IV SA/Wr 444/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędziowie : Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Asesor WSA Alojzy Wyszkowski /sprawozdawca/ Protokolant: - Małgorzata Rutkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 19 lipca 2006 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej uchyla decyzję I i II instancji. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w P. orzeczeniem z dnia [...] r. Nr [...]wydanym na podstawie art. 29 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 2 i art. 30a ustawy z dnia 21.11.1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241 poz. 2416) oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151 poz. 1595) uznała M. K. za czasowo niezdolnego do czynnej służby wojskowej - Grupa I kat. "B" Komisja rozpoznała u poborowego: 1. Nadciśnienie tętnicze w trakcie leczenia § 39 bez pkt; 2. Śladowa niedomykalność zastawki dwudzielnej § 38 pkt 8; 3. Przebyte zapalenie jądra lewego bez §. W odwołaniu od powyższego orzeczenia M.K. wystąpił o uchylenie zaskarżonej decyzji Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej i przyznania mu kat. "D" zarzucając jej: - niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności, niezbędnych dla wyjaśnienia sprawy; - sprzeczność istotnych ustaleń Komisji z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. W uzasadnieniu podał, że stan faktyczny podany w uzasadnieniu orzeczenia jest sprzeczny z przedstawionym materiałem dowodowym w postaci dokumentacji długotrwałego leczenia. Niedomogi sercowo - krążeniowe nie mają charakteru przejściowego lecz przeciwnie w ostatnim okresie uległy pogorszeniu. Z dokumentacji lekarskiej wynika, że zwiększono dawkowanie leków, a zatem nie można twierdzić o odzyskaniu pełnej zdolności zdrowotnej. Dalej M. K. podnosi, że nabyte dolegliwości mają charakter stały, a jedynym sposobem leczenia jest zatrzymanie rozwoju dolegliwości i ich natężenia. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji uzasadniając, że po rozpatrzeniu odwołania i analizie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej nie stwierdziła uchybień orzeczniczych. W uzasadnieniu podano, że w świetle przeprowadzonych badania lekarskiego specjalistycznego (kardiologicznego) wynika, iż stopień nasilenia zaburzeń ze strony układu krążenia wymaga dalszej diagnostyki , co uzasadnia uznanie orzekanego w I grupie za czasowo niezdolnego do czynnej służby wojskowej mieszczące się w zakresie pojęciowym § 39 z zał. 2 cyt. rozporządzenia nadciśnienie tętnicze w trakcie leczenia zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy kwalifikuje do w/w kategorii zdolności do służby wojskowej. Specjalistyczne badania urologiczne nie wykazały, by stan narządu moczowo - płciowego upośledzał sprawność ustroju. Dalej organ odwoławczy uznał, że przedstawiona przez stronę dokumentacja medyczna w postaci kserokopii karty zdrowia dziecka z NZOZ w P. oraz karta informacyjna leczenia szpitalnego Oddziału Dziennego Diagnostyki Kardiologicznej z dnia [...]r. nie zawiera danych dających podstawę uzasadniające wątpliwość co do oceny aktualnego stopnia nasilenia schorzeń dokonanych przez badających dla potrzeb orzeczniczych lekarzy specjalistów. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu powtórzył argumenty przytoczone w odwołaniu i wyraził gotowość przestawienia niezbędnych dokumentów medycznych w sprawie. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o jej oddalenie jako niezasadnej ponieważ ustalenie stanu zdrowia M. K. oparto na wynikach specjalistycznych badań lekarskich, a postepowanie odwoławcze zostało przeprowadzone zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151 poz. 1595) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Ustalając stan faktyczny w sprawie organ związany jest zasadami ogólnymi przyjętymi w kodeksie postępowania administracyjnego (art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego), z której wynika obowiązek szczególnie starannego ustalenia stanu faktycznego sprawy. W tym celu obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego). Art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego nakłada na organ administracyjny obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Realizacja zasady ogólnej prawdy obiektywnej musi znaleźć odbicie w uzasadnieniu faktycznym decyzji. Zgodnie z art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego "Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Skargę należy uznać za zasadną. W sprawie będącej przedmiotem zaskarżonej decyzji naruszono przepisy prawa materialnego. Nie zostały w niej bowiem prawidłowo ustalone przesłanki warunkujące stopień zdolności do służby wojskowej stosownie do § 10 ust. 1 cyt. rozporządzenia Wojskowe komisje lekarskie wydają orzeczenia, o których mowa w § 9 ust. 1-3, według kryteriów zdrowotnych określonych w: 1) załączniku nr 2 do rozporządzenia - w odniesieniu do czynnej służby wojskowej, o której mowa w § 9 ust. 1 pkt 3-5, 7 i 8, a na potrzeby orzekania o zdolności do odbywania czynnej służby wojskowej, o której mowa w § 9 ust. 1 pkt 4, również w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych (Dz. U. Nr 123, poz. 1353, z późn. zm.2)) i art. 39 ust. 4 ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o Wojskowych Służbach Informacyjnych (Dz. U. Nr 139, poz. 1326 i Nr 179, poz. 1750 oraz z 2004 r. Nr 19, poz. 177); Natomiast w ust. 3 tego § stanowi, że jeżeli dla danego przypadku brak jest odpowiedniej pozycji w załącznikach nr 2-4 do rozporządzenia, przypadek ten kwalifikuje się według pozycji najbardziej zbliżonej. Organ I instancji, jak też organ odwoławczy nie zastosował prawidłowo powyższych przepisów, gdyż dla przytoczonych schorzeń przyjęto kategorię "B" - czasowo niezdolny do służby wojskowej, która nie była w cyt. załączniku dla tych przypadków odpowiednia. I tak w § 39, który w decyzji wskazano bez pkt przewiduje przyznanie kategorii w punkcie: - 1. "A"; - 2. "D"; - 3. "E"; - 4. "D- lub "E-; - 5. "A-; - 6. "D-; - 7. "E-. Zaś w § 38 pkt 8 kategorię "A- lub "E-, a ostatniemu ze schorzeń nie przyporządkowano żadnego z § cyt. rozporządzenia. W tej sytuacji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w wyroku. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.