IV SA/Wr 453/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Zbigniewa R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Pismem z 25 stycznia 2021 r. (złożonym tego samego dnia w siedzibie organu I instancji, tj. Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W.) skarżący wniósł do Sądu skargę - m.in. - na wskazaną w sentencji decyzję organu odwoławczego, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. (dalej: organ II instancji, SKO, Kolegium). W treści skargi zawarł wniosek o ewentualne przywrócenie mu uchybionego terminu do wniesienia skargi. Dowodził, że skargę wnosi w ustawowym terminie, ale za pośrednictwem innego organu. Skarga wraz z wnioskiem została przekazana przez organ I instancji do Sądu 26 lutego 2021 r. Jak wynika z akt sprawy skarżona decyzja z 9 grudnia 2020 r. została doręczona skarżącemu 14 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Odnosząc te regulacje do rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, że wniosek strony został złożony w terminie. Zaznaczyć trzeba, że w sprawie miało miejsce uchybienie terminu do wniesienia skargi. Skoro bowiem doręczenie skarżonej decyzji nastąpiło 14 stycznia 2021 r. to termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 13 lutego 2021 r. Skarga natomiast została złożona osobiście przez skarżącego w siedzibie niewłaściwego organu, tj. organu I instancji, 25 stycznia 2021 r. Przesyłka zawierająca skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu została nadana przez ten organ na adres Sądu 26 lutego 2021 r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia. Zaistniała sytuacja dała możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nie nastąpiło z winy skarżącego. W odniesieniu do sytuacji zaistniałej w sprawie, tj. sytuacji, w której skarga została złożona do organu niewłaściwego (takim organem był organ I instancji), przyjmuje się, że organ ten winien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. O zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje wtedy data nadania skargi przez organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej. Wprawdzie skarżący złożył skargę za pośrednictwem organu niewłaściwego (organu I instancji), jednak organ ten po otrzymaniu skargi winien ją niezwłocznie przekazać organowi właściwemu (odwoławczemu). W sprawie organ I instancji zwlekał z dokonaniem tej czynności i przekazał skargę dopiero po upływie miesiąca od jej otrzymania. Nie można zatem przypisać skarżącemu zachowania braku należytej staranności. Zdaniem Sądu, rozstrzygnięcie odmienne doprowadziłoby do nieuzasadnionego pokrzywdzenia skarżącego. Podkreślenia przy tej okazji wymaga, że pożądane jest zachowanie pewnego kompromisu polegającego na tym, aby z jednej strony mieć na uwadze obiektywny miernik staranności, której można i trzeba wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, z drugiej zaś strony powstrzymanie się od nadmiaru formalizmu, by z tego powodu nie zamknąć stronie prawa do sądu. Należy bowiem mieć na uwadze, że nadmiernie rygorystyczne stanowisko w kwestii przywrócenia terminu do dokonania uchybionej czynności, sprzeczne z prokonstytucyjną wykładnią przepisów procesowych, pozbawiałoby stronę prawa rozstrzygnięcia jej sprawy przez sąd, a co za tym idzie, naruszałoby podstawowe prawa jednostki, w tym uprawnienia do skutecznej ochrony sądowej. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Po uprawomocnieniu się niniejszego orzeczenia skardze zostanie nadany dalszy bieg, przewidziany dla skargi wniesionej z zachowaniem ustawowego terminu do jej wniesienia.