IV SA/Wr 388/11

PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-11-28

Skład orzekający: Maciej Guziński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o sprostowanie postanowienia sądu administracyjnego, który dotyczy błędnego oznaczenia przedmiotu rozpoznania, może zostać uwzględniony, jeśli pismo skarżącego, mimo nazwania go 'zażaleniem na skład sędziowski', w istocie stanowiło wniosek o wyłączenie sędziów, co zostało potwierdzone przez skarżącego w kolejnych pismach?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest władny sprostować postanowienia, jeśli oznaczenie przedmiotu rozpoznania nie stanowi oczywistej omyłki pisarskiej, lecz prawidłowo odzwierciedla charakter pisma skarżącego, które mimo nazwy 'zażalenie na skład sędziowski' było w istocie wnioskiem o wyłączenie sędziów, co zostało potwierdzone przez skarżącego w dalszym toku postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący złożył pismo zatytułowane 'zażalenie na skład sędziowski', domagając się rozpoznania sprawy przez inny sąd ze względu na stronniczość składu orzekającego. Po wezwaniu do sprecyzowania, skarżący wskazał sędziów, których wyłączenia się domaga. Postanowieniem z dnia 25 października 2011 r. umorzono postępowanie dotyczące wyłączenia jednego z sędziów i oddalono wniosek co do pozostałych. Następnie skarżący złożył wniosek o sprostowanie tego postanowienia, twierdząc, że błędnie oznaczono przedmiot rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono sprostowania postanowienia z dnia 25 października 2011 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi Z. R. , na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego, wniosku skarżącego o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 388/11 oddalającego wniosek o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga, sędziego NSA Mirosławy Rozbickiej – Ostrowskiej, sędziego NSA Jolanty Sikorskiej, sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, sędziego WSA Lidii Serwiniowskiej, sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego, sędziego WSA Wandy Wiatkowskiej – Ilków i umarzającego postępowanie w zakresie dotyczącym wniosku o wyłączenie sędziego NSA Małgorzaty Masternak – Kubiak. postanawia: odmówić sprostowania postanowienia z dnia 25 października 2011 r. Pismem z dnia 7 września 2011 r., zaadresowanym do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i zatytułowanym jako "zażalenie na skład sędziowski", skarżący wniósł "o rozpoznanie sprawy przez inny sąd ze względu na stronniczość tutejszego składu orzekającego w Wydziale IV". Wobec powyższego, wezwano skarżącego do sprecyzowania żądania zawartego w piśmie z dnia 7 września 2011 r. poprzez wskazanie, czy skarżący domaga się wyłączenia składu orzekającego wyznaczonego do załatwienia niniejszej sprawy, czy też przekazania sprawy innemu Sądowi. W piśmie z dnia 4 października 2011 r., stanowiącym odpowiedź na powyższe wezwanie, w którym jako adresata wskazano Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, skarżący ponownie wniósł o rozpoznanie sprawy przez inny Sąd ze względu na stronniczość składu orzekającego w Wydziale IV. Na rozprawie w dniu 5 października 2011 r. wyznaczono skarżącemu siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku złożonego wniosku poprzez podanie imion i nazwisk sędziów, których wyłączenia się domaga wraz ze wskazaniem przyczyn uzasadniających ich wyłączenie. W piśmie z dnia 11 października 2011 r. skarżący wskazał imiennie sędziów, których wyłączenia się domaga. Postanowieniem z dnia 25 października 2011 r. umorzono postępowanie dotyczące wyłączenia jednego z sędziów wskazanych we wniosku oraz oddalono wniosek skarżącego, co do pozostałych sędziów. Pismem z dnia 8 listopada 2011 r. skarżący złożył wniosek o sprostowanie sentencji wskazanego wyżej postanowienia, podnosząc, że błędnie oznaczono przedmiot rozpoznania w wierszach od 15 do 20 – zamiast "z wniosku skarżącego o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt IV SA/Wr 388/11 sędziego...", powinno być "na zażalenie z 7 września 2011 r., wniesione do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na skład sędziowski w sprawie, w której skarżący domaga się przeniesienia i rozpoznania sprawy przez inny sąd miejscowo, ze względu na stronniczość tutejszego składu orzekającego w Wydziale IV. Oraz że w temacie obecnego postępowania sądowoadministracyjnego zapadły już co najmniej dwa wyroki niekorzystne, a jednocześnie sprzeczne ze sobą. To jest w sprawach o sygnaturach: IV SA/Wr 98/10 z 29 grudnia 2010 r. oraz IV SA/Wr 752/10 z 24 marca 2011 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 – dalej zwanej p.p.s.a.) Sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, w tym także powołany wyżej art. 156 § 1 dotyczący sprostowania. Możliwość sprostowania orzeczenia zachodzi wówczas, gdy błąd ma charakter nieistotnej omyłki – np. prosty błąd rachunkowy, oczywiste przejęzyczenie lub inna oczywista omyłka pisarska. W przedmiotowej sprawie wniosek skarżącego nie jest zasadny. Wskazać bowiem należy, że pismo skarżącego nazwane "zażaleniem na skład sędziowski" w istocie było wnioskiem o wyłączenie wskazanych sędziów orzekających w Wydziale IV. Taki charakter złożonego pisma, potwierdził sam skarżący w kolejnych pismach, w których – na wezwanie Sądu – sprecyzował wniesione żądanie i wskazał imiennie sędziów, których wyłączenia się domagał. Zawarte zatem w postanowieniu z dnia 25 października 2011 r. oznaczenie przedmiotu rozpoznania jako wniosku o wyłączenie określonych sędziów nie ma charakteru oczywistej omyłki pisarskiej wymagającej sprostowania. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.s.a. w związku z art. 166 p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło