IV SA/Wr 400/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi O. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 9 czerwca 2025 r., nr SKO 4510.12.2025 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 7 VII 2025 r. O. C. (dalej "skarżąca") wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącą o uzupełnienie braków skargi poprzez podanie numeru PESEL strony skarżącej w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wspomniane wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej na adres zakładu karnego w którym się znajduje 11 VIII 2025 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "ppsa", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast wezwanie skarżącego o uzupełnienie braków formalnych skargi w zakresie podania jego numeru PESEL znajduje podstawę w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa, w myśl którego pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie zaś do art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę listową, zawierającą wezwanie sądowe doręczono skarżącej w dniu 11 VIII 2025 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Powyższe okoliczności obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.