IV SA/Wr 457/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 21 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na pismo Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...], nr [...] informujące o postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej oraz sposobie jego zakończenia postanowił: odrzucić skargę. W dniu 29 marca 2010 r. Z. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...], nr [...] informujące o postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej oraz sposobie jego zakończenia. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał skargę Z. K. - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu celem rozpoznania. W dniu 26 marca 2010 r. Z. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na pismo Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...], nr [...] informujące ją o postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej oraz sposobie jego zakończenia. Przedmiotowa skarga została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SA/Wr 183/10. Prawomocnym postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 183/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stanowi jedną z negatywnych przesłanek procesowych, uniemożliwiających skuteczne zainicjowanie postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Orzeczenie zapadłe w zakończonej sprawie korzysta bowiem z powagi rzeczy osądzonej i jako takie nie może być przedmiotem ponownych rozważań sądu. W przypadku ponownego wniesienia skargi, w sprawie uprzednio już rozstrzygniętej, sąd zobowiązany jest więc skargę odrzucić. Dla sądu badającego istnienie przesłanki określonej w powyższym przepisie wiążący jest stan rzeczy w dacie wniesienia skargi (por. WSA w Warszawie z dnia 21 listopada 2005 r. sygn. akt III SA/Wr 2274/05). Skarga Z. K. wniesiona w dniu 29 marca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiada treści skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 26 marca 2010 r., w której skarżąca również wniosła skargę na pismo Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...], nr [...] informujące ją o postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej oraz sposobie jego zakończenia. Skarga ta była już przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010 r. (sygn. akt IV SA/Wr 183/10) odrzucił skargę. Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 14 czerwca 2010 r. Bez wątpienia w sprawie prowadzonej pod sygn. akt IV SA/Wr 183/10 oraz w niniejszej sprawie (sygn. akt IV SA/Wr 457/10) zachodzi nie tylko tożsamość stron, ale również tożsamość przedmiotu, co wypełnia hipotezę art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Prawną konsekwencją takiego stwierdzenia jest odrzucenie skargi na podstawie wspomnianego art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Z tych też względów, orzeczono jak w sentencji.