IV SA/Wr 448/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 448/10 odrzucającego skargę na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie stwierdzenia, że przyznany dodatek mieszkaniowy należał się także jemu, jako członkowi gospodarstwa domowego, zobowiązania organu do uregulowania zaległości i należności za czynsz, media, światło oraz wypłaty świadczenia na życie i wypłatę odszkodowania odrzucić skargę kasacyjną. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 448/10 odrzucił skargę Z. R. na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie stwierdzenia, że przyznany dodatek mieszkaniowy należał się także jemu, jako członkowi gospodarstwa domowego, zobowiązania organu do uregulowania zaległości i należności za czynsz, media, światło oraz wypłaty świadczenia na życie i wypłatę odszkodowania. Skarżący został pouczony przez Sąd, iż na powyższe rozstrzygnięcie może złożyć skargę kasacyjną, w terminie 30 dni od doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem za pośrednictwem tutejszego Sądu oraz, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Pismem z dnia 25 października 2010 r. skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia Sądu z dnia 12 października 2010 r., zaś w piśmie z dnia 9 listopada 2010 r. zatytułowanym "zażalenie" wniósł "w ślad za pismem z dnia 25 października 2010 r. o stwierdzenie nieważności postępowania wobec zauważonych błędów w postępowaniu sądu a zwłaszcza braku w aktach załączników do skargi z 22 lutego 2010 r., braku odpowiedzi dyrektora MOPS z 13 sierpnia 2010 r. (...)". Pismem z dnia 9 grudnia 2010 r. Sąd zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie, czy pismo z dnia 9 listopada 2010 r. należy traktować jako środek zaskarżenia od postanowienia Sądu z dnia 12 października 2010 r. W piśmie z dnia 13 grudnia 2010 r. skarżący oświadczył, że przychyli się do każdej propozycji Sądu, która z korzyścią dla obu stron pozwoli na rozpoznanie jego skargi z 22 lutego 2010 r. Wobec tego Sąd uznał, że pismo skarżącego z dnia 9 listopada 2010 r. zatytułowane "zażalenie" należało potraktować jako skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 12 października 2010 r. Należy wskazać, że zażalenie skarżącego z dnia 1 grudnia 2010 r., na postanowienie z dnia 23 listopada 2010 r. zostało załatwione przez Sąd w odrębnym postępowaniu, zaś pismem z dnia 3 grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżącego przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w postanowienia z dnia 12 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z treści art. 178 p.p.s.a. wynika, że sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia , prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich ( art. 175 § 2 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że Sąd prawidłowo pouczył skarżącego o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Mimo to skarżący sporządził skargę osobiście. Mając to na uwadze, Sąd w oparciu o art. 178 p.p.s.a. odrzucił tę skargę jako niedopuszczalną.