IV SA/Wr 456/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Małgorzata Masternak – Kubiak (sprawozdawca) Sędziowie : Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Protokolant : Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 17 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi H. B. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. H. B. pismem z dnia 31 marca 2010 r. wystąpił o wydanie zaświadczenia potwierdzającego posiadanie zdolności i gotowości do świadczenia pracy w okresie od lipca 2002 r. do października 2009 r. oraz potwierdzenia, że jest osobą niepełnosprawną od 1999 r. zdolny i gotowy do podjęcia pracy zarobkowej co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], Starosta K. odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę. Postanowienie to odebrał H. B. osobiście w dniu 4 maja 2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia). Powyższe postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o terminie wniesienia od niego zażalenia, które zgodnie z przepisem art. 141 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego winno być wniesione w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Pismem z dnia 13 maja 2010 r., które wpłynęło do Powiatowego Urzędu Pracy w K. w dniu 20 maja 2010 r., H. B. wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] Wojewoda D. na podstawie art. 134 w związku z art. 141 § 2 i art. 144 k.p.a. stwierdził, że zażalenie H. B. na przedmiotowe postanowienie Starosty K., zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie od postanowienia odmawiającego wydania zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia stronie postanowienia. Z akt administracyjnych wynika, że postanowienie zostało odebrane przez H. B. osobiście w dniu 4 maja 2010 r. Powyższe postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o terminie wniesienia od niej zażalenia, które zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. winno być wniesione w terminie 7 dni od daty doręczenia. Z przekazanych akt sprawy wynika, że H. B. złożył w dniu 20 maja 2010 r. do Powiatowego Urzędu Pracy w K. pismo z treści którego wynikało, że jest to zażalenie na postanowienie Starosty K. z dnia [...] kwietnia 2010 r. odmawiające wydania zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę – H. B.. Pismem z dnia 27 października 2009 r. skarżący przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Wojewody D. skargę na powyższe postanowienie. W skardze podniósł, że w dniu 13 maja 2010 r. wniósł skargę na niewłaściwy sposób załatwienia sprawy przez Starostę Kłodzkiego, który "postanowił nie posiadać wiedzy, jak i kompetencji do wydania w trybie art. 217 KPA zaświadczenia potwierdzającego to, że H. B. w okresie (...) posiadał zdolność i gotowość do zatrudnienia czy przekwalifikowania". Skarżący wniósł także "o nałożenie obowiązku na Wojewodę D. do rozpoznania Mojej Skargi, która nie była żadnym odwołaniem czy zażaleniem na Postanowienie Starosty K. lub przekazanie sprawy według właściwości nadrzędnej, o której sygnalizuje art. 17 KPA, albowiem stosuję się do tego, jak byłem pouczony w przez Wojewodę w postanowieniu z dnia 18.06.2010 r. w którym to stwierdza się, że Moje zażalenie wniesiono z uchybieniem terminu, co jest nieprawdziwe." W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej, wskazując, że organ wydając zaskarżone postanowienie nie naruszył prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do badania, czy organ administracyjny wydając zaskarżony akt nie naruszył przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów należy uznać, że skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jego wniesienia. Uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, następstwem czego jest ostateczność decyzji. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania ma miejsce wówczas, gdy odwołanie zostanie złożone po upływie przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. czternastodniowego terminu. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu stanowi jego uchybienie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 1996 r., SA/Łd 2665, Biul. Skarb. 1997, nr 5, s. 32 oraz wyrok NSA z dnia 18 października 1995 r., SA/Gd 2865/94, niepubl.). Jest to bowiem okoliczność (kategoria) obiektywna (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95, niepubl.). Bezsporne jest, że postanowienie Starosty K. z dnia [...] kwietnia 2010 r., została doręczona skarżącemu w dniu 4 maja 2010 r. Termin do wniesienia odwołania upływał więc w dniu 11 maja 2010 r. Pismo kwestionujące treść postanowienia Starosty K., uznane przez organ ze względu na jego treść jako zażalenie H. B. wniósł w dniu 20 maja 2010 r. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że organ orzekający w sprawie administracyjnej prawidłowo ustalił i ocenił datę doręczenia decyzji, datę rozpoczęcia i upływu terminu do złożenia odwołania, a także datę jego wniesienia. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy oraz z odpowiedzi na skargę, skarżący wraz z odwołaniem nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, co w świetle art. 134 k.p.a., obligowało organ odwoławczy do stwierdzenia w drodze postanowienia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Treść art. 134 k.p.a. będącego bezwzględnie obowiązującą normą prawną wskazuje na związany charakter rozstrzygnięcia (zwrot "organ... stwierdza"). Nie pozostawiono tu organowi odwoławczemu jakiejkolwiek sfery uznania (por. wyroki NSA z dnia 30 grudnia 1998 r., IV SA 2294/96, niepubl. oraz z dnia 29 stycznia 1997 r., I SA/Gd 1482/96, niepubl.). W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z powyższych względów uznając, iż zaskarżone postanowienie, którym orzeczono, że odwołanie od powyższej decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu, nie narusza prawa, sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.