IV SA/Wr 379/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Ł. J., na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o przydziale mieszkania funkcyjnego, postanawia: zwrócić skarżącemu uiszczoną opłatę kancelaryjną w kwocie 100,00 złotych (słownie: sto złotych). Wyrokiem z 4 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł o oddaleniu skargi Ł. J. (zwanego dalej stroną lub skarżącym) na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z [...] marca 2014 r., nr [...]r., utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w Z. z [...]grudnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o przydziale mieszkania funkcyjnego. Pismem z 5 listopada 2014 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wskazanego orzeczenia, uiszczając stosowną opłatę kancelaryjną wynoszącą 100 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. d) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Skarżący zatem wnioskując o sporządzenie uzasadnienia rozstrzygnięcia wydanego w niniejszej sprawie przez sąd, nie miał obowiązku uiszczania opłaty kancelaryjnej stanowiącej – zgodnie z art. 212 § 1 w zw. z art. 211 p.p.s.a. – jeden z rodzajów kosztów sądowych. Stosownie do art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wypłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Uznając zatem uiszczoną opłatę kancelaryjna w kwocie 100 złotych za nienależną, należało orzec jak w sentencji.