IV SA/Wr 411/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 1 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 sierpnia 2018 r. D. K. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę na decyzję nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Do pisma strona załączyła odpis decyzji z dnia 10 sierpnia 2018 r. nr [...] oraz dokumentację medyczną. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 28 sierpnia 2018 r. przekazano pismo skarżącego z dnia 27 sierpnia 2018 r. wraz z załącznikami Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w P. (dalej organ pierwszej instancji) wskazując, że pismo to w istocie stanowi odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 10 sierpnia 2018 r. nr [...]. Jednocześnie Sąd poinformował skarżącego o potraktowaniu jego pisma z dnia 27 sierpnia 2018 r. jako odwołania od decyzji organu pierwszej instancji i przesłaniu go w dniu 29 sierpnia 2018 r. do tego organu, przytaczając treść art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.). W dniu 6 września 2018 r. organ pierwszej instancji przesłał na adres Sądu pismo skarżącego z dnia 3 września 2018 r., w którym skarżący wyjaśnił, że jego pismo z dnia 27 sierpnia 2018 r. nie stanowiło odwołania od decyzji z dnia 10 sierpnia 2018 r. nr [...] i zostało skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z prośbą "o rozstrzygnięcie" choroby zawodowej skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Ze wskazanych przepisów wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na decyzję, która nie podlega już zaskarżeniu w administracyjnym toku instancji poprzez odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z tego względu, że taki środek prawny został już w stosunku do kwestionowanego orzeczenia wykorzystany albo dlatego, że postępowanie w danej sprawie jest jednoinstancyjne, co musi wynikać z przepisów szczególnych. Oznacza to, że w sprawach, w których od decyzji organu pierwszej instancji przysługuje odwołanie, przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego może być tylko decyzja organu odwoławczego, niedopuszczalna jest natomiast skarga na wydaną w tej sprawie decyzję organu pierwszej instancji. W rozpatrywanej sprawie skarżący określił jako przedmiot zaskarżenia decyzję organu pierwszej instancji z dnia 10 sierpnia 2018 r. nr [...]. Z akt sprawy wynika, że wskazane rozstrzygnięcie zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia w postaci odwołania do D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. za pośrednictwem organu pierwszej instancji, w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji. W celu zakwestionowania zaskarżonej decyzji, skarżący powinien był zatem w pierwszej kolejności wnieść w ustawowym terminie odwołanie do Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, a dopiero po jego rozpatrzeniu przez ten organ, miał prawo wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę na decyzję organu odwoławczego. Tymczasem, pomimo, że Sąd uznał (z korzyścią dla strony) pismo wniesione przez nią w dniu 27 sierpnia 2018 r. za odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 10 sierpnia 2018 r. nr [...], strona w piśmie z dnia 3 września 2018 r. jednoznacznie temu zaprzeczyła, twierdząc, że pismo z dnia 27 sierpnia 2018 r. nie jest odwołaniem i zostało skierowane do Sądu w celu merytorycznego rozpatrzenia. Skoro w niniejszej sprawie strona zaskarżyła rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, Sąd zobligowany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucić, o czym orzekł w sentencji postanowienia.