IV SA/Wr 389/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W sprawie Z. S. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W złożonym urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, skarżąca podała, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z synem, jest właścicielką mieszkania o powierzchni 49,4 m², źródłem ich utrzymania jest emerytura skarżącej w kwocie 1.530 zł (brutto) oraz okresowo wynagrodzenie za pracę syna w kwocie 1.500 zł (brutto). Nadto podała strona, że w związku z problemami zdrowotnymi miesięcznie wydaje na leki kwotę 300 zł. Z nadesłanych na wezwanie dokumentów wynika, ponad wcześniej podane przez skarżącą fakty, że w roku 2009 uzyskała dochód z tytułu świadczenia emerytalnego w łącznej kwocie 17.381,72 zł i ponosi miesięczne wydatki na utrzymanie mieszkania w kwocie 440,40 zł. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cyt. wyżej ustawy). Z regulacji prawnych dotyczących zastępstwa procesowego wykonywanego na zasadach prawa pomocy można wysnuć wniosek, że istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu adwokata jest nieodpłatne korzystanie strony z profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez Sąd ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona skarżąca - ze względu na swój stan majątkowy - nie jest w stanie ponieść jej kosztów. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, jak i stan faktyczny sprawy, referendarz sądowy stwierdził, że w przypadku strony skarżącej zaistniała ustawowa przesłanka do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, określona w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca wykazała bowiem, że nie jest w stanie ponieść kosztów opłacenia usług profesjonalnego pełnomocnika. W ocenie referendarza sądowego sytuacja życiowa skarżącej, w tym stan zdrowia, oraz jej zadeklarowana i znajdująca potwierdzenie w treści dostarczonych do akt dokumentów sytuacja materialna świadczą o wystąpieniu w sprawie obiektywnego braku możliwości ponoszenia przez skarżącą kosztów postępowania sądowego (zastępstwa procesowego) bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania dla niej i jej rodziny i w konsekwencji przemawiają za uwzględnieniem rozpoznawanego wniosku. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.