IV SA/Wr 378/18
PostanowienieWSA we Wrocławiu2018-09-19
Skład orzekający: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po upływie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Skarga wniesiona po upływie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia rozstrzygnięcia podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 PPSA. Termin ten, obliczany zgodnie z przepisami prawa cywilnego, rozpoczął bieg od dnia doręczenia postanowienia, a jego upływ skutkuje niedopuszczalnością skargi.Stan faktyczny
A. K. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność jej odwołania od decyzji odmawiającej przyznania zasiłku celowego. Postanowienie zostało doręczone skarżącej 30 marca 2018 r., a skarga została wniesiona 25 lipca 2018 r. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 25 lipca 2018 r. A. K. (zwana dalej stroną lub skarżącą) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] odmawiającej przyznania zasiłku celowego.
Powyższe postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 30 marca 2018 r. Niniejsza skarga została zaś wniesiona przez skarżącą osobiście w biurze podawczym organu w dniu 25 lipca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
W myśl art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Wedle zaś art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1025 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jednakże, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia wynika, że skarżąca otrzymała je w dniu 30 marca 2018 r. Zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi – przy zastosowaniu art. 83 § 2 p.p.s.a. – upływał z dniem 30 kwietnia 2018 r., który wypadał w poniedziałek. Mając zatem na uwadze okoliczność, że strona wniosła niniejszą skargę w dniu 25 lipca 2018 r., stwierdzić należało, że jej wniesienie okazało się spóźnione.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stąd też należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło