IV SA/Wr 410/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędziowie : Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.) Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Protokolant : Dorota Hurman po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 20 września 2011 r. sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu zażalenia A. D. na pismo Zastępcy Burmistrza D. nr [...] z dnia 4 listopada 2010 r. w sprawie skargi z dnia 13 października 2010 r., na podstawie art. 134 Kodeks postępowania administracyjnego – dalej: k.p.a., stwierdziło niedopuszczalność wniesienia tego rodzaju zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że pismami [...] z dnia 6 października 2010 r., oraz [...] z dnia 5 października 2010 r. Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w D. wezwał Z. D. do skontaktowania się z pracownikiem socjalnym w celu ustalenia terminu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego. Pismem z dnia 13 października 2010 r. skierowanym do Rady Miejskiej D. A. D., mąż Z. D. wniósł skargę na ww. "bezprzedmiotowe wystąpienie" Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w D.. Pismo A. D. zostało przekazane Burmistrzowi D. celem rozpatrzenia. W odpowiedzi na nie, Zastępca Burmistrza D. w dniu 5 listopada 2010 r. poinformował A. D., iż na pisma z dnia 5 i 6 października 2010 r. nie przysługuje zażalenie ani odwołanie. Na pismo Zastępcy Burmistrza D. z dnia 5 listopada 2010 skargę złożył A. D. W myśl art. 125 § 1 i art. 127 § 1 k.p.a., postanowienia, od których służy stronom zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, doręcza się na piśmie. Od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Zdaniem organu odwoławczego pismo z dnia 5 listopada 2010 r. nie jest decyzją administracyjną, ponieważ nie rozstrzyga istoty sprawy, albo w inny sposób nie kończy postępowania, nie jest również postanowieniem wydanym w toku postępowania. Pismo to zawiera jedynie informację, że na pisma wzywające do ustalenia terminu wywiadu środowiskowego nie przysługuje zażalenie. Ponieważ pismo z dnia 5 listopada 2010 r. nie jest ani decyzją, ani postanowieniem i nie przysługuje na nie żaden środek odwoławczy organ uznał, skargę A. D. za niedopuszczalną. Powyższe postanowienie A. D. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze podniósł, że "bezprzedmiotowość ww. postanowień jest wynikiem nierzetelności postępowania przez organ administracji państwowej". Skarżący dodał także, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., bezzasadnie i bezprawnie żąda przeprowadzenia "jakiegoś wywiadu". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Artykuł 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie ulega wątpliwości, że pismo z dnia 5 listopada 2011 r. skierowane przez Zastępcę Burmistrza Miasta D. do skarżącego, ma jedynie charakter informacyjny. Nie ma ono znamion decyzji ponieważ nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej. Nie można go również uznać za postanowienie. Przy tym wskazać należy, że zgodnie art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje na wydane w toku postępowania postanowienia tylko gdy kodeks tak stanowi. Zatem, zażalenie może być wniesione tylko na postanowienia, enumeratywnie wyliczone w kodeksie postępowania administracyjnego. To powoduje, że zażalenie skarżącego było niedopuszczalne. Skoro powołane pismo nie mogło być przedmiotem zaskarżenia w drodze zażalenia, to prawidłowo organ drugiej instancji stwierdził niedopuszczalność zażalenia i skarga jako całkowicie nieuzasadniona podlegała oddaleniu. Mając powyższe na uwadze, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.