IV SA/Wr 451/13

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 25 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. H. o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi R. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do pomocy finansowej realizowanej w ramach rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu specjalizującego się w prawie administracyjnym z miasta [...] (rubryka nr 4 i 5 formularza). W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest osobą samotną, prowadzącą jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymującą się z zasiłków z pomocy społecznej, w tym ze specjalnego zasiłku opiekuńczego w kwocie [...] zł, zasiłku celowego na zakup żywności [...] zł miesięcznie. Jest osobą przewlekle chorą, wymagającą stałego przyjmowania leków i specjalnej diety. Nie posiada środków finansowych na pokrycie kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika ani zdolności kredytowej w celu zaciągnięcia kredytu na ten cel. Podał, że nie posiada mieszkania i nie posiada innych nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wynika, że ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, że skarżący jest osobą samotną, utrzymującą się z niskich świadczeń z pomocy społecznej oraz jego zły stan zdrowia przyjąć należy, że wykazał on, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Nie może natomiast zostać uwzględniony podniesiony przez skarżącego argument dotyczący ustanowienia w niniejszej sprawie adwokata prowadzącego kancelarię w [...], specjalizującego się w prawie administracyjnym. Skarżący nie wskazał bowiem w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, który konkretnie adwokat prowadzący kancelarię w we wspomnianej miejscowości miałby w miarę możliwości zostać wyznaczony przez właściwą okręgową radę adwokacką. Z treści przepisu art. 244 § 3 ustawy wynika zaś, że jeżeli strona we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazała konkretnego adwokata, wówczas właściwa okręgowa rada adwokacka, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, wyznaczy adwokata wskazanego przez stronę. Z tych względów, na podstawie art. 245 § 3 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.