IV SA/Wr 4/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia NSA del. do WSA - Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2004 r. przy udziale --- na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. L. na bezczynność adwokata wyznaczonego z urzędu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. G. L. złożył w niniejszej sprawie skargę, w której domagał się spowodowania, by wyznaczony dla niego w sprawie sygn. akt [...] adwokat odpowiedział na jego prośby z dnia [...] dotyczące prowadzonej w jego imieniu sprawy. Sąd zważył co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1) - 7) i w § 3, a także na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1) - 4) omawianej ustawy. Adwokat nie jest organem administracji publicznej w związku z czym jego ewentualna bezczynność nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982 r. Prawo o adwokaturze - zawód adwokata polega na świadczeniu pomocy prawnej. Świadczenie owej pomocy odbywa się na podstawie zawartej z klientem umowy cywilnoprawnej, bądź na podstawie postanowienia sądu o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu, które w postępowaniu cywilnym jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa procesowego (art. 118 kpc). Świadczona zatem przez adwokata pomoc prawna nawet ustanowionego z urzędu, wbrew odmiennemu w tym względzie przekonaniu skarżącego, nie jest działalnością z zakresu administracji publicznej. W tej sytuacji wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność adwokata ustanowionego dla skarżącego w postępowaniu cywilnym polegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1) powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.