IV SA/Wr 422/25
PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-11-17
Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po terminie, w sytuacji gdy wniosek o przywrócenie terminu został prawomocnie odrzucony, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Skarga wniesiona po terminie, w sytuacji gdy wniosek o przywrócenie terminu został prawomocnie odrzucony, powinna zostać odrzucona. Uchybienie terminowi do wniesienia skargi jest skuteczne, a czynność procesowa podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Prawomocne postanowienie o odmowie przywrócenia terminu zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania skargi.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu w przedmiocie przyznania zasiłku celowego po upływie ustawowego terminu. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu, argumentując, że decyzja została odebrana przez męża, który nie poinformował jej o tym, a ona sama dowiedziała się o decyzji później, co spowodowało uchybienie terminowi. Sąd odmówił przywrócenia terminu, wskazując na podpis skarżącej na potwierdzeniu odbioru decyzji. Następnie sąd odrzucił skargę jako wniesioną po terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 18 kwietnia 2025 r. nr SKO 4101/439/2025 w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.
Decyzją z dnia 18 kwietnia 2025 r., nr SKO 4101/439/2025 (dalej: decyzja), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu (dalej: organ) utrzymało w mocy, wydaną z upoważnienia Burmistrza Lądka-Zdroju, decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Lądku-Zdroju z dnia 4 lutego 2025 r. nr OPS.4204.BM.942025.KN w przedmiocie przyznania M. T. (dalej: skarżąca) zasiłku celowego na remont lub odbudowę budynku mieszkalnego w związku ze szkodami wskutek powodzi. Decyzja została skutecznie doręczona skarżącej wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia w dniu 11 czerwca 2025 r.
Pismem nadanym w dniu 18 lipca 2025 r. skarżąca, działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję do tutejszego Sądu. Jednocześnie ze skargą skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do jej wniesienia podnosząc, że decyzja została odebrana przez męża skarżącej, który następnie schował decyzję do szuflady i nie przekazał skarżącej informacji o odebraniu decyzji. O fakcie otrzymania decyzji skarżąca dowiedziała się, gdy sprzątając mieszkanie znalazła w szufladzie decyzję i dopiero wtedy mogła zapoznać się z treścią decyzji, co miało mieć miejsce w dniu 16 lipca 2025 r. Uchybienie terminowi do wniesienia skargi na decyzję strona usprawiedliwiała dodatkowo okolicznością roztargnienia spowodowanego traumatycznymi przeżyciami związanymi z doświadczeniem powodzi, jaka miała miejsce na terenie miasta i gminy L.
Wojewódzki sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 15 września 2025 r. sygn. akt IV SA/Wr 423/25, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca - wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku - osobiście odebrała przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję o czym świadczy jej czytelny podpis umieszczony na potwierdzeniu odbioru decyzji wraz z zawartymi na tym potwierdzeniu adnotacjami wskazującymi na doręczenie przedmiotowej przesyłki skarżącej jako adresatowi. Postanowienie to zostało skutecznie doręczone stronom postępowania: pełnomocnikowi skarżącej w dniu 6 października 2025 r., a organowi administracji publicznej w dniu 17 września 2025 r. Wobec bezskutecznego upływu terminu do wniesienia zażalenia na w/w postanowienie, orzeczenie to uprawomocniło się w dniu 14 października 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z regulacją zawartą w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Terminy, stosownie do art. 83 § 1 p.p.s.a., oblicza się według przepisów prawa cywilnego.
Podkreślić należy, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym (nie jest możliwe jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd), procesowym (w razie jego uchybienia istnieje możliwość jego przywrócenia) oraz prekluzyjnym (upływ terminu sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę).
W niniejszej sprawie decyzję organu skutecznie doręczono skarżącej w dniu 11 czerwca 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru zaskarżonej decyzji). Zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia rozpoczynał bieg w dniu 12 czerwca 2025 r. i kończył się z upływem dnia 11 lipca 2025 r. Tymczasem skarga na wyżej wskazane rozstrzygnięcie została wniesiona przez pełnomocnika skarżącej w dniu 18 lipca 2025 r. a więc siedem dni po upływie ustawowo wymaganego terminu.
Wobec powyższego, mając na względzie fakt, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a), jak również wobec prawomocnego postanowienia tutejszego Sądu z dnia 15 września 2025 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło