IV SA/Wr 379/13

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte ponownym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych; II. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 sierpnia 2013 r. skarżącej zostało przyznane prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie pismem z dnia [...] skarżąca złożyła wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej, w którym podniosła, że jej sytuacja majątkowa opisana we wcześniejszym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych nie pozwala na pokrycie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika. W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 28 października 2013 r. wzywające do złożenia powyższego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu na urzędowym formularzu, skarżąca na formularzu tym wniosła ponownie o zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W jego uzasadnieniu podniosła zaś, że jest osobą samotnie gospodarującą, chorą i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] zł, a jej wydatki związane z utrzymaniem wynoszą: czynsz [...] zł, prąd i gaz [...] zł, lekarstwa i wizyty lekarskie około [...] zł lub więcej. Nie posiada oszczędności ani majątku. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Ponieważ skarżącej w niniejszej sprawie sądowej wspomnianym wyżej postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 sierpnia 2013 r. zostało już przyznane prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych przyjąć należy, że postępowanie wszczęte ponownym wnioskiem o zwolnienie od tych kosztów podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (pkt I sentencji) na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), gdyż w myśl art. 239 pkt 4 tej ustawy nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. W świetle powyższego wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zaś zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu podlega rozpoznaniu z uwzględnieniem przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym . Z treści przepisu art. 245 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, które na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze wysokość dochodu skarżącej z tytułu emerytury i wysokość ponoszonych wydatków oraz brak majątku, przyjąć trzeba, iż wykazała ona, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i tym samym ustanowienie adwokata z urzędu (pkt II sentencji). Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 239 pkt 4 oraz art. 245 § 2 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.