IV SA/Wr 422/07

PostanowienieWSA we Wrocławiu2007-10-19

Skład orzekający: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego. Właściwy w takich sprawach jest sąd powszechny, po wyczerpaniu odpowiedniego trybu. Skarga wniesiona do WSA w takiej sytuacji podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. utrzymującą w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ż. o uznaniu go za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej i zaliczeniu do I grupy inwalidztwa. Skarżący kwestionował datę ujawnienia się schorzenia. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania przedmiotu skargi, po czym skarżący wskazał, że dotyczy ona zaliczenia do I grupy inwalidztwa od kwietnia 2006 r.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, , , po rozpoznaniu w dniu 19 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie badania kontrolnego inwalidy wojskowego postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ż. z powodu schorzenia powodującego niezdolność do zawodowej służby wojskowej uznała J. S. za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej, (kat. "N") zaliczając go do I grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia od kwietnia 2006 r. W odwołaniu od tej decyzji strona podała, że choroba z powodu której otrzymał I grupę inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia ujawniła się w trakcie zawodowej służby wojskowej, a nie jak podano w w/w orzeczeniu - po 18-tu miesiącach po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej. Decyzją z dnia [...] nr [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. utrzymała w mocy orzeczenie organu I instancji. Pismem z dnia 18 lipca 2007 r. J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]. W uzasadnieniu skargi zakwestionował określenie, iż choroba z powodu której otrzymał I grupę inwalidzką ujawniła się po 18 miesiącach po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej. Pismem z dnia 14 września 2007 r. Sąd wezwał skarżącego o sprecyzowanie, czy przedmiotem skargi jest materia objęta: pkt 10 orzeczenia, tj. uznanie za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej, kat. "N" i pkt 12 orzeczenia, tj. zaliczenie do I grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia od kwietnia 2006 r., czy też tylko materia objęta pkt 12 orzeczenia, tj. zaliczenie do I grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia od kwietnia 2006 r. W odpowiedzi skarżący podał, że przedmiotem jego skargi jest materia objęta pkt 12 orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotowa decyzja składa się z dwóch części: 1) orzeczenia w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej; 2) w przedmiocie związku chorób i ułomności ze służbą wojskową. Właściwości sądów administracyjnych podlega jedynie orzeczenie ujęte w punkcie 1. Skarżący skarży orzeczenie ujęte w punkcie 2. Należy wskazać, że zaskarżone orzeczenie należy do orzeczeń ustalających schorzenia (stan zdrowia) danej osoby i ich związek ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego przysługujących na podstawie innych ustaw niż ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony RP (Dz. U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16 ze zm.). Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie przysługuje (zob. postanowienie Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/2000, ONSA 2001/2/47). Pogląd taki wyraził również Sąd Najwyższy w uchwale w Składzie Siedmiu Sędziów z dnia 27 października 1999 r. w sprawie sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAP i US Nr 5, poz. 167 z 2000 r.) zgodnie z którą Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową. Właściwy jest tu, po wyczerpaniu odpowiedniego trybu, sąd powszechny. Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło