IV SA/Wr 418/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędziowie Protokolant Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-llków (spr.) Dorota Hurman po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 11 października 2006 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego uchyla decyzję I i II instancji. Decyzją nr [...] z dnia [...] roku wydaną na skutek wniosku skarżącej przez działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta L. Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. , skarżącej został przyznany dodatek mieszkaniowy w wysokości [/\...] zł na okres od dnia [...] roku do dnia [...] roku. Decyzja powyższa została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych, Dz. U. nr 71, poz. 734, z późn. zm., rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 roku w sprawie dodatków mieszkaniowych, Dz. U. nr 156, poz. 1817, z późn. zm., na podstawie art.104 k.p.a. oraz upoważnienia Prezydenta Miasta L. z dnia [...] roku i z dnia [...] roku do wydawania decyzji w sprawach dodatków mieszkaniowych. Dnia [...] roku, w ustawowym terminie, skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji kwestionując zasadność ustaleń organu I instancji w zakresie wysokości osiąganego przez nią dochodu. Wysokość przyjętego do rozstrzygnięcia przez organ I instancji dochodu została bowiem, zdaniem skarżącej, niezasadnie zawyżona wskutek tego, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych w miesiącu [...] roku wypłacił jej należności z tytułu renty za miesiąc [...] roku oraz (wyrównanie) za [...] roku. Decyzją nr [...] z dnia [...] roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. , po rozpoznaniu odwołania skarżącej utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy rozpoznając sprawę wskutek odwołania skarżącej ponownie dokonał analizy przesłanek uprawniających skarżącą do uzyskania dodatku mieszkaniowego oraz dokonał wyliczenia wysokości tego dodatku w oparciu o przepisy powołanej ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych (w szczególności art.2, art.3, art.6 i ar.7 cytowanej ustawy) oraz przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 roku w sprawie dodatków mieszkaniowych (w szczególności §2 ust.l i ust.2 cytowanego rozporządzenia) oraz na podstawie okoliczności faktycznych sprawy, w tym wysokości uzyskanego przez skarżącą dochodu za miesiące [...] , [...] i [...] roku w wysokości [...] zł (średni miesięczny dochód za te miesiące to kwota [...] zł). Organ odwoławczy ustalił, iż organ I instancji należycie ustalił wysokość dochodu skarżącej na podstawie art.3 ust.3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku, zgodnie z którym za Sygn. akt IV SA/Wr 418/06 dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego. Organ odwoławczy, powołując się na powyższe brzmienie przepisu oraz uchwałę 5 Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2005 roku, OPK 23/02, ONSA 2003/1/13, wskazał, że "wszelkie przychody" użyte w legalnej definicji dochodu obejmuje to, co zostało faktycznie uzyskane. Zatem brak jest możliwości wyłączenia z dochodu skarżącej wypłaconych w miesiącu [...] roku kwot wyrównania renty za okres od [...] roku do [...] roku. Dnia [...] roku, w ustawowym terminie, skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję organu II instancji. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji bezzasadność przyjęcia dla potrzeb określenia wysokości dodatku mieszkaniowego kwoty średniego dochodu skarżącej w kwocie [...] zł, jako że wysokość przyznanej jej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych renty, jej jedynego źródła dochodu, wynosi [...] zł. Bezzasadne, zdaniem skarżącej, jest uwzględnienie przy ustalaniu wysokości dochodu skarżącej wypłaconego w [...] roku świadczenia rentowego za [...] roku (wyrównanie). Dnia [...] roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło odpowiedź na skargę wnosząc o oddalenie skargi w całości oraz o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. Organ odwoławczy podniósł, iż podnoszone w skardze argumenty są takie same, jak przedstawione w odwołaniu od decyzji organu I instancji, tj. przyjęcie kwoty [...] zł jako średni miesięczny dochód skarżącej, zamiast kwoty [...] zł. Argumenty te nie dają podstaw do zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia, jako że przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych nie dają podstaw do wyłączenia z dochodu skarżącej kwoty wyrównania renty wypłaconej w miesiącu [...] roku. Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Mimo niezasadności zarzutów skargi, decyzja organu I i II instancji podlega uchyleniu w oparciu o przepis art.145 §1 ust.l b) w związku z art.272 Sygn. akt IV S.A./Wr 418/06 §1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz.1270 z późn. zm. Zarzuty skargi dotyczące wadliwości ustalenia (dla potrzeb określenia kwoty przysługującego dodatku mieszkaniowego) wysokości dochodu skarżącej z powodu uwzględnienia wypłaconego w [...] roku świadczenia rentowego za [...] roku (wyrównanie) są chybione. Jak prawidłowo przyjęły organy obu instancji przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku w art.3 ust. 3 wyraźnie określają sposób ustalenia wysokości dochodu osoby ubiegającej się o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Wysokość tego dochodu oblicza się przy uwzględnieniu wszystkich faktycznie uzyskanych przychodów, z wyłączeniem jedynie ściśle określonych świadczeń wymienionych w przepisie art.3 ust.3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Zgodnie bowiem z cytowanym przepisem za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego. Oznacza to, iż przy ustalaniu wysokości dochodu organy I i II instancji obowiązane były uwzględnić kwotę wypłaconego skarżącej w [...] roku świadczenia rentowego za [...] roku. Było to bowiem świadczenie pieniężne, które skarżąca faktycznie uzyskała w [...] roku, a zatem zgodnie z omawianymi przepisami oraz orzecznictwem NSA podlegają one uwzględnieniu przy ustalaniu wysokości dochodu skarżącej. Jednocześnie jednak Sąd Administracyjny, zgodnie z przepisem art.145 §1 ust.l b) ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zgodnie zaś z przepisem art.145 a) §1 k.p.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. Wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 roku § 2 ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 roku w sprawie dodatków mieszkaniowych został uznany za niezgodny z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych; zgodnie z ust. 2 tego wyroku wymieniony wyżej przepis utracił moc z dniem 18 maja 2006 roku. Sygn. akt IV S.A./Wr 418/06 Uwzględnić należy, iż uchylony wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego przepis §2 ust.2 cytowanego rozporządzenia, stanowiący, że do podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki, o których mowa w ust.l §2, w wysokości 90% naliczonych i ponoszonych wydatków, stanowił postawę wydania decyzji organu I instancji i zaskarżonej decyzji organu II instancji. Dyspozycja powołanego przepisu została zastosowana przez organy obu instancji, jako że przy ustalaniu wysokości dodatku mieszkaniowego organy - zgodnie z przepisem §2 ust.2 cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów -przyjęły 90% kwoty wydatków w wysokości 285,27 zł (tj. 256,74 zł). Powyższe oznacza, iż wyrok Sądu Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 roku rozstrzyga o niezgodności z ustawą przepisu rozporządzenia, na podstawie którego to przepisu została wydana decyzja organu I i II instancji. Z tych przyczyn na podstawie art.134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, Sąd uchylił decyzje organu I i II instancji w oparciu o przepis art.145 §1 ust.l b) cytowanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art.145 a) §1 k.p.a.