IV SA/Wr 451/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA – Tadeusz Kuczyński Sędzia NSA – Mirosława Rozbicka-Ostrowska Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 3 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi spółki A. z siedzibą w B. P. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Inspektor pracy, działający w ramach właściwości terytorialnej Okręgowego Inspektoratu Pracy we W. decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówił zmiany terminu wykonania decyzji nr [...] zawartej w nakazie inspektora pracy z dnia [...] r. nr rej. [...]. Od powyższej decyzji spółka A wniosła odwołanie w dniu 20 sierpnia 2007 r., a Okręgowy Inspektor Pracy we W. postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...] stwierdził, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu. Skarga na powyższe postanowienie została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w dniu 30 października 2007 r. (sygn. akt II SA/Wr 454/07). Pismem z dnia 3 września 2007 r. spółka A wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wyżej wskazanej decyzji z dnia [...] r. Okręgowy Inspektor Pracy we W. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] odmówił przywrócenia terminu pouczając jednocześnie, że od tego postanowienia przysługuje zażalenie do Głównego Inspektora Pracy. Zgodnie z pouczeniem spółka wniosła w terminie zażalenie. Główny Inspektor Pracy postanowieniem z dnia [...] r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Wskazał, że zgodnie z art. 59 § 1 kpa o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. Natomiast zgodnie z art. 59 § 2 o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia zażalenia. Oznacza to, że na postanowienie z dnia 5 października 2007 r. stronie nie przysługiwało zażalenie, lecz skarga do sadu administracyjnego. Organ podkreślił, że błędne pouczenie w orzeczeniu co do środka jego zaskarżenia nie może dawać stronie specjalnych uprawnień naruszających ustalone prawem zasady postępowania. Powyższe postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia stało się przedmiotem skargi spółki A do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 26 maja 2008 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Pracy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ winien zakwalifikować wniesione przez stronę zażalenie, jako skargę na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W wykonaniu wyroku, Okręgowy Inspektor Pracy we W. przesłał powyższą skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu, z wnioskiem o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia 5 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 184 Konstytucji RP z 1997 r. i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem. Sąd administracyjny nie rozważa kwestii, czy decyzja organu administracji publicznej jest słuszna, lecz czy mieści się w granicach obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji lub postanowienia, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające postawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonując kontroli legalności przedmiotowego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż nie narusza ono prawo w stopniu nakazującym jej eliminację z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Podstawę czynności podejmowanych przez organy administracyjne stanowił art. 58 § 1 k.p.a., zgodnie, z którym, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z treści powołanego przepisu wynika, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność przy dokonywaniu czynności procesowych oraz fakt, że przeszkoda w dokonaniu czynności była od niej niezależna. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Nie budzi zatem żadnych wątpliwości, iż ocena, czy zachodzą przesłanki do zastosowania art. 58 k.p.a. musi odbywać się z odwołaniem do okoliczności konkretnego przypadku. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, że wniosek skarżącego złożony został w siódmym dniu od dnia doręczenia postanowienia z dnia [...] r. nr [...] stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, zasadnie przyjęto więc, że wówczas to dowiedział się, iż uchybił terminowi i ustała przyczyna uchybienia terminu. Okręgowy Inspektor Pracy we W. rozpoznając prośbę na podstawie art. 58 § 1 k.p.a. prawidłowo dokonał oceny wskazanych w piśmie z dnia 3 września 2007 r. okoliczności stwierdzając, iż w przypadku wnioskodawcy będącego od strony formalno-prawnej spółką prawa handlowego, wyposażoną w osobowość prawną i posiadającą reprezentujące ją organy, brak winy w uchybieniu terminu oznacza brak winy osoby legitymowanej do podejmowania czynności prawnej w imieniu tej jednostki. Sąd podzielił stanowisko organu, że zarząd Spółki obowiązany był należycie organizować obsługę biurowo-administracyjną przedsiębiorstwa Spółki i za sposób funkcjonowania tej obsługi ponosi odpowiedzialność z tytułu form jej sprawowania i personelu do niej zaangażowanego. Skoro zatem w rozpatrywanej sprawie do uchybienia terminu do wniesienia odwołania doszło w następstwie zaniedbań pracownika administracyjno-biurowego skarżącej Spółki, uprawnionego do odbioru korespondencji w imieniu Spółki, to zaniedbanie tego pracownika obciąża zatrudniającą go jednostkę organizacyjną, a zatem okoliczność ta nie daje podstaw do ustalenia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanej Spółki. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku dnia 15 stycznia 1998 r. w sprawie sygn. SA/Sz 191/97 w brzmieniu: "do obowiązków zarządu spółki należy prawidłowa organizacja obsługi biurowo-administracyjnej, za której organizację zarząd ponosi odpowiedzialność z tytułu form jej sprawowania i personelu do niej zaangażowanego". W świetle powyższego należało uznać, że Okręgowy Inspektor Pracy we W. prawidłowo przeprowadził postępowanie wyjaśniające na podstawie art. 58 § 1 k.p.a. mające na celu ocenę, czy wskazane w piśmie strony, okoliczności uprawdopodobniają twierdzenie, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy skarżącego. Należy podkreślić, że ciężar udowodnienia braku winy, w tym wypadku, spoczywał na wnioskującym. Skora zatem Spółka nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy, brak było podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Stąd też, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.