IV SA/Wr 43/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym z wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. D. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 1082/02 zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 marca 2005 r. postanawia: przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W sprawie, M. D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu swojego żądania skarżący podał, że nie posiada środków finansowych na opłacenie usług adwokata w zakresie sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 kwietnia 2010 r. W oświadczeniu o posiadanym majątku podał, że jest właścicielem domu o powierzchni 86 m² oraz działki o powierzchni 278 m². Jako dochód wskazała zasiłek okresowy z pomocy społecznej w kwocie 238,50 zł oraz zasiłek celowy w kwocie 100 zł. W załączeniu do wniosku skarżący przedłożył kserokopie decyzji Kierownika Zespołu Pracy Socjalnej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z dnia [...] o nr [...] i nr [...] w przedmiocie przyznania M. D. odpowiednio zasiłku okresowego z tytułu bezrobocia w kwocie 238,50 zł oraz zasiłku celowego na zakup posiłku lub żywności w kwocie 100 zł. Z dokumentów tych wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z regulacji prawnych dotyczących zastępstwa procesowego wykonywanego na zasadach prawa pomocy można wysnuć wniosek, że istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego) jest nieodpłatne korzystanie strony z profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez Sąd ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona - ze względu na swój stan majątkowy - nie jest w stanie ponieść jej kosztów. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, jak i stan faktyczny sprawy, referendarz sądowy ocenił, że w przypadku strony skarżącej zaistniały ustawowe przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie ponieść kosztów opłacenia usług profesjonalnego pełnomocnika. Świadczy o tym jego wykazana sytuacja życiowa i materialna (status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku oraz utrzymywanie jednoosobowego gospodarstwa domowego z kwoty uzyskiwanych zasiłków z pomocy społecznej – 338,50 zł), która nie pozwala na samodzielne opłacenie usług adwokata, którego udział w sprawie na obecnym etapie jest obligatoryjny w związku z uregulowaniem art. 175 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi., postanowiono jak w sentencji.