IV SA/Wr 424/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 lutego 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 424/09 umarzające postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 3 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. Postanowienie wraz pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia, terminie i sposobie jego wniesienia, został doręczony skarżącemu w dniu 25 lutego 2010 r. W dniu 26 lutego 2010 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo skierowane do Prezesa WSA we Wrocławiu podpisane przez niego osobiście, które nazwał "skarga-zażalenie". Z treści pisma nie wynikało czy jest to skarga kasacyjna od postanowienia z dnia 3 lutego 2010 r. czy jest to skarga o wznowienie postępowania w powyższej sprawie. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 4 marca 2010 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania pisma z dnia 26 lutego 2010 r. Pismem z dnia 28 kwietnia 2010 r. ponownie wezwano Z. R. o sprecyzowania pisma z dnia 26 lutego 2010 r. przez wskazanie czy jest to skarga kasacyjna od postanowienia z dnia 3 lutego 2010 r. czy jest to jak wynika z treści pisma skarga o wznowienie postępowania w powyższej sprawie. Skarżący nie odpowiedział na oba wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ponieważ pismo skarżącego wpłynęło w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, a z treści tego pisma wynikało, że jest on niezadowolony z rozstrzygnięcia w sprawie, Sąd uznał pismo z dnia 26 lutego 2010 r. za skargę kasacyjną. W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a – skarga kasacyjna może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom skargi kasacyjnej, określonym w art. 176 p.p.s.a oraz jest sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 p.p.s.a.), a także należycie opłacona, jeżeli podlega opłacie stałej (art. 219 § 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skargę kasacyjną sporządził i złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący – Z. R., który nie jest adwokatem, ani radcą prawnym. Zatem skarga kasacyjna nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego wniesienia skargi, a mianowicie nie jest sporządzona przez uprawnione osoby. Zgodnie z art. 178 ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tej sytuacji skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez skarżącego podlega odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a..