IV SA/Wr 388/14

Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata, ustanowionego z urzędu, R. B. K. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. B. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: I. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu adwokatowi, ustanowionemu z urzędu, wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 180 zł wraz ze stawką podatku VAT w kwocie 41,40 zł, czyli ogółem 221,40 zł; II. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu adwokatowi, ustanowionemu z urzędu, wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 120 zł wraz ze stawką podatku VAT w kwocie 27,60 zł, czyli ogółem 147,60 zł. Postanowieniem Sądu z dnia 7 lipca 2014 r. odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi.. Postanowieniem Sądu z dnia 11 sierpnia 2014 r. również odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 24 września 2014 r. przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka dnia 29 września 2014 r. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokata R. B. K. Pismem z dnia 10 października 2014 r. pełnomocnik z urzędu sporządził wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie z dnia 7 lipca 2014 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Odrębnym pismem z dnia 10 października 2014 r. pełnomocnik z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia Sadu z dnia 7 lipca 2014 r. Kolejnym pismem opatrzonym tą samą datą złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych z tytułu sporządzenia wspomnianej opinii i oświadczył, że koszty pomocy prawnej nie zostały one opłacone przez skarżącą. W odpowiedz na pismo Sądu z dnia 12 listopada 2014 r., pełnomocnik z urzędu, pismem z dnia 14 listopada 2014 r., oświadczył, że w związku z treścią powyższej opinii z dnia 10 października 2014 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, nie podtrzymuje zawartego w piśmie z dnia 10 października 2014 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 7 lipca 2014 r. odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Następnie postanowieniem Sądu z dnia 15 grudnia 2014 r. odrzucono skargę skarżącej, ponieważ została ona wniesiona po upływnie terminu do jej wniesienia. Pełnomocnik z urzędu, pismem z dnia 27 stycznia 2015 r., sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 15 grudnia 2014 r. odrzucającego skargę. Odrębnym pismem opatrzonym tą samą datą złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z oświadczeniem, iż opłaty z tytułu tej pomocy prawnej nie zostały opłacone przez skarżącą w całości. W odpowiedzi na pismo Sądu z dnia 24 lutego 2015 r., pełnomocnik z urzędu pismem z dnia 6 marca 2015 r., oświadczył, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały opłacone przez skarżącą zarówno w całości jak i w części z tytułu sporządzenia dwóch opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, tj od postanowienia Sądu z dnia 7 lipca 2014 r. i z dnia 15 grudnia 2014 r. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 157, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm. ). Przepis § 19 cytowanego wyżej rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Natomiast § 20 tego rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit " b " rozporządzenia wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna określona w pkt 1 wynosi w niniejszej sprawie 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" ). Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlegają dwa wnioski pełnomocnika z urzędu o przyznanie wynagrodzenia z tytułu sporządzenia dwóch opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, tj od postanowienia Sądu z dnia 7 lipca 2014 r. odmawiającego przywrócenia terminu i od postanowienia Sądu z dnia 15 grudnia 2014 r. odrzucającego skargę. W pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega wniosek z dnia 10 października 2014 r. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 7 lipca 2014 r. odmawiającego przywrócenia terminu. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik z urzędu został wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w dniu 29 września 2014 r. w celu realizacji postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 września 2014 r. przyznającego prawo pomocy m in. w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Przy rozpoznaniu powyższego wniosku o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii przyjąć należy, że pełnomocnik nie brał udziału w postępowaniu sądowym w I instancji skoro został wyznaczony przez Radę po wydaniu przez Sąd postanowienia z dnia 7 lipca 2014 r. odmawiającego przywrócenia terminu wobec którego stwierdził brak podstaw do wniesienia skargi. Wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, który nie prowadził sprawy w I instancji, wynosi zatem 75% stawki minimalnej, czyli 180 zł (75 % x 240 zł). Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 23% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i sług; Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.). Mając powyższe na uwadze, należało przyznać za udzieloną pomoc prawną obejmującą sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 7 lipca 2014 r. odmawiającego przywrócenia terminu – wynagrodzenie powiększone o stawkę podatku od towarów i usług- w łącznej wysokości 221,40 zł (wynagrodzenie: 180 zł + podatek VAT: 41,40 zł =221,40 zł), co orzeczono w pkt I sentencji. W dalszej kolejności rozpoznaniu podlega wniosek z dnia 27 stycznia 2015 r. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 15 grudnia 2014 r. odrzucającego skargę. Przy rozpoznaniu tego drugiego wniosku podkreślić należy, że pełnomocnik brał udział w postępowaniu sądowym w I instancji skoro został wyznaczony przez Radę w dniu 29 września 2014 r., czyli przed wydaniem przez Sąd w dniu 15 grudnia 2014 r. postanowienia odrzucającego skargę wobec którego stwierdził brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, który prowadził sprawę w I instancji, wynosi zatem 50% stawki minimalnej, czyli 120 zł (50 % x 240 zł). Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 23% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i sług). Mając powyższe na uwadze, należało przyznać za udzieloną pomoc prawną, obejmującą sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 15 grudnia 2014 r. odrzucającego skargę – wynagrodzenie powiększone o stawkę podatku od towarów i usług- w łącznej wysokości 147,60 zł (wynagrodzenie: 120 zł + podatek VAT: 27,60 zł =147,60 zł), co orzeczono w pkt II sentencji Z tych względów, na podstawie art. 250 i 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" i § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należało orzec jak w sentencji.