IV SA/Wr 403/19
PostanowienieWSA we Wrocławiu2019-10-24
Skład orzekający: Wanda Wiatkowska-Ilków
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uznania zasiłku pielęgnacyjnego za nienależnie pobrany, uwzględniając trudną sytuację materialną i zdrowotną strony?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zasługuje na uwzględnienie, gdy wykonanie decyzji może spowodować wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku 85-letniej, schorowanej osoby, której jedynym źródłem utrzymania jest niska emerytura, konieczność zwrotu nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego wraz z odsetkami może prowadzić do braku środków na leczenie i utrzymanie, co uzasadnia udzielenie ochrony tymczasowej.Stan faktyczny
Skarżąca, 85-letnia schorowana osoba, wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego uznającej zasiłek pielęgnacyjny za nienależnie pobrany. Skarżąca argumentowała, że egzekucja kwoty blisko 24 tys. złotych wraz z odsetkami pozbawi ją środków do życia i uniemożliwi pokrycie kosztów leczenia, co może mieć nieodwracalne skutki dla jej zdrowia i życia. Organ odmówił wstrzymania wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 24 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zasiłku pielęgnacyjnego za nienależnie pobrany postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest opisana w sentencji decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. (dalej organ) w przedmiocie uznania zasiłku pielęgnacyjnego za nienależnie pobrany.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że ma 85 lat, jest osobą schorowaną, ma znaczne problemy z poruszaniem się, mieszka sama, a źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości ok. 2.650 zł, które przeznacza na opłaty za mieszkanie, media, koszty leczenia i rehabilitacji oraz na jedzenie. Skarżąca podkreśliła, że egzekucja kwoty prawie 24 tys. złotych wraz z odsetkami pozbawi ją całkowicie środków do życia i uniemożliwi pokrywanie kosztów leczenia, co z kolei może spowodować nieodwracalne skutki zarówno finansowe, jak również dla zdrowia i życia skarżącej.
Postanowieniem z dnia 11 września 2019 r. nr [...] organ odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazując na brak przesłanek pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania decyzji jest zasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
W ocenie Sądu, wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżąca ma 85 lat, mieszka sama i jest osobą schorowaną (ma znaczne problemy z poruszaniem się). Źródłem utrzymania skarżącej jest świadczenie emerytalne w wysokości ok. 2.650 zł, które w całości przeznacza na wyżywienie, opłaty za mieszkanie i media oraz na koszty leczenia i rehabilitacji. Biorąc zatem pod uwagę kwotę nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego, jaką skarżąca - na podstawie zaskarżonej decyzji - zobowiązana jest obecnie zwrócić wraz z ustawowymi odsetkami, uznać należy, że wykonanie przedmiotowej decyzji, niewątpliwie może spowodować wyrządzenie stronie znacznej szkody i nieodwracalnych skutków. Brak środków na pokrycie kosztów leczenia osoby w wieku skarżącej, w ocenie Sądu, może wpłynąć negatywnie na stan jej zdrowia i pogłębienie się problemów z poruszaniem, co w sytuacji samodzielnego prowadzenia gospodarstwa domowego, uniemożliwi stronie normalne funkcjonowanie.
Podsumowując, w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym uznać należało, że zaistniały podstawy do udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Sąd pod kątem zgodności z prawem.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło