IV SA/Wr 448/10

PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-12-23

Skład orzekający: Tadeusz Kuczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego oddalające wniosek o uzupełnienie postanowienia jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego oddalające wniosek o uzupełnienie postanowienia nie przysługuje, gdyż nie jest to jedna z przewidzianych w ustawie kategorii postanowień podlegających zażaleniu.
Stan faktyczny
Skarżący Z. R. złożył skargę na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. dotyczącą dodatku mieszkaniowego i zobowiązań organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę, a następnie oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienia. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie oddalające ten wniosek.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2010 r. jako niedopuszczalne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 448/10 oddalające wniosek uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 448/10 odrzucającego skargę Z. R. na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie stwierdzenia, że przyznany dodatek mieszkaniowy należał się także jemu, jako członkowi gospodarstwa domowego, zobowiązania organu do uregulowania zaległości i należności za czynsz, media, światło oraz wypłaty świadczenia na życie i wypłatę odszkodowania postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 12 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R. na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w przedmiocie stwierdzenia, że przyznany dodatek mieszkaniowy należał się także jemu, jako członkowi gospodarstwa domowego, zobowiązania organu do uregulowania zaległości i należności za czynsz, media, światło oraz wypłaty świadczenia na życie i wypłatę odszkodowania. Pismem z dnia 25 października 2010 r. Z. R. złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 12 października 2010 r. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 448/10 Sąd oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienia Sądu z dnia 12 października 2010 r. Pismem z dnia 1 grudnia 2010 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 23 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Z powyższego wyliczenia postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego wynika, że zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o uzupełnienie postanowienia nie przysługuje. Należy zauważyć, że skarżący został pouczony przez Sąd, że na postanowienie z dnia 23 listopada 2010 r. zażalenie nie przysługuje. W związku z powyższym zażalenie to, jako niedopuszczalne, należało odrzucić, co orzeczono na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło