IV SA/Wr 386/08

Wrocław 30 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2008 na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Miejskiej w P. Z. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia regulaminów określających niektóre zasady wynagradzania, warunki przyznawania dodatków do wynagrodzenia oraz trybu i kryteriów przyznawania nagród dla nauczycieli zatrudnionych w gminnych jednostkach oświatowych na rok 2008 postanawia: umorzyć postępowanie sądowo - administracyjne. Wojewoda D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wyżej oznaczoną uchwałę Rady Miejskiej w P. Z., domagając się stwierdzenia nieważności następujących jej postanowień, a to: § 3 ust. 3, § 4 ust. 6 , § 5 ust. 5 z uwagi na istotne naruszenie art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.) oraz art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem Wojewody zakwestionowane zapisy zaskarżonej uchwały podjęte zostały z przekroczeniem upoważnienia ustawowego zawartego w art. 30 ust. 6 ustawy Karta Nauczyciela. Pismem z dnia 24 września 2008 r. strona skarżąca cofnęła skargę, z tym uzasadnieniem, że Rada Miejska w P. Z. we własnym zakresie usunęła wskazane w skardze naruszenia prawa, albowiem w dniu 28 sierpnia 2008 r. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie zmiany uchwały Nr [..] z dnia 26 listopada 2007 r. w przedmiocie ustalenia regulaminów określających niektóre zasady wynagradzania, warunki przyznawania dodatków do wynagrodzenia oraz trybu i kryteriów przyznawania nagród dla nauczycieli zatrudnionych w gminnych jednostkach oświatowych na rok 2008 , którą w całości uwzględniono stanowisko Wojewody Dolnośląskiego. . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 60 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi uzależniona jest od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi, o czym stanowi dalej zdanie 3 art. 60 wskazanej wyżej ustawy procesowej. Z kolei niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jak wynika z akt sprawy, uchwałą Rady Miejskiej w P. Z. z dnia 28 sierpnia 2008 r. Nr [...] zmieniono zaskarżoną uchwałę w ten sposób, że skreślono w tej uchwale zakwestionowane postanowienia § 3 ust. 3, § 4 ust. 6 , § 5 ust. 5 . Wobec tego zakres w jakim zmieniono zaskarżoną uchwałę pokrywa się z dostrzeżonymi przez Wojewodę naruszeniami prawa. A zatem, w świetle materiału aktowego badanej sprawy oświadczenie organu nadzoru w przedmiocie cofnięcia skargi, nie nasuwa – z tego punktu widzenia – żadnych zastrzeżeń, zważywszy że pozostałe postanowienia kwestionowanej uchwały w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie naruszają obowiązujących przepisów. W związku z powyższym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, co po myśli art. 161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy obligowało Sąd do umorzenia postępowania sądowo-administracyjnego , wobec skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.