IV SA/Wr 451/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant Aleksandra Siwińska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 11 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę. Wojewoda D., po rozpatrzeniu odwołania J. N. od decyzji Starosty Ś. z dnia [...] znak: [...], nr [...] orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 4.07.2007r., decyzją z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego, art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz.U. z 2004r. Nr 99, poz. 1001 ze zm./ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu orzeczenia organ odwoławczy wskazał, iż zaskarżoną decyzją J. N. został pozbawiony statusu osoby bezrobotnej z dniem 4.07.2007r. ponieważ odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia. W decyzji tej poinformowano skarżącego również, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w takim przypadku następuje utrata statusu osoby bezrobotnej, a odzyskanie statusu osoby bezrobotnej może nastąpić po upływie co najmniej 90 dni w wyniku ponownej rejestracji. W odwołaniu J. N. zarzuca, iż decyzja Starosty Ś. jest nieuzasadniona, krzywdząca, a jej treść nie jest zgodna z prawdą. Od trzech lat był zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku i w całym tym okresie nie zaoferowano jemu żadnej odpowiedniej oferty pracy. Choć jego kwalifikacje zawodowe są PUP doskonale znane (jest technikiem technologii produktów rolno-spożywczych). W dniu 04.07.2007 r. został zakwalifikowany na giełdę pracy - spotkanie z firmą STARION W. Poinformowano jego w urzędzie pracy, aby się tam stawił i wysłuchał oferty pracy, być może zainteresuje jego. Według skarżącego w żaden sposób nie zobligowano jego do obowiązku ubiegania się o zatrudnienie w firmie, w której oferuje się wynagrodzenie w kwocie maksymalnie do 1000 zł ze wszystkimi możliwymi premiami. Dojazd do odległych o 60 km K. zapewnia pracodawca na swój koszt. Skarżący podnosi, iż powyższa oferta nie zainteresowała jego i jako, że nie miał nałożonego obowiązku zatrudnienia w niej nie ubiegał się o zatrudnienie w tej firmie. Poza tym skarżący uważa, że zaskarżona decyzja doprowadzi do utraty ubezpieczenia zdrowotnego dwójki jego dzieci. Organ odwoławczy na podstawie akt ustalił, że J. N. posiadający wykształcenie średnie, zawód wyuczony technik technologii produktów rolno-spożywczych o specjalności przetwórstwo mięsne, zawód wykonywany ogrodnik, pracownik chemiczny, izolarz, kelner, instruktor, wagowy, zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w Ś. w dniu 23.07.2004 r., po okresie wykonywania pracy zarobkowej za granicą od 01.10.1998r. do 18.11.1998 r. i decyzją z dnia [...], doręczoną w dniu 16.08.2004 r. został uznany z dniem 23.07.2004 r. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. W części B karty rejestracyjnej dot. oczekiwań względem potencjalnej pracy skarżący w dniu rejestracji oświadczył, że jest gotowy zgodzić się na minimalne miesięczne wynagrodzenie 1500 zł, trzyzmianowy system pracy oraz czas dojazdu do pracy 40 minut. Bezrobotny deklarował, iż chciałby pracować w przedstawicielstwie w niemieckojęzycznej firmie, albo jako technik spożywczy. Natomiast chciałby szkolić się w zawodzie informatyk. W dniu rejestracji oraz w dniach 05.01.2007 r. i 20.06.2007 r. informowano stronę, iż odmowa bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji pracy skutkuje pozbawieniem statusu bezrobotnego. Dnia 05.01.2007 r. wydano skarżącemu kartę referencyjną do firmy "METAL-POL" w Ś.. Skarżący nie został jednak przyjęty z powodu braku wykształcenia kierunkowego. Natomiast dnia 20.06.2007 r. wydano stronie skierowanie do Fundacji "Krzyżowa" dla Porozumienia Europejskiego. Skarżący nie został jednak przyjęty, gdyż pracodawca wybrał innego kandydata. Kolejna karta referencyjna znajdująca się w aktach została wydana stronie w dniu 04.07.2007 r. do firmy STARION na stanowisko pracownik produkcji. W karcie tej podano, że skarżący ma się zgłosić do pracodawcy w dniu 04.07.2007r. na giełdę pracy do Ś. W zgłoszeniu wolnego miejsca zatrudnienia w punkcie dotyczącym rodzaju zatrudnienia podano, że umowa miała być zawarta na czas okres określony, praca miała być świadczona w B. Pracodawca oczekiwał od kandydatów jedynie chęci do pracy oraz wykształcenia podstawowego. Z oświadczenia złożonego w dniu 11.07.2007 r. przez kandydata wynika, że zgłosił się na giełdę pracy i podpisał listę obecności. Jednak według niego firma nie oferowała przyzwoitych warunków pracy i nie zainteresowała skarżącego swoją ofertą. Jest położona w bardzo dużej odległości od Ś. Pracodawca nie gwarantował pensji minimalnej. Ponadto skarżący zarzucił, iż nie był zobligowany do złożenia oferty pracy w tej firmie. Powyższe oświadczenie strony zostało potraktowane jako nieuzasadniające odmowę przyjęcia odpowiedniej pracy i w związku z tym w dniu [...] podjęto zaskarżoną decyzję, którą doręczono stronie w dniu 25.07.2007 r. Natomiast w dniu 27.07.2007 r. zainteresowany złożył odwołanie. W dniu zaś 01.08.2007 r. uzyskano od pracodawcy informację, że stawka wyjściowa dla pracownika produkcji wynosi 1.300,00 zł brutto miesięcznie. Każdy z pracowników ma zapewnione możliwości awansu, podwyżki pensji, premii i nagród w zależności od prezentowanych umiejętności oraz zaangażowania. Wbrew zarzutom odwołania materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje, że strona otrzymała propozycję pracy odpowiedniej w rozumieniu ustawowym i bez uzasadnionej przyczyny odmówiła jej przyjęcia, a rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji jest zgodne z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac, o których mowa w art. 73 a, prac interwencyjnych lub robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu, przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 90 dni. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 16 wyżej cyt. ustawy odpowiednia praca oznacza to zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekracza 3 godzin. Odwołujący, posiadający wykształcenie średnie techniczne otrzymał propozycje pracy zarobkowej na stanowisku pracownik produkcji, do wykonywania której ma wystarczające kwalifikacje. Wyższe od wymaganego wykształcenie skarżącego mogło się jedynie przydać stronie na zaproponowanym stanowisku. Praca miała być wykonywana w B. P., a zatem w miejscowości, gdzie dojazd nie przekracza 3 godzin z miejsca zamieszkania strony i z powrotem. Zresztą pracodawca zapewniał transport. Odległość podana przez stronę ze Ś. do B. P. została znacznie zawyżona. Deklarowane zaś przez pracodawcę wynagrodzenie nie naruszało przepisów dotyczących minimalnego wynagrodzenia za pracę. W tej sytuacji złożona stronie propozycja pracy niewątpliwie spełnia przesłanki do uznania jej za odpowiednią w rozumieniu ustawowym. Strona zaproponowanej jej oferty pracy nie przyjęła. Argumenty zaś podane przez nią nie mogą zostać uznane za uzasadnione. Strona już w dniu rejestracji została poinformowana, że nieprzyjęcie propozycji odpowiedniego zatrudnienia skutkuje utratą statusu bezrobotnego i nawet jeżeli żywiła podczas giełdy pracy niczym nieuzasadnione przekonanie, iż ma jedynie wysłuchać oferty firmy, która być może ją zainteresuje, to już w dniu 11.07.2007 r., kiedy rozliczała się z propozycji miała pełną wiedzę, iż przedłożona oferta ma charakter wiążący i mogła zmienić zdanie oraz przyjąć proponowaną pracę. Jednak tego do chwili obecnej nie uczyniła. Urzędy pracy mogą przedkładać oferty pracy w różny sposób m. in. na tzw. giełdach pracy, gdzie kojarzeni są pracodawcy i zainteresowani podjęciem pracy kandydaci. Skarżący jednak nie jest zainteresowany przedstawioną ofertą uznaje ją za nieodpowiednią dla siebie m.in. z uwagi na posiadane kwalifikacje. Jednak urząd pracy nie posiadał w dniu 20.06.2007 r. oferty w pełni spełniającej wymagania bezrobotnego i wobec tego przedstawił z ofert, którymi dysponuje najbardziej zbliżoną do jego oczekiwań. Potencjalny pracownik ma prawo stawiać warunki, w szczególności płacowe, przyszłemu pracodawcy. Jednakże bezrobotny powinien mieć na względzie fakt, iż nieprzyjęcie odpowiedniej (w rozumieniu ustawowym) pracy, za której wykonywanie pracodawca gwarantował minimalne wynagrodzenie spowoduje konsekwencje w postaci utraty statusu bezrobotnego. Osoba pozostająca bez pracy nie musi rejestrować się w urzędzie pracy i wówczas nie ma obowiązku korzystania z usług pośrednictwa pracy. Status bezrobotnego zachowują jednak jedynie osoby, które spełniają ustawowe warunki i wypełniają obowiązki nałożone przez powołaną ustawę, która w przypadku odmowy przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy przewiduje w cyt. przepisie art. 33 ust. 4 pkt 3 zastosowaną wobec strony sankcję. Poza tym nawet niskie wynagrodzenie, które odwołującemu oferowano mogłoby trudną sytuację jego rodziny poprawić, a nie pogorszyć, skoro skarżący jest bez pracy i nie osiąga żadnego dochodu. Z tych też powodów brak podstaw do uznania odwołania skarżącego za uzasadnione. J. N. może ponownie zarejestrować się w powiatowym urzędzie pracy po upływie 90 dni. Odnosząc się natomiast do zarzutu strony dotyczącego utraty ubezpieczenia zdrowotnego, to zauważyć należy, że kwestia ta może być rozwiązana zgodnie z art. 2 i art. 54 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych z dnia 27.08.2004 r. (Dz.U. nr 210 poz. 2135 z 2004 r.), gdzie dokumentem potwierdzającym prawo do świadczeń opieki zdrowotnej jest decyzja wójta/burmistrza gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy, wydana na wniosek świadczeniobiorcy, po spełnieniu określonych w w/w ustawie warunków, przysługująca przez okres 30 dni. W skardze na powyższą decyzję skarżący zarzucił, iż jest ona niezgodna z prawem i stanem faktycznym. Brak jest bowiem podstaw do twierdzenia, że skarżący odmówił zaproponowanej przez Powiatowy Urząd Pracy w Ś. propozycji pracy. Podniósł, iż zaskarżona decyzja narusza art. 65 ust. 1 Konstytucji RP a nadto Wojewoda D. naruszył godność osobistą skarżącego i jego rodziny naruszając tym samym art. 30 Konstytucji. Skarżący odwołał się do wywodów zawartych w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.). Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 powołanej ustawy starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac, o których mowa w art. 73 a, prac interwencyjnych lub robót publicznych, albo udziału w szkoleniu, stażu, przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 90 dni. Według art. 2 ust. 1 pkt 16 cyt. ustawy odpowiednia praca oznacza zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania, których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie a łączny czas dojazdu do pracy i z powrotem środkami komunikacji publicznej nie przekracza 3 godzin. Z akt administracyjnych wynika, iż skarżący w dniu 23 lipca 2007r. zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy w Ś. i wypełnił kartę rejestracyjną bezrobotnego. W karcie tej wskazał, iż posiada wykształcenie średnie techniczne z zawodem wyuczonym technik technologii produktów rolno-spożywczych o specjalności przetwórstwo mięsno i był zatrudniony na stanowisku m.in. ogrodnik, pracownik chemiczny, izolator, kelner, instruktor wagowy. Skarżący zadeklarował, iż jest gotowy zgodzić się na każdą pracę, z minimalnym miesięcznym wynagrodzeniem 1500 zł, w systemie 3 zmianowym i czasem dojazdu 40 minut. Starosta Ś. decyzją z dnia [...] Nr [...] uznał skarżącego z dniem 23 lipca 2004r. za osobę bezrobotną i odmówił przyznania prawa do zasiłku. W dniu 5 stycznia 2007r. i 20 czerwca 2007r. skarżący został pouczony o skutkach odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. W dniu 4 lipca 2007r. skarżący został skierowany na giełdę pracy, w związku ze zgłoszeniem przez pracodawcę STARION W. wolnych miejsc zatrudnienia, na stanowiskach pracownik produkcji. Wskazano, iż miejscem wykonywania pracy jest miejscowość B., w systemie 3 zmianowym, na czas określony. Pracodawca wymaga od pracownika wykształcenia podstawowego i chęci do pracy. W dniu 11 lipca 2007r. skarżący stawił się w organie zatrudnienia (wpis w Karcie bezrobotnego) i przedłożył oświadczenie, w którym podał, iż w dniu 4 lipca 2007r. zgłosił się na giełdę firmy Starion i podpisał listę obecności. Firma Starion nie oferowała przyzwoitych warunków pracy i nie zainteresowała skarżącego swoją ofertą, w odległej od Ś. firmie. Przede wszystkim pracodawca nie gwarantował zarobków ustawowej pensji minimalnej. Podniósł, iż nie był zobligowany do złożenia oferty pracy w firmie. Organ administracyjny w dniu 1 sierpnia 2007r. ustalił, że stawka wyjściowa dla pracownika produkcji wynosi 1300 zł brutto miesięcznie. Po dokonaniu ocen pracowników każdy z nich ma zapewnione możliwości awansu, podwyżki pensji, premie i nagrody, w zależności od prezentowanych umiejętności oraz zaangażowania do pracy. W świetle materiałów sprawy organ administracyjny trafnie uznał, iż skarżący w niniejszej sprawie odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia odpowiedniej pracy w rozumieniu ustawowym. Podkreślić tu bowiem należy, że odpowiednia praca, tak jak przedstawia skarżący, absolutnie nie pokrywa się z definicją ustawową. Skarżący legitymuje się wykształceniem średnim technicznym a zatem posiada wystarczające kwalifikacje do wykonywania pracy na zgłoszonym w ofercie pracy stanowisku pracownika produkcji. W toku postępowania administracyjnego skarżący nie przedstawił dowodów świadczących, iż stan zdrowia nie pozwala mu na podjęcie zatrudnienia. Łączny dojazd do miejsca wykonywania proponowanej pracy nie przekracza 3 godzin. Również wysokość deklarowanej płacy przez pracodawcę nie narusza przepisów dotyczących minimalnego wynagrodzenia. Obok powyższych przesłanek zastosowania względem skarżącego przepisu art. 33 ust. 4 pkt 3 cyt. ustawy doszło jednocześnie do odmowy przez skarżącego przyjęcia oferowanej mu pracy. Zwrócić należy uwagę, iż skarżący został skierowany na giełdę pracy o czym świadczy chociażby fragment jego pisma z dnia 11 lipca 2007r. znajdującego się w aktach sprawy a także notatka z dnia 10 września 2007r. Z notatki tej wynika, że uczestnicy giełdy byli poinformowani ogólnie a także indywidualnie o skutkach nieuzasadnionej odmowy propozycji odpowiedniej pracy oraz konieczności złożenia w urzędzie pracy wyjaśnień na okoliczność rezygnacji z oferty przedstawionej przez firmę Starion w B. P. Notatka ta została sporządzona przez pośrednika pracy /por. protokół rozprawy sądowej/ i nie pozostawia wątpliwości co do tego, że w istocie rzeczy praca jaką na giełdzie oferowano, była równoznaczna z ofertą organu zatrudnienia kierowaną do osoby bezrobotnej. Ze wspomnianego pisma skarżącego z dnia 11 lipca 2007r. wynika, że firma Starion nie oferowała "przyzwoitych warunków pracy" i nie zainteresowała skarżącego swoją ofertą w bardzo odległej od Ś. miejscowości. To świadczy przekonująco, że skarżący odmówił przyjęcia odpowiedniej pracy bez uzasadnionej przyczyny. Okoliczności wskazane przez skarżącego nie mogą bowiem usprawiedliwiać braku jego - jak określił, zainteresowania przedstawioną przez firmę Starion ofertą gdyż praca ta spełniała warunki ustawowej odpowiedniości. Okoliczności sprawy uzasadniają więc pozbawienie skarżącego statusu osoby bezrobotnej. Skarżący zarzucając w niniejszej sprawie naruszenie art. 65 ust. 1 i art. 30 Konstytucji RP nie podał w jaki konkretnie sposób organ administracyjny uchybił tym normom konstytucyjnym. Mając powyższe na uwadze należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).