IV SA/Wr 413/17

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. W. o ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconej zaliczki alimentacyjnej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W jego uzasadnieniu podał, że mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z partnerką i córką w wieku szkolnym. Obecnie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Otrzymuje zasiłek kombatancki w wysokości [...] zł miesięcznie, co potwierdzają przekazy pocztowe za sierpień i wrzesień tego roku. Partnerka jest zatrudniona na podstawie umowy zlecenie i otrzymuje z tego miesięczne wynagrodzenie w wysokości [...] zł netto, co potwierdza zaświadczenie zakładu pracy. Ponadto otrzymuje świadczenie wychowawcze na dziecko tzw. [..] w kwocie [...] zł miesięcznie. Skarżący podał, że wspólny miesięczny dochód rodziny wynosi od [...] zł do [...] zł. Ze względu na zły stan zdrowia nie jest w stanie podjąć żadnego zatrudnienia. Skarżący posiada zadłużenie z tytułu alimentów na rzecz innych dzieci. Otrzymuje pomoc od brata i matki partnerki. Z zeznań podatkowych za 2016 r. wynika, że dochód skarżącego wyniósł [...] zł, a jego partnerki [...]. Skarżący jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz dwójki dzieci w wysokości po 300 zł na każde dziecko i z tego tytułu w lipcu i we wrześniu tego roku wpłacił kwoty po 600 zł na rzecz tych dzieci. Z rachunku bankowego skarżącego za ostatnie trzy miesiące wynika, że nie odnotowano na nim operacji. W styczniu 2017 r. dokonał wpłaty kwoty [..] zł tytułem zajęcia komorniczego. We wniosku podał, że wydatki związane z utrzymaniem wynoszą: czynsz 270 zł, gaz 80 zł, woda 70 zł, prąd 100 zł, alimenty 300 zł, leki 30 zł, żywność 400 zł, ubrania 30 zł, środki higieny 10 zł. Podał, że nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej. Nie posiada mieszkania ani innych nieruchomości, przedmiotów i papierów wartościowych oraz wierzytelności i oszczędności. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek o ustanowienie radcy prawnego. Z przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej p.p.s.a.) wynika, że ustanowienie radcy prawnego lub adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, że skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, oraz wysokość niskiego zasiłku wypłacanego przez urząd ds. kombatantów i osób represjonowanych i wysokość niskiego wynagrodzenia partnerki i wysokość świadczenia wychowawczego na dziecko oraz wysokość wydatków zwianych z utrzymaniem i zły stan zdrowia skarżącego i brak majątku, a także zadłużenie z tytułu alimentów, przyjąć trzeba, że wykazał on, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego urzędu. Z tych względów należało przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. W myśl zaś art. 258 § 2 pkt 7 tej ustawy do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy; Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.