IV SA/Wr 46/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 4 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego za nienależnie pobrane postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania W. R. ( dalej skarżący) od wydanej z upoważnienia Prezydenta W. decyzji Starszego Administratora w Dziale Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. ([...]) uznającej świadczenia z funduszu alimentacyjnego wypłacone za okres od 1 lutego 2015 r. do 31 lipca 2015 r. w łącznej kocie 3600 zł za nienależnie pobrane i podlegające zwrotowi wraz z ustawowymi odsetkami - zakwestionowaną decyzję utrzymało w mocy. Wskazaną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 8 grudnia 2015 r. wraz z pouczeniem, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożona za pośrednictwem SKO we W. w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Pismem z dnia 7 stycznia 2016r. złożonym osobiście w dniu 8 stycznia 2016 r., za pośrednictwem wskazanego organu, skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną wyżej decyzję. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na uchybienie terminu do jej złożenia bądź ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie bowiem z art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 8 grudnia 2015 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Tymczasem, skarga została wniesiona za pośrednictwem organu właściwego w dniu 8 stycznia 2016 r., a więc po upływie terminu do jej złożenia, gdyż termin ten mijał dnia 7 stycznia 2016 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro skarga została złożona z uchybieniem terminu, a skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jej złożenia, to na podstawie wyżej powołanego przepisu prawa, skarga podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.