IV SA/Wr 38/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Dz. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa do dodatku mieszkaniowego postanawia oddalić wniosek. Decyzją z dnia z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w Dz. umorzył postępowanie w sprawie przyznania P. H. prawa do dodatku mieszkaniowego. W decyzji zawarte zostało prawidłowe pouczenie, że służy od niej prawo wniesienia odwołania w terminie 14 dni do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., za pośrednictwem Dyrektora Ośrodka. W dniu 10 lutego 2009 r. P. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powyższą decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Dz. Wezwany przez Sąd, skarżący oświadczył, że nie wniósł odwołania od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W dniu 11 lutego 2009 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do art. 245 § 1 tej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże, po myśli jej art. 247 prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w przytoczonym art. 247 cytowanej ustawy bowiem zgodnie z treścią przepisów art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Wskazać należy, że w decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Dz. z dnia [...] zawarte zostało prawidłowe pouczenie o sposobie jej zaskarżenia, tj. że od decyzji przysługuje odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Skarżący zaś z możliwości jej zaskarżenia nie skorzystał. Z kolei, jak wyżej powiedziano, sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Artykuł 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może znaleźć zastosowanie w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 tej ustawy (Hanna Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007/4/27), a więc i w sytuacji takiej jak rozważana. Przyjąć zatem należy, że skarga P. H. jest oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż bezzasadność skargi należy łączyć nie tylko z jej merytoryczną oceną, ale i możliwością jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 247 powoływanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.