IV SA/Wr 382/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, , Protokolant st. asystent sędziego Aleksandra Rygielska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 8 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Z. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] 2012 roku Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt.2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art.2 ust.1 pkt.2, art.5 ust.1 pkt.2 ,art.6 ust.1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734) i § 2 ust.1 pkt.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 roku w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U.Nr 156, poz.1817) oraz uchwały Rady Miejskiej Dz. z dnia 29 marca 2004 roku w sprawie obniżenia wysokości wskaźnika procentowego, od którego zależy wysokość dodatku mieszkaniowego (Dz.Urz.Woj.Doln.Nr 75,poz.1475) - po rozpatrzeniu odwołania A. Dz. od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta Dz. przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Dz. z dnia [...] 2012 roku Nr [...] w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] br., powołując się na art.2, art.3, art.4, art.5 art.6 i art.7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 roku w sprawie dodatków mieszkaniowych oraz art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego, organ I instancji po rozpatrzeniu wniosku z dnia 9 listopada 2011 roku, odmówił przyznania Z. Dz. dodatku mieszkaniowego na okres od 1 grudnia 2011 roku do 31 maja 2012 roku, bowiem kwota wyliczonego dodatku mieszkaniowego jest niższa niż 15 % dochodu rodziny. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił dane, które przyjął do wyliczenia dodatku (tj. dochód 2-osobowego gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku w wysokości 11 700,67 zł, wydatki na lokal za jeden miesiąc w kwocie 384,34 zł oraz uwzględnił jedną osobę niepełnosprawną wymagającą zamieszkiwania w oddzielnym pokoju). Ponadto organ podał, że odwołująca się nie spełnia przesłanki art.6 ust.2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Wyliczenie dodatku mieszkaniowego przedstawione zostało w załączniku do decyzji. Odwołanie od wydanej decyzji wniósł A. Dz. (pismem z dnia 24 lutego 2012 roku skierowanym do Rady Miasta Dz.). W niniejszym piśmie w pkt. 2 A.Dz. m.in. podał, iż "z powodu błędów merytorycznych i formalnych zaskarża decyzję Nr [...] Dz. 27-06-2011r." Samorządowe Kolegium Odwoławcze zważyło co następuje: W dniu 9 listopada 2011 roku wpłynął do Ośrodka Pomocy Społecznej w Dz. wniosek Z. Dz. o przyznanie dodatku mieszkaniowego wraz z deklaracją o dochodach. Wnioskodawczyni zajmuje na zasadzie spółdzielczego (lokatorskiego) prawa do lokalu mieszkalnego lokal nr [...] położony w budynku nr [...] na Osiedlu T. w Dz., w którym zamieszkuje wraz z mężem A.Dz. Lokal ten jest wyposażony w instalację centralnego ogrzewania, gazu przewodowego i ciepłej wody. Jak potwierdził zarządca budynku powierzchnia lokalu wynosi 47,81 m2, natomiast wydatki na mieszkanie za ostatni miesiąc wynoszą 384,34 zł. Dochód 2 osobowego gospodarstwa domowego Pani Z. Dz. z ostatnich trzech miesięcy wykazany został w kwocie 4.940 zł. W myśl art.2 ust.1 ustawy prawo do dodatku mieszkaniowego przysługuje m.in, osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, a zajmowana powierzchnia nie przekracza określonej powierzchni normatywnej. Powierzchnia normatywna dla dwóch osób wynosi 40,00 m2 (art. 5 ust.1 pkt.2 ustawy), przy czym powierzchnię tę powiększa się o 15 m2 , jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna, poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Z uwagi na niepełnoprawność wnioskodawczyni posiada ona uprawnienia do zwiększenia powierzchni o 15 m2. Według komunikatu Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 lutego 2011 roku w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent (M. P. Nr 15, poz.162) od dnia 1 marca 2011 roku emerytura, renta rodzinna i renta dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy wynosiła - 728,18 zł/. Organ podał, że za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego oraz zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007 r. Wnioskodawca spełniający łącznie trzy wymienione wyżej przesłanki (tytułu prawnego do lokalu, dochodu i powierzchni normatywnej) kwalifikuje się do otrzymania dodatku mieszkaniowego. W świetle cytowanych przepisów Z. Dz. spełnia przesłankę tytułu prawnego do lokalu i powierzchni normatywnej, natomiast przekroczone zostało kryterium dochodu. Stwierdził, że ustawodawca dopuszcza możliwość przyznania dodatku w sytuacji przekroczenia zarówno dochodu jak i powierzchni normatywnej jednakże tylko do pewnych granic tego przekroczenia. I tak w sytuacji gdy średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego jest wyższy od ustalonego limitu, a kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku mieszkaniowego, należny dodatek mieszkaniowy obniża się o tę kwotę (art.5 ust.4 i art.6 ust.8 ustawy). Wysokość przyznanego dodatku mieszkaniowego zależy z jednej strony od wydatków ponoszonych na zajmowany lokal oraz od dochodu wnioskodawcy. Podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego w gospodarstwach domowych członków spółdzielni mieszkaniowych, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, osób, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, niebędących członkami spółdzielni mieszkaniowych, oraz właścicieli lokali mieszkalnych w budynkach spółdzielni mieszkaniowych są opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych oraz opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej, z wyłączeniem ubezpieczeń, podatku od nieruchomości i opłat za wieczyste użytkowanie gruntów. We wniosku Spółdzielnia Mieszkaniowa w Dz. wykazała jako łączną kwotę wydatków za mieszkanie za ostatni miesiąc kwotę 384,34 zł /bez podatku i gazu/. Na powyższą kwotę składa się : czynsz - 105,66 zł + fundusz remontowy - 25,32 zł, opłata za centralne ogrzewanie- 101,38 zł, opłata za ciepłą wodę - 43,11 zł , wywóz nieczystości stałych - 23,07 zł, zimna woda + ścieki - 85,80 zł =384,34 zł /. Wyliczenie dodatku mieszkaniowego zależy także od dochodu wnioskodawcy. Zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami należało przyjąć średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego otrzymany w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego . Wniosek został złożony w miesiącu listopadzie 2011 roku, stąd podstawę ustalenia uprawnień do dodatku mieszkaniowego stanowił dochód z sierpnia, września i października 2011 roku. Z. Dz. w wyżej wymienionych miesiącach pobrała emeryturę w kwocie po 1460,18 zł brutto /w tym składka zdrowotna 131,42 zł, podatek - 103 zł/ oraz dodatek pielęgnacyjny w kwocie 186,71 zł, co łącznie stanowi 4.380,54 zł /bez dodatku pielęgnacyjnego/. Organ I instancji do emerytury wnioskodawczyni wliczył dodatek pielęgnacyjny. Podczas gdy zasiłki i dodatki pielęgnacyjne spełniając identyczne funkcje, nie powinny być wliczane do dochodu obliczonego dla potrzeb uzyskania dodatku mieszkaniowego. Zgodnie z uchwałą z dnia 10 grudnia 2009 roku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie dodatku pielęgnacyjnego, określonego w art. 75 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r., nr 39, poz. 353 ze zm.) nie wlicza się do dochodu, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) uchwała NSA z 10 grudnia 2009 r. sygn. I OPS 8/09 , lex 531150. Podał także, że w wyroku z dnia 21 lipca 2004 r. sygn. akt K 16/03 (OTK-A 2004, nr 7, poz. 68) Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jest zgodny z Konstytucją. (...). Fakt, iż Trybunał Konstytucyjny uznał, że zasiłek pielęgnacyjny jest zupełnie innym świadczeniem niż dodatek pielęgnacyjny, nie uniemożliwiało Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wyjaśnienia przedstawionego zagadnienia prawnego. To bowiem, że art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jest zgodny z art. 2 i 32 Konstytucji, jest w świetle art. 190 ust. 1 Konstytucji niepodważalne. Nie oznacza to jednak, iż w razie innego zinterpretowania - szerszego, niż uczynił to Trybunał - tego przepisu ustawy o dodatkach mieszkaniowych, Sąd dokonujący takiej wykładni naruszy wskazany przepis Konstytucji. W celu wyjaśnienie zagadnienia prawnego wywołującego poważne rozbieżności w orzecznictwie sądowym, nawet w orzeczeniach wydanych po publikacji orzeczenia Trybunału podjęta została wskazana wyżej uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tej sytuacji od dochodu Z. Dz. organ I instancji winien był odliczyć dodatek pielęgnacyjny w kwocie 186,71 zł. Organ wskazał, że na dochód wnioskodawczyni składa się emerytura Z. Dz. oraz świadczenie pielęgnacyjne otrzymywane przez A. Dz. Stosownie do cytowanego art. 3 ust. 3 ustawy świadczenie pielęgnacyjne jest dochodem. W miesiącu sierpniu 2011 roku przekazano w/w dwukrotnie świadczenie pielęgnacyjne /za miesiąc sierpień 2011 roku wraz z wyrównaniem/ tj. w dniu 19 sierpnia ubr. kwotę 3000 zł oraz 30 sierpnia kwotę 2.720 zł, we wrześniu /w dniu 15 września/ - 520 zł w październiku 2011 roku 520 zł /w dniu 17 października/. Łączny zatem dochód rodziny Z. Dz. wynosi 11.140,54 zł w tym: - emerytura 1460,18 zł x 3 miesiące = 4380,54 zł; - świadczenie pielęgnacyjne 3000 zł + 2.720 zł + 520 zł + 520 zł = 6.760,00 zł razem 11.140,54 zł. Miesięczny dochód rodziny wynosi 3.713,51 zł, stąd na osobę w rodzinie przypada miesięcznie 1.856,76 zł. W myśl art. 6 ust. 1 i 2 ustawy wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości: 1) 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym, 2) 12% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 2-4-osobowym, 3) 10% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 5-osobowym i większym. Przy czym jeżeli średni miesięczny dochód, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jest równy lub wyższy od 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, lecz nie przekracza odpowiednich wysokości średnich miesięcznych dochodów wymienionych w art. 3 ust. 1, wówczas dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości: 1) 20% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym, 2) 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 2-4-osobowym, 3) 12% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 5-osobowym i większym. W przypadku skarżącej piętnaście procent dochodu - wynosi 557,03 zł tj. zł: 3 m-ce x 15 % = 557,03 zł. Dlatego też dodatek mieszkaniowy w przypadku Z. Dz. stanowi liczbę ujemną /tj.384,34 - 557,03 zł = - 172,69 zł / co oznacza, że stronie dodatek mieszkaniowy nie przysługuje /wnioskodawca nie pokrywa wydatków na mieszkanie w wysokości 15 % dochodów/. Organ zauważył też, że wyliczenie dodatku mieszkalnego nie zależy od uznania organu, jest to wyliczenie matematyczne i nie może być zwiększone lub zmniejszone. Stwierdził również, że pomimo nieprawidłowego przyjęcia dochodu rodziny przez organ I instancji dodatek mieszkaniowy skarżącej nie przysługuje. Skargę na powyższą decyzję złożyła Z. Dz. reprezentowana przez męża A. Dz. Podano w niej, że opiera się na art. 227 k.p.a. W skardze wnioskodawczyni twierdziła, że świadczeń pielęgnacyjnych nie uwzględnia się przy obliczaniu dodatków mieszkaniowych. Od 1 stycznia 2010 r. obowiązują nowe przepisy, istotnie zmieniające problematykę świadczeń pielęgnacyjnych. Jedną z najważniejszym zmian wprowadzonych ustawą z dnia 19 listopada 2009 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją wydatków budżetowych, jest likwidacja kryterium dochodowego gwarantującego prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. Obecnie prawo do świadczenia pielęgnacyjnego będzie ustalane niezależnie od dochodu rodziny. W tych okolicznościach według wnioskodawcy zasadnym i słusznym jest uchylenie i zmiana zaskarżonej decyzji "z przyczyn obiektywnych". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie a uzasadniając swój wniosek przywołał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjny (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie może być uwzględniona. Podstawę materialno-prawną dla rozstrzygnięcia skargi stanowi powołany przez organy I i II instancji art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 5 ust. 1 pkt 2 i art. 6 ust. 1 a także art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) – dalej ustawa. Wnioskodawczyni złożyła wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego 9 listopada 2011 r. Stan faktyczny w sprawie jest niesporny i wynika z dołączonych dokumentów. Rodzina wnioskodawczyni jest 2 osobowa. Zajmuje na zasadzie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego lokal Nr [...] położony w budynku Nr [...] na Osiedlu T. w Dz. Ma on powierzchnię 47,81m2. Jest wyposażony w instalację centralnego ogrzewania, gaz przewodowy i ciepłą wodę. Wydatki na mieszkanie za ostatni miesiąc wynosiły 384,34 zł. Zgodnie z informacją udzieloną na piśmie przez ZUS Inspektorat w Dz. z dnia 14 lutego 2011 r. zainteresowana pobrała świadczenie emerytalne – w okresie VIII-X w kwocie 4.380,54 zł (1460,18x3 miesiące) – bez dodatku pielęgnacyjnego. Ponadto w tymże okresie A. Dz. otrzymał: w dniu 18 sierpnia 2011 r. kwotę 3000 zł, dnia 30 sierpnia 2011 r. – 2720 zł oraz VIII, IX, X po 520 zł - wszystkie wpłaty tytułem zaległego i bieżącego świadczenia pielęgnacyjnego (zaświadczenie OPS w Dz. z dnia 12 marca 2012 r.) – łącznie z tego tytułu 6.760 zł a łącznie z tytułu emerytury i świadczeń pielęgnacyjnych 11.140,54 zł. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy powierzchnia normatywna dla dwóch osób wynosi 40 m2, powierzchnię tę zwiększa się o 15 m2 jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Jedna osoba – co wynika ze złożonego wniosku, z uwagi na niepełnosprawność posiada uprawnienie do zwiększenia powierzchni o 15 m2. Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy prawo do dodatku mieszkaniowego przysługuje m.in, osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, a zajmowana powierzchnia nie przekracza określonej powierzchni normatywnej. Według komunikatu Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 lutego 2011 roku w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent (M. P. Nr 15, poz.162) od dnia 1 marca 2011 roku emerytura, renta rodzinna i renta dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy wynosiła 728,18 zł. Natomiast za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego oraz zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny. Wnioskodawca spełniający łącznie trzy wymienione wyżej przesłanki (tytułu prawnego do lokalu, dochodu i powierzchni normatywnej) kwalifikuje się do otrzymania dodatku mieszkaniowego. Tymczasem zainteresowana spełnia przesłankę tytułu prawnego do lokalu i powierzchni normatywnej, natomiast przekracza kryterium dochodu. W takich sytuacjach ustawodawca w art. 5 ust. 4 i art. 6 ust. 8 ustawy dopuszcza możliwość przyznania dodatku jednakże tylko do pewnych granic tego przekroczenia gdy średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego jest wyższy od ustalonego limitu, a kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku mieszkaniowego, należny dodatek mieszkaniowy obniża się o tę kwotę. Zgodnie z art. 6 ustawy podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego w gospodarstwach domowych członków spółdzielni mieszkaniowych, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, są opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych oraz opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej, z wyłączeniem ubezpieczeń, podatku od nieruchomości i opłat za wieczyste użytkowanie gruntów, Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę pomiędzy wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu, a wydatkami ponoszonymi przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15% dochodów dla dwuosobowego gospodarstwa. Piętnaście procent dochodu zainteresowanej wynosi 557,03 zł tj. 11.140,54 zł: 3 m-ce x 15 % = 557,03 zł. Wydatki na mieszkanie za ostatni miesiąc – październik 2011 r. 384,34 zł. Z powyższego wyliczenia wynika, że wkład własny wnioskodawczyni jaki powinna ponosić – przekracza faktycznie uiszczoną należność 384,34 zł. Tym samym stanowi liczbę ujemną -172,69 zł. Zatem z powyższego wynika, że organy dokonały prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, powołały właściwą podstawą prawną i prawidłowo zinterpretowały zastosowane przepisy. Zarzut skargi dotyczący nie wliczenia do dochodu zasiłku pielęgnacyjnego i dodatku pielęgnacyjnego nie zasługuje na uwzględnienie. Jeśli idzie o zasiłek pielęgnacyjny w tym sensie że takowy nie został wliczony do dochodu. Natomiast zarzut, że do dochodu nie wlicza się świadczenia pielęgnacyjne nie jest trafny. Powołać w tym miejscu należy art. 3 ust. 3 ustawy przytoczony na wstępie rozważań. Stanowi on jakie przychody są zaliczone do dochodów, są to faktycznie uzyskiwane przychody, z wyłączeniem ściśle określonych świadczeń wymienionych w tym przepisie ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Ustawa w art. 3 ust. 3 nie zawiera upoważnienia do wyłączenia z dochodu świadczenia pielęgnacyjnego bądź też wypłaconego wyrównania za poprzedni okres z tego tytułu. Według Sądu ma on charakter świadczenia za pracę. Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych – podmioty wskazane w tym przepisie otrzymują to świadczenie jeżeli nie podejmują pracy lub z niej rezygnują w celu sprawowania opieki nad osoba niepełnosprawną. Natomiast zupełnie inną kwestią, nie mającą żadnego związku z rozpoznawaną sprawą, jest według jakich zasad przyznawane jest świadczenie pielęgnacyjne, czy istotne jest kryterium dochodowe. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak wyżej.