IV SA/Wr 456/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Jolanta Sikorska Po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 marca 2005 r. przy udziale --- sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 1 – 7 i art. 17 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) oraz § 2 - § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817), po rozpatrzeniu odwołania Z.J. od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy B. Zastępcy Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...]r. Nr [...]o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podało, że wymienioną wyżej decyzją z dnia [...]r. Nr [...] organ pierwszej instancji, po rozpatrzeniu wniosku Z. J. odmówił mu przyznania dodatku mieszkaniowego z uwagi na to, że przyznana kwota dodatku jest niższa niż 2 % kwoty najniższej emerytury w dniu wydania decyzji. W odwołaniu Z. J. podał, że nie zgadza się z wydaną decyzją. Rozpatrując odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw do jego uwzględnienia. Wskazało, że kwestie dodatków mieszkaniowych uregulowane są przepisami ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.). Dodatek mieszkaniowy jest szczególnym świadczeniem pieniężnym wypłacanym przez gminę na rzecz osób, którym przysługuje tytuł prawny do zajmowanego lokalu lub osobom zajmującym lokal bez tytułu prawnego oczekującym na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny, posiadających niskie dochody w celu umożliwienia im zapłaty czynszu oraz pokrycia innych obciążających je wydatków za zajmowany lokal. Wskazało dalej, że wyżej wymienione kryterium nie jest jedynym uprawniającym do otrzymania dodatku mieszkaniowego. Kolejną z przesłanek przyznania dodatku mieszkaniowego jest kryterium powierzchni użytkowej lokalu. Normatywną powierzchnię użytkową w przeliczeniu na członków gospodarstwa domowego określa art. 5 ust. l ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Ustawa jednak dopuszcza przekroczenie ustalonego normatywu powierzchni użytkowej nie więcej jednak niż o 30% albo 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi w powierzchni użytkowej lokalu nie przekracza 60% (ust. 5 art. 5 ustawy). W razie przekroczenia którejkolwiek z wyżej wymienionych wielkości dodatek mieszkaniowy nie przysługuje. Organ odwoławczy przyjął jako okoliczność bezsporną, że Z. J. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Zajmowany przez niego lokal mieszkalny wchodzi w skład mieszkaniowego zasobu miasta B. i ma [...] m2 powierzchni użytkowej. Suma miesięcznych wydatków na lokal poniesionych przez stronę w marcu [...]r., tj. w miesiącu, w którym składany jest wniosek wyniosła [...]zł. Lokal jest wyposażony w instalację wodną, kanalizacyjną i elektryczną. Nie jest natomiast wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, instalację ciepłej wody oraz instalacje gazu przewodowego. Łączny dochód strony za ostatnie trzy miesiące poprzedzające datę złożenia wniosku wyniósł [...]zł. Natomiast średni dochód miesięczny wyniósł [...]zł. Normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego w gospodarstwie jednoosobowym wynosi 35,00 m2. Powierzchnia użytkowa mieszkania zajmowanego przez wnioskodawcę ([...]m2) nie przekracza normatywnej powierzchni użytkowej lokalu. Organ odwoławczy wskazał dalej, że stosownie do treści art. 17 ust. l powołanej ustawy, w roku 2003 r. dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, tj. którym przysługuje tytuł prawny do zajmowanego lokalu lub osobom zajmującym lokal bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 160% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8. Przepis art. 6 ust. 8 ustawy o dodatkach mieszkaniowych stanowi, że jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego jest wyższy od określonego w art. 17, a kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku mieszkaniowego, należny dodatek mieszkaniowy obniża się o tę kwotę. Kwota najniższej emerytury obowiązująca w dniu złożenia wniosku stosownie do komunikatu Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 lutego 2004r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sieroty zupełnej oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent (M.P. Nr 10, poz. 162) wynosi 562,58 zł. Zatem 160% kwoty najniższej emerytury daje kwotę 900,13 zł. Natomiast średni miesięczny dochód na jednego członka rodziny w gospodarstwie domowym wnioskodawcy wynosi [...]zł. Tym samym miesięczny dochód na jednego członka rodziny wnioskodawcy nie przekracza 160% kwoty najniższej emerytury. Jeżeli średni miesięczny dochód, o którym mowa w ust. l art. 17, jest równy lub wyższy od 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym, lecz nie przekracza odpowiednich średnich miesięcznych dochodów wymienionych w ust. 1, tj. 160% kwoty najniższej emerytury, wówczas dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek mieszkaniowy w wysokości 20% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym (art. 17 ust. 2 ustawy). Zatem średni miesięczny dochód jednoosobowego gospodarstwa domowego wnioskodawcy winien zawierać się w przedziale 150% - 160% najniższej emerytury. Kwotowo w przedmiotowej sprawie dochód winien zawierać się w przedziale 843,87 zł - 900,13 zł. Skoro średni miesięczny dochód w gospodarstwie domowym wnioskodawcy wynosi [...]zł, to należy zdaniem organu odwoławczego stwierdzić, że nie zostały spełnione przesłanki wynikające z cytowanego powyżej przepisu art. 17 ust. 2 ustawy, gdyż kwota ta jest niższa od 150 % kwoty najniższej emerytury. Wobec powyższego wysokość dodatku mieszkaniowego należy obliczyć na podstawie przepisu art. 6 ust. l pkt l ustawy, przyjmując wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek mieszkaniowy w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym. W przedmiotowej sprawie powierzchnia użytkowa lokalu wnioskodawcy jest mniejsza od normatywnej powierzchni lokalu. W tej sytuacji zgodnie z treścią przepisu art. 6 ust. 9 ustawy, jeżeli powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni, dodatek mieszkaniowy ustala się w wysokości różnicy między wydatkami ponoszonymi za ten lokal a odpowiednią kwotą wymienioną powyżej w art. 6 ust. l punkt 2 ustawy. Organ odwoławczy wskazał dalej, że szczegółowy wykaz i wysokość wydatków za zajmowany lokal mieszkalny, stanowiących podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego określają przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817). Zgodnie z treścią § 2 ust. 2 tego rozporządzenia, do podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się 90% naliczonych i ponoszonych wydatków. W gospodarstwie domowym najemcy lokalu wydatki stanowią czynsz albo inne opłaty za używanie lokalu uraz opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych. Suma miesięcznych wydatków na lokal uiszczanych przez wnioskodawcę w miesiącach [...]r.- [...]r. wynosiła [...]zł. [...]zł x 90% = [...]zł Ponieważ lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody i w instalację gazu przewodowego - to zgodnie z przepisem § 3 ust. l, 2 i 3 powołanego rozporządzenia - za wydatki na te cele uznaje się równoważniki obliczone w sposób określony w cytowanym przepisie. W przypadku, gdy lokal nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, za wydatek, stanowiący podstawę obliczenia ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 5 kilowatogodzin energii elektrycznej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz opłat miesięcznych, na l m2 normatywnej powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 5 z uwzględnieniem art. 6 ust. 9 ustawy. 5 kWh x 0,3717 zł/kWh x [...]m2 = [...]zł Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację ciepłej wody, za wydatek, stanowiący podstawę obliczenia ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość [...]kilowatogodzin energii elektrycznej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych, na każdego członka gospodarstwa. [...] kWh x 0,3717 zł/kWh x l osoba = [...]zł Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację gazu przewodowego, za wydatek, stanowiący podstawę obliczenia ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość [...] kilowatogodzin energii elektrycznej w gospodarstwie jednoosobowym według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych, oraz równowartość 2 kilowatogodzin na każdą dodatkowa osobę. [...] kWh x l osoba x 0,3717 zł/kWh = [...]zł W tej sytuacji normatywne wydatki strony wynoszą [...]zł + [...]zł + [...]zł + [...]zł = [...]zł Wydatki stanowiące 15% dochodów strony wynoszą [...]zł x 15% = [...]zł Wobec powyższego wysokość dodatku wynosi [...]zł - [...]zł = [...]zł Organ wskazał, że według art. 7 ust. 6 ustawy dodatku mieszkaniowego nie przyznaje się, jeżeli jego kwota byłaby niższa niż 2 % kwoty najniższej emerytury w dniu wydania decyzji. Kwota 2 % najniższej emerytury wynosi w przedmiotowej sprawie [...]zł x 2 % =[...]zł Skoro zaś w/w kwota obliczonego dodatku ([...]zł) jest niższa od kwoty stanowiącej 2 % najniższej emerytury (l1,25 zł), to dodatek mieszkaniowy nie może być przyznany. Organ dodał, że przepisy dotyczące przyznania dodatków mieszkaniowych są bezwzględnie obowiązujące, co znaczy, że organ rozpoznający wniosek nie może stosować żadnych indywidualnych kryteriów pozwalających na odstępstwa od ustalonych zasad. Jeżeli skarżący znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, może zwrócić się do organu pomocy społecznej o udzielenie świadczeń w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy orzekł jak w zaskarżonej decyzji, nie dopatrzywszy się uchybień skutkujących konieczność jej zmiany bądź uchylenia. W skardze na powyższą decyzję Z. J. podał, że jest ona niezgodna z prawem i domagał się jej uchylenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podnosząc, że przepisy dotyczące przyznania dodatków mieszkaniowych są bezwzględnie obowiązujące w związku z czym organ rozpatrujący wniosek nie może stosować żadnych indywidualnych kryteriów pozwalających na odstępstwa od zasad przyznawania owych dodatków. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zgłosiło wniosek o rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym. Zawiadomiony o tym fakcie oraz o treści art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący wyraził zgodę na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawujący zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrolę działalności administracji publicznej - uznał, że decyzja zaskarżonej treści w niczym nie narusza zarówno przepisów prawa materialnego będącego podstawą rozstrzygnięcia sprawy, jak i przepisów procedury administracyjnej. Skarga zatem nie mogła być uwzględniona. Wskazać należy, że zasady i tryb przyznawania, ustalania wysokości, finansowania i wypłacania dodatków mieszkaniowych oraz właściwość organów w tych sprawach reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 733 ze zm.). Z treści przepisów owej ustawy wynika, że dodatek mieszkaniowy jest, jak to trafnie zauważa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy, szczególnym świadczeniem pieniężnym wypłacanym przez gminę na rzecz osób, którym przysługuje tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego lub osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Podkreślić przy tym należy, że przepisy dotyczące przyznania dodatków mieszkaniowych są bezwzględnie obowiązujące, co oznacza, że oceniając zasadność zgłoszonego wniosku o przyznanie owego dodatku organ nie może stosować żadnych innych kryteriów poza przewidzianymi omawianą ustawą. Z powyższego wynika, że decyzja o przyznaniu bądź odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego nie jest decyzją wydawaną w ramach uznania administracyjnego. Przepisy w/w ustawy nie pozwalają organowi na wybór sposobu załatwienia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. W sytuacji, gdy organ ustali brak przesłanek z wyżej wskazanej ustawy do przyznania dodatku mieszkaniowego winien odmówić przyznania owego dodatku, tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Z prawidłowych i niekwestionowanych ustaleń poczynionych w sprawie przez organ decyzyjny wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Zajmuje lokal mieszkalny pozostający w mieszkaniowym zasobie miasta B. o pow. użytkowej [...]m2. Suma miesięcznych wydatków na lokal poniesionych przez stronę w marcu [...]r., tj. w miesiącu, w którym złożony był wniosek wyniosła [...]zł. Lokal jest wyposażony w instalację wodną, kanalizacyjną i elektryczną. Nie jest natomiast wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, instalację ciepłej wody oraz instalację gazu przewodowego. Łączny dochód skarżącego za ostatnie trzy miesiące poprzedzające datę złożenia wniosku wyniósł [...]zł. Natomiast średni dochód miesięczny wyniósł [...]zł. Normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego w gospodarstwie jednoosobowym wynosi 35,00 m2. Powierzchnia użytkowa mieszkania zajmowanego przez wnioskodawcę nie przekracza zatem normatywnej powierzchni użytkowej lokalu. Zgodnie z art. 17 ust. l ustawy o dodatkach mieszkaniowych w roku 2003 r. dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, tj. którym przysługuje tytuł prawny do zajmowanego lokalu lub osobom zajmującym lokal bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 160 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8. Przepis zaś art. 6 ust. 8 owej ustawy stanowi, że jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego jest wyższy od określonego w art. 17, a kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku mieszkaniowego, należny dodatek mieszkaniowy obniża się o tę kwotę. Kwota najniższej emerytury obowiązująca w dniu złożenia wniosku wynosiła 562,58 zł (vide: komunikat Prezesa ZUS z dnia 21.02.2004r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sieroty zupełnej oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent, M.P. Nr 10, poz. 162). Zatem 160 % kwoty najniższej emerytury wynosi 900,13 zł. Średni miesięczny dochód na jednego członka rodziny w jednoosobowym gospodarstwie domowym skarżącego wynosi [...]zł z czego wynika, że miesięczny dochód na jednego członka rodziny skarżącego nie przekracza 160 % kwoty najniższej emerytury. W tej sytuacji stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek mieszkaniowy w wysokości 20 % dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym. Średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego skarżącego winien zawierać się w przedziale 150% - 160% najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym. Dochód ten zatem winien kształtować się w przedziale 843,87 zł do 900,13 zł. Skoro średni miesięczny dochód na jednego członka rodziny w gospodarstwie domowym skarżącego wynosi [...]zł, to należy stwierdzić, że nie zostały spełnione przesłanki wynikające z powołanego przepisu art. 17 ust. 2 ustawy, gdyż kwota ta jest niższa od 150 % kwoty najniższej emerytury. Z powyższego wynika, że w sprawie nie są spełnione przesłanki wynikające z przepisu art. 17 ust. 2 ustawy. W tej sytuacji wysokość dodatku mieszkaniowego należy obliczyć na podstawie przepisu art. 6 ust. l pkt l ustawy, przyjmując wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek mieszkaniowy w wysokości 15 % dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym. Zauważyć należy, że powierzchnia użytkowa lokalu zajmowanego przez skarżącego jest mniejsza od normatywnej powierzchni lokalu. Wobec tego zgodnie z treścią przepisu art. 6 ust. 9 ustawy, dodatek mieszkaniowy ustala się w wysokości różnicy między wydatkami ponoszonymi za ten lokal a odpowiednią kwotą wymienioną w art. 6 ust. l punkt 1 ustawy. Szczegółowy wykaz i wysokość wydatków na zajmowany lokal mieszkalny, stanowiących podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego określają przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817). Zgodnie z treścią § 2 ust. 2 tego rozporządzenia, do podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się 90 % naliczonych i ponoszonych wydatków. W gospodarstwie domowym najemcy lokalu wydatki stanowią czynsz albo inne opłaty za używanie lokalu uraz opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych. Suma miesięcznych wydatków na lokal uiszczanych przez wnioskodawcę w miesiącach grudzień [...] r.- luty [...]r. wynosiła [...]zł ([...]zł x 90 % = [...]zł). Ponieważ lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody i w instalację gazu przewodowego, to zgodnie z przepisem § 3 ust. l, 2 i 3 powołanego rozporządzenia, za wydatki na te cele uznaje się równoważniki obliczone w sposób określony w cytowanym przepisie. W przypadku, gdy lokal nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, za wydatek, stanowiący podstawę obliczenia ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 5 kWh energii elektrycznej według rachunku za ostami okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz opłat miesięcznych, na l m2 normatywnej powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 5 z uwzględnieniem art. 6 ust. 9 ustawy. 5 kWh x 0,3717 zł/kWh x [...]m2 = [...]zł. Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację ciepłej wody, za wydatek, stanowiący podstawę obliczenia ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość [...] kWh energii elektrycznej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych, na każdego członka gospodarstwa. [...]kWh x 0,3717 zł/kWh x l osoba = [...]zł. Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację gazu przewodowego, za wydatek, stanowiący podstawę obliczenia ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość [...] kWh energii elektrycznej w gospodarstwie jednoosobowym według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych, oraz równowartość 2 kilowatogodzin na każdą dodatkowa osobę. [...] kWh x l osoba x 0,3717 zł/kWh = [...] zł. Zatem normatywne wydatki skarżącego na zajmowany lokal mieszkalny wynoszą: [...]zł + [...]zł + [...]zł + [...]zł = [...]zł. Wydatki stanowiące 15% dochodów strony wynoszą: [...]zł x 15% = [...]zł. W tej sytuacji wysokość dodatku wynosi: [...]zł - [...]zł = [...]zł. Zauważyć należy, że godnie z art. 7 ust. 6 ustawy dodatku mieszkaniowego nie przyznaje się, jeżeli jego kwota byłaby niższa niż 2% kwoty najniższej emerytury w dniu wydania decyzji. Kwota 2% najniższej emerytury wynosiła w dacie orzekania przez organ: 562,58 zł x 2% =11, 25 zł. Z powyższego w sposób jednoznaczny wynika, że kwota obliczonego dodatku ([...]zł) jest niższa od kwoty stanowiącej 2% najniższej emerytury (l1,25 zł). W tej sytuacji w świetle wyżej powołanego przepisu art. 7 ust. 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych organ decyzyjny nie mógł przyznać skarżącemu dodatku mieszkaniowego. W tych okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy decyzje zaskarżonej treści uznać należało za prawidłowe. W niczym bowiem nie naruszają prawa. Skarga zatem jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 wyżej powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.