IV SA/Wr 40/09

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 7 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalił skargę skarżącego na decyzję Wojewody [... w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W jego uzasadnieniu wskazał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nieposiadającą żadnych dochodów i środków finansowych na opłacenie adwokata. Mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z rodzicami w podeszłym wieku, którzy są emerytami i pozostają pod jego opieką. Ojciec lat 76 pobiera emeryturę w kwocie 1600 zł brutto, a matka lat 73 w wysokości 1000 zł brutto miesięcznie. Skarżący podał, że ustanowienie adwokata jest konieczne z uwagi na przymus adwokacki przy sporządzeniu skargi kasacyjnej. Wskazał, że zarówno on jak i jego rodzice nie posiadają żadnego majątku, oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Z przepisu art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy należało rozpoznać merytorycznie w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, gdyż zbędne jest orzekanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ skarżący jest zwolniony od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit "b" cytowanej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, iż skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nieosiągającą dochodów, mieszkającą z rodzicami, którzy są osobami starszymi, wymagającymi opieki i nakładów finansowych związanych z ich leczeniem, utrzymującymi się ze świadczeń emerytalnych w łącznej kwocie 2600 zł brutto oraz okoliczności wynikające z akt sprawy o sygn. IV SA/Wr 404/08 tj. okoliczności powołane w piśmie skarżącego z dnia [...] 2009 r., z których wynika, iż koszty utrzymania ponoszą jego rodzice i wynoszą one około 2500 zł i że około 300 zł miesięcznie przeznacza na swoją działalność naukową, zaś rodzice ponoszą dodatkowe koszty związane z zakupem leków, a ponadto aktualny poziom cen dóbr i usług, brak majątku, a także wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika przyjąć trzeba, iż wykazał on, iż spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata z urzędu. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 239 pkt 1 lit "b" w związku z art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.