IV SA/Wr 40/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV wniosku adwokata L. S. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: 1. przyznać adwokatowi L. S. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych 60/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu; 2. odmówić przyznania wnioskowanych kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ponad kwotę przyznaną w pkt 1. W sprawie, prawomocnym postanowieniem z dnia 8 lipca 2009 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał A. B. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata L. S. W dniu 12 sierpnia 2009 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku z dnia 7 maja 2009 r. (sygn. akt IV SA/Wr 40/09) sporządzona i przesłana przez adwokata ustanowionego dla strony skarżącej z urzędu. W skardze kasacyjnej oraz w piśmie procesowym z dnia 19 lutego 2010 r. ustanowiony pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej w sprawie skarżącemu z urzędu za sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej, w tym opłaty skarbowej od złożenia pełnomocnictwa, uiszczonej przez niego z własnych środków. Jednocześnie oświadczył występujący w sprawie adwokat, że koszty te nie zostały opłacone ani w części ani w całości. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163 poz. 1348 ze zm. – dalej Rozporządzenie) w § 19 wprowadziło zasadę, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Z kolei w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a, b, c i d Rozporządzenia ustalone zostały stawki minimalne za konkretne czynności procesowe w drugiej instancji postępowania przed sądem administracyjnym. Przepis ten przewiduje odpowiednie stawki za: sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, bądź tylko udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W sprawie wyznaczony dla strony skarżącej adwokat sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Dlatego zastosowanie w sprawie znajduje § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia, zgodnie z którym stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w sprawie wynosi 240,00 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit c Rozporządzenia). Z uwagi na fakt, że adwokat, który sporządził i wniósł w sprawie skargę kasacyjną, nie występował w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, jego wynagrodzenie należało określić w wysokości 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia. Stawka ta w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, a w konsekwencji wynagrodzenie adwokata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - 180 zł (75% kwoty 240 zł). Stosownie do § 2 ust. 3 Rozporządzenia w sprawach, których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 22% (art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie adwokata, wynosi w sprawie 39,60 zł (22% kwoty 180zł). Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu adwokatowi kwotę 219,60 zł kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na którą składają się: wynagrodzenie - 180 zł oraz podatek od towarów i usług – 39,60 zł. Rozstrzygnięcie w tym zakresie zawarte zostało w punkcie 1. sentencji postanowienia. Z kolei wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w zakresie przekraczającym ww. kwotę, tj. żądanie zwrotu kwoty 17 zł uiszczonej opłaty skarbowej od złożenia dokumentu pełnomocnictwa, należało ocenić jako nieuzasadniony. Mimo bezspornego uiszczenia w sprawie tej opłaty, wydatek, jaki poniósł z tego tytułu działający w sprawie pełnomocnik nie spełnia, określonej w § 19 Rozporządzenia przesłanki niezbędności. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 lit f ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. nr 225, poz. 1635 ze zm.) niepodległa bowiem opłacie skarbowej złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa albo jego odpisu w sprawach zatrudnienia. Dla tych powodów referendarz sądowy odmówił przyznania wnioskowanych kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ponad wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej, o czym orzekł w pkt 2. sentencji postanowienia. Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.