IV SA/Wr 419/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.) Protokolant Anna Rudzińska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej postanawia odrzucić skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez J. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] Nr [...] wydane na podstawie art. 127 § 1 i art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z § 5 pkt 1, § 30 ust. 1 i 2, § 31 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych, a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 12, poz. 75) utrzymujące w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie kontrolnego badania inwalidy, obejmujące stwierdzenie trwałej niezdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej, zaliczenie go do pierwszej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia od lutego 2007 r., przy jednoczesnym stwierdzeniu braku związku schorzeń i inwalidztwa z zawodową służbą wojskową. W skardze na decyzję ostateczną J. W. domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej. Obu decyzjom zarzucił błędne ustalenie, że rozpoznana w orzeczeniu encefalopatia po przebytym udarze mózgu z niedowładem połowicznym i zaburzeniami w polu widzenia nie pozostaje w związku ze służbą wojskową. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej odrzucenie, podnosząc, że sprawy związku ze służbą wojskową nie podlegają orzecznictwu sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Już na wstępie należy zważyć, iż w piśmie z dnia 31 lipca 2009 r., pełnomocnik skarżącego wnosił do Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ł. o "wydanie orzeczenia ustalającego, iż chorąży w stanie spoczynku, J. W. powinien zostać zaliczony do II grupy inwalidów w związku ze służbą wojskową, a za datę powstania inwalidztwa należy przyjąć dzień 13 listopada 1990 r." W konkluzji wywodów skargi skarżący domagał się uchylenia decyzji z powodu błędnego ustalenie, że rozpoznana u niego choroba nie pozostaje w związku ze służbą wojskową. W toku postępowania nie kwestionowano też samego lekarskiego rozpoznania schorzeń, ale ich związek ze służbą wojskową. W związku z powyższym skarga podlegała odrzuceniu. Należy bowiem stwierdzić, iż w dniu 27 października 1999r. Sąd Najwyższy podjął uchwałę (sygn. akt III ZP 9/99), w której uznał, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie Wojskowej Komisji Lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową (OSNP 2000/5/167). Mimo, iż w 2004r. weszła w życie reforma sądownictwa administracyjnego (obok NSA wyodrębnione zostały wojewódzkie sądy administracyjne) pogląd Sądu Najwyższego (który nie sprawuje już nadzoru judykacyjnego nad sądownictwem administracyjnym) nie stracił swej aktualności. Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekający w powyższym składzie, w niniejszej sprawie, w pełni go podziela. Wobec tego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, iż sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd Najwyższy we wspomnianej uchwale, jako Sąd właściwy w tych sprawach wskazał Sąd pracy i ubezpieczeń społecznych.