IV SA/Wr 418/09

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest osobą samotną i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej. Pobiera rentę w wysokości 311 zł netto miesięcznie. Wyjaśnił, że posiada mieszkanie o powierzchni 18,75 m2 i nie posiada innych nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Przepis art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie adwokata z urzędu. Przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, iż skarżący jest osobą samotną, utrzymującą się z niskiej renty, nie posiadającą majątku, jak również wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata z urzędu. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.