IV SA/Wr 429/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 września 2019 r., P. U. (dalej: strona lub skarżący) wniósł skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., doręczoną mu w dniu 6 sierpnia 2019 r. Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 października 2019 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 14 listopada 2019 r. Skarżący w przewidzianym okresie, który upływał z dniem 21 listopada br., nie usunął braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), każde pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony je wnoszącej. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w dniu 28 października 2019 r. przesłano stronie skarżącej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, z tym pouczeniem, że ich nieusunięcie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Ze względu na nieobecność adresata korespondencja została po raz pierwszy awizowana w dniu 31 października 2019 r., a zawiadomienie o tym fakcie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę – awizowaną po raz drugi w dniu 6 listopada br. – pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 14 listopada 2019 r. W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało więc doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a., przewidującego w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w art. 65 – 72 jego złożenie na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy wraz z jednoczesnym zawiadomieniem adresata o złożeniu pisma i możliwości jego odbioru w danej placówce pocztowej lub urzędzie gminy (§ 1 i 2). W sytuacji niepodjęcia korespondencji we wskazanym terminie doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu na jaki pozostawiono ją w odpowiedniej placówce (§ 4). Jak wynika z treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 1145 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało pozostawione w aktach postępowania ze skutkiem doręczenia na dzień 14 listopada 2019 r. Zatem termin na jego zrealizowanie upływał z dniem 21 listopada 2019 r., który wypadał w czwartek. W zakreślonym terminie skarżący nie podał swojego numeru PESEL. Wobec powyższego wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Należy jednak zauważyć, że przedstawiona okoliczność nie była jedyną, która przemawiała za odrzuceniem skargi. Z dołączonego do akt administracyjnych niniejszej sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika bowiem, że została ona doręczona stronie skarżącej w dniu 6 sierpnia 2019 r. Zgodnie zaś z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi w niniejszej sprawie upływał z dniem 5 września 2019 r., który wypadał w poniedziałek. Skoro więc strona wniosła skargę w dniu 11 września 2019 r., nadając ją w placówce pocztowej operatora wyznaczonego, to stwierdzić należało, że była ona spóźniona, albowiem została złożona już po upływie ustawowego terminu. Mając zatem na uwadze zarówno fakt, że wniesiona skarga okazała się spóźniona, jak i okoliczność, że strona nie usunęła jej braków formalnych w wyznaczonym terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a., zobligowany był do jej odrzucenia.