IV SA/Wr 442/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA -Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. A. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]roku Nr [...] w przedmiocie ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu postanawia: - odrzucić skargę. Zaskarżonym orzeczeniem, mającym charakter decyzji administracyjnej, z dnia [...]roku nr [...]Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W., po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w P. z dnia [...]roku nr [...]w sprawie ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu, utrzymała w mocy orzeczenie organu I instancji. W swoim orzeczeniu organ I instancji po przeprowadzeniu badań lekarskich specjalistyczno laryngologicznych oraz audiometrycznych stwierdził, że przebyty przez skarżącego uraz akustyczny ucha prawego nastąpił bez pogorszenia słuchu u osoby z przewlekłym zapaleniem ucha środkowego i perforacją błony bębenkowej. Ponadto organ ten stwierdził stopień uszczerbku na zdrowiu w wysokości 0%, ponieważ w/w badania nie wykazały następstw przebytego urazu akustycznego, które spowodowałyby pogorszenie słuchu. R. A. złożył skargę na powyższe orzeczenie, w której domagał się przyznania mu odszkodowania oraz zadośćuczynienia za poniesiony ból i uszczerbek na zdrowiu, który w chwili obecnej nie pozwalał skarżącemu funkcjonować w społeczeństwie na równi z pełni zdrowymi ludźmi. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu [...]roku na poligonie w B. podczas zajęć ze szkolenia obrony przeciwlotniczej w trakcie wykonywania ognia zaporowego z broni strzeleckiej doznał urazu słuchu prawego ucha, którego bezpośrednią przyczyną wypadku było zbyt duże natężenie huku. Wskutek tego wypadku skarżący doznał perforacji błony bębenkowej przewlekłej z zapaleniem ucha środkowego. Ponadto w skardze nadmienił, że wypadek nie nastąpił z jego winy lecz z powodu dużego natężenia huku, co zostało potwierdzone protokołem powypadkowym sporządzonym przez Komisję powypadkową w P. z dnia [...]r. Organ wniósł o oddalenie skargi jako niewłaściwie skierowanej, albowiem skarżącemu od decyzji organu odszkodowawczego przysługuje odwołanie do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na zasadach i terminach określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga złożona w niniejszej sprawie przez R. A. na decyzję z dnia [...] roku Nr [...]Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. w przedmiocie ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art.. 3 § 2 pkt 1 - 7 i w § 3, a także na bezczynności organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 omawianej ustawy. Z wyżej powołanych przepisów wynika, że sądy administracyjne nie są powołane do rozpoznawania spraw innych niż sądowoadministracyjne, w szczególności do rozpoznawania spraw, których rozpoznanie należy do właściwości sądów powszechnych. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest związek schorzenia ze służbą wojskową. W dniu 27 października 1999 r. w sprawie o sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAP iUS Nr 5, poz. 167 z 2000 r.) Sąd Najwyższy podjął uchwałę w Składzie Siedmiu Sędziów zgodnie z którą: "Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową". Wniesiona w niniejszej sprawie przez R. A. skarga na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. w świetle wyżej powołanych przepisów prawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W tej sytuacji skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.