IV SA/Wr 407/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Tadeusz Kuczyński Sędziowie Sędzia WSA - Małgorzata Masternak-Kubiak Sędzia WSA - Lidia Serwiniowska (spr.) Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 26 listopada 2008 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej we Wrocławiu Marii Walkiewicz sprawy ze skargi R. B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania R. B. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] Nr [...] w sprawie utraty z dniem 26 marca 2008 r. statusu osoby bezrobotnej, Wojewoda D. utrzymał kwestionowaną decyzję w mocy. Uzasadniając swe stanowisko Wojewoda D. wskazał, że Prezydent W. orzekł o utracie przez R. B. z dniem 26 marca 2008 r. statusu osoby bezrobotnej, z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia. Od tej decyzji strona złożyła odwołanie. R. B. podał, że odmówił przyjęcia pracy, gdyż proponowana oferta nie zawierała istotnej informacji, tj. iż pracodawca poszukuje pracownika jedynie na okres do jednego miesiąca. Ponadto odwołujący się stwierdził, że w tym czasie w Urzędzie znajdowały się ciekawsze oferty pracy, jednak odmówiono mu wybrania innej, bardziej korzystnej. W toku postępowania odwoławczego, na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy ustalono, że R. B. został zarejestrowany jako bezrobotny w dniu 21 czerwca 2007 r. z prawem do zasiłku od dnia 29 czerwca 2007 r. do dnia 28 grudnia 2007 r. Strona posiada wykształcenie zawodowe. W dniu 26 marca 2008 r. R. B. otrzymał ofertę pracy w firmie Szyby samochodowe "A." we W., ul. Ż., na stanowisko monter szyb samochodowych. Odwołujący się odmówił przyjęcia propozycji pracy w tej firmie, podając jako bezpośrednią przyczynę fakt zatrudnienia tylko na okres do jednego miesiąca. W związku z powyższym, została wydana decyzja orzekająca o utracie przez niego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] z powodu odmowy przyjęcia bez uzasadnionej przyczyny propozycji odpowiedniego zatrudnienia. Badając sprawę Wojewoda D. stwierdził, że brak jest podstaw prawnych do zmiany bądź uchylenia kwestionowanej decyzji pierwszoinstancyjnej, bowiem została ona wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy status osoby bezrobotnej nie przysługuje bezrobotnemu, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych, albo udziału w szkoleniu, stażu, przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy. W takim przypadku starosta orzeka o pozbawieniu statusu bezrobotnego na okres 90 dni. R. B. otrzymał ofertę pracy na stanowisko montera szyb samochodowych. Przedstawiona propozycja jest zgodna z ustawową definicją "odpowiedniej pracy", która oznacza zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekracza 3 godzin. Strona spełnia wszystkie wyżej wymienione przesłanki. Argumenty odmowy przyjęcia proponowanej pracy nie zostały przez organ odwoławczy uwzględnione. Odwołujący się swą odmowę argumentuje krótkim okresem zatrudnienia (jeden miesiąc). Jednakże, jak wynika z akt sprawy proponowana przez pracodawcę praca była na okres próbny jednego miesiąca z możliwością przedłużenia umowy oraz z minimalnym wynagrodzeniem za pracę (1126 zł brutto miesięcznie). Z załączonych dokumentów wynika, że w dniu rejestracji, tj. 21 czerwca 2007 r., w Urzędzie Pracy strona potwierdziła swoją zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia. Zgodnie z obowiązującymi przepisami bezrobotny ma prawo szukać pracy, która spełniłaby jego oczekiwania, jednak ma obowiązek przyjmować propozycje pracy przedstawione przez urząd, a odmowa przyjęcia skutkuje utratą statusu osoby bezrobotnej. Z dokumentów dołączonych do odwołania wynika, że R.B. został poinformowany o skutkach prawnych związanych z podjęciem przez siebie takiej decyzji. Ponadto, z akt sprawy wynika, że stronie przedłożono kilka ofert pracy, co do których miała wystarczające kwalifikacje i to sama strona wybrała ofertę pracy w firmie Szyby samochodowe "A." we W. Wobec tego, że proponowana oferta pracy na stanowisku montera szyb samochodowych była dla R. B. odpowiednim zatrudnieniem i nie przedstawił on żadnych przeciwwskazań medycznych do jej wykonywania, a łączny czas dojazdu do miejsca zatrudnienia i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekraczał 3 godzin należało orzec o utracie przez niego od dnia 26 marca 2008 r. statusu osoby bezrobotnej. Odwołujący się może ponownie zarejestrować się w Powiatowym Urzędzie Pracy po upływie okresu 90 dni od dnia utraty statusu osoby bezrobotnej. Brak statusu nie stanowi przeszkody w korzystaniu z ofert pracy i podjęciu zatrudnienia w przypadku znalezienia pracy. W skardze na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu R. B. wskazał, iż jest ona bezpodstawna, a wręcz krzywdząca. Skarżący podniósł, że składając mu ofertę pracodawca, w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej, poinformował go, że może zostać zatrudniony jedynie na okres miesiąca, bez możliwości jego przedłużenia. Wobec czego skarżący odmówił przyjęcia pracy. Jednakże, jak zarzuca, informacja taka nie została zamieszczona w aktach Urzędu Pracy. Twierdzi, iż w takiej sytuacji miał prawo odmówić zatrudnienia, gdyż oferta wprowadzała go w błąd. W piśmie procesowym z dnia 12 września 2008 r. skarżący nadmienił też, że oferowaną pracę miał rozpocząć bez uprzedniego przeszkolenia, co w jego opinii, stwarzało zagrożenie dla zdrowia. Poza tym, skarżący ma na utrzymaniu troje dzieci i żonę, co uzasadnia jego wystąpienie o ofertę korzystniejszą ze względu na wynagrodzenie i czas pracy. Proponowane zatrudnienie było też, zdaniem skarżącego, nieodpowiednie ze względu na okres zatrudnienia, wynagrodzenie, brak przygotowania zawodowego oraz czas pracy (system jednozmianowy), co uniemożliwiałoby mu sprawowanie opieki nad dziećmi podczas nieobecności żony (ze względu na stan zdrowia chodziła na badania lekarskie) oraz nad matką. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 i w § 3, a także na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 omawianej ustawy. Kontrola ta obejmuje badanie zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Skarga nie jest zasadna. Podstawę materialnoprawną wydanego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.). Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do przepisu art. 33 ust. 4 pkt 3 tej ustawy starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac, o których mowa w art. 73a, prac interwencyjnych lub robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 90 dni. Z kolei w myśl jej art. 2 ust. 1 pkt 16 przez odpowiednie zatrudnienie rozumiemy zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekracza 3 godzin. Z lektury akt sprawy wynika, że skarżący z dniem 21 czerwca 2007 r., decyzją Prezydenta W. z dnia [...] Nr [...], został uznany za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku. Dokonując rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy we W. R. B. potwierdził swą zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia. Pouczony też został m.in. o tym, w jakich sytuacjach następuje utrata statusu bezrobotnego. W trakcie okresu pozostawania w rejestrze bezrobotnych Urzędu Pracy, skarżący wielokrotnie otrzymywał oferty pracy, jednakże nie był on zatrudniany z uwagi na nieposiadanie wystarczających kwalifikacji. W dniu 26 marca 2008 r., skarżący otrzymał ofertę pracy w "A." we W., przy ulicy Ż., na stanowisko montera szyb samochodowych. Posiadane przez niego wykształcenie zawodowe uprawniało pracownika Urzędu Pracy do przedstawienia mu oferty zatrudnienia o takim charakterze, gdyż w zgłoszeniu niniejszej oferty pracodawca wymagał jedynie wykształcenia podstawowego. Niemniej jednak, skarżący odmówił podjęcia pracy z powodu zbyt krótkiego okresu zatrudnienia, a mianowicie 1 miesiąca. Nie zgłosił przy tym żadnych przeciwwskazań zdrowotnych, uniemożliwiających mu podjęcie pracy na wskazanym wyżej stanowisku. Z dokonanej analizy akt sprawy wynika, iż rzeczywiście pracodawca proponował zatrudnienie na czas określony, jednego miesiąca, jednak z możliwością przedłużenia okresu zatrudnienia (notatka sporządzona w dniu 27 marca 2008 r. przez pracownicę PUP we W. M. G. na "Zgłoszeniu oferty pracy"). Z kolei, wysokość wynagrodzenia za pracę na stanowisku montera szyb samochodowych, to kwota 1126 zł brutto miesięcznie. Zatem, wysokość deklarowanej płacy przez pracodawcę, nie narusza przepisów dotyczących minimalnego wynagrodzenia (§ 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 września 2007 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2008 r. /Dz.U. Nr 171, poz. 1209/). Tak więc, odmowa przez skarżącego podjęcia pracy, słusznie w opinii organu stanowiła nieuzasadnioną rezygnację z przedstawionej propozycji pracy. Tym bardziej, że "A." mieści się na terenie W., a dojazd do pracy oraz powrót nie byłby uciążliwy i z pewnością mieściłby się we wskazanym w art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy czasie. W związku z powyższym, Sąd stwierdził, że organy orzekające w sprawie w sposób należyty wyjaśniły jej stan faktyczny, jak i zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy, dokonując wyboru właściwego rozstrzygnięcia, zaś zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca wydane zostały zgodnie obowiązującymi przepisami prawa. Okoliczności sprawy niewątpliwie uzasadniają zastosowanie względem skarżącego sankcji przewidzianej w art. 33 ust. 4 pkt 3 powołanej wyżej ustawy. W świetle tego przepisu, co warto w tym miejscu powtórzyć, bezrobotny zostaje pozbawiony swego statusu bezrobotnego, jeśli odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia. Warto też podkreślić, że przepis ten nie wymaga ponawiania ofert pracy składanych bezrobotnemu, wystarczy jednorazowa propozycja odpowiedniego zatrudnienia odrzucona przez bezrobotnego bez uzasadnionej przyczyny. Na marginesie dodać jeszcze można, iż bez wpływu na zapadłe rozstrzygnięcie pozostaje argumentacja skarżącego zawarta w piśmie procesowym z dnia 12 września 2008 r. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.