IV SA/Wr 437/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia M. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2014 r. w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu postanawia: odrzucić zażalenie. W dniu 9 czerwca 2014 r. Przewodniczący Wydziału IV wydał zarządzenie o sygn. akt IV SA/Wr 437/14 o wpisaniu do repertorium sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...]w przedmiocie stwierdzenia wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu. Zarządzeniem tym Sąd jednocześnie wezwał skarżącego - jako osobę zamieszkałą za granicą - do ustanowienia, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania, pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce z pouczeniem, że w razie niedopełnienia tego obowiązku, skarga zostanie odrzucona. Jako podstawę wezwania wskazano art. 299 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe zarządzenie wykonano pismem Sądu z dnia 12 czerwca 2014 r. W dniu 8 lipca 2014 r. skarżący złożył pismo informujące o ustanowieniu pełnomocnika do doręczeń w osobie adwokata K. G.. W piśmie z dnia 15 września 2014 r. skarżący zakwestionował zarządzenie Sądu wzywające do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń. Zarzucił naruszenie art. 18 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE C115 z 9 maja 2008 r.) poprzez stosowanie przepisów prawa administracyjnego dyskryminujących obywateli Unii Europejskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Natomiast z mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2014 r. wzywające do wskazania pełnomocnika do doręczeń w związku z zamieszkiwaniem strony za granicą. Wobec tego, że ustawa nie przewiduje zażalenia na zarządzenie w takim przedmiocie, należy uznać je za niedopuszczalne. Należy podkreślić, że zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych wypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeżeli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2004 r., sygn. akt FSK 242/04, dostępne na internetowej stronie Centralnej Bazy Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Skoro w żadnym miejscu ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia przedmiotowego zarządzenia, w związku z tym zażalenie na takie zarządzenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.