IV SA/Wr 46/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] listopada 2019 r. , nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez J. S. (dalej: strona, skarżąca), od decyzji działającego z upoważnienia Burmistrza G., Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej wnioskowanego na D. T. uchyliło w całości decyzję organu I instancji (pkt I) oraz przyznało stronie od dnia 1 listopada 2019 r. do dnia 31 marca 2020 r. świadczenie pielęgnacyjne w wysokości 1583 zł miesięcznie. Pismem z dnia 18 grudnia 2019 r. strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w części, w jakiej nie przyznano stronie świadczenia pielęgnacyjnego za okres od dnia 1 sierpnia 2019 r. do dnia 31 października 2019 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania podnosząc, że skarga decyzją autokontrolną z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] została uwzględniona w trybie art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez uchylenie pkt. 2 rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji z dnia 21 listopada 2019 r. i przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego od dnia 1 sierpnia 2019 r. do dnia 31 października 2019 r. w wysokości 963 zł miesięcznie; od dnia 1 listopada 2019 r. do dnia 31 grudnia 2019 r. w wysokości 1.583 miesięcznie; od dnia 1 stycznia 2020 do dnia 31 marca 2020 r. w wysokości 1.830 zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie należało umorzyć. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej jako p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie skutecznego cofnięcia skargi (pkt 1), śmierci strony (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu art. 161 § 3 p.p.s.a., ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia ich nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793). Wskazany wyżej przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie tym została zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt - następnie zaskarżony do sądu administracyjnego - działania w trybie tzw. autokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem, wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku z czym przysługuje od niego nowa skarga. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. uznając argumentację strony skarżącej wydało decyzję z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...], na mocy którego uchyliło pkt 2 rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji i przyznało skarżącej świadczenie pielęgnacyjne w okresie od dnia 1 sierpnia 2019 r. do dnia 31 października 2019 r. w wysokości 963 zł miesięcznie; od dnia 1 listopada 2019 r. do dnia 31 grudnia 2019 r. w wysokości 1.583 miesięcznie; od dnia 1 stycznia 2020 do dnia 31 marca 2020 r. w wysokości 1.830 zł miesięcznie. Nowa decyzja z dnia [...] stycznia 2020 r. nie została zaskarżona do Sądu. Tym samym należało uznać, że kwestionowany w niniejszej sprawie pkt 2 decyzji z dnia [...] listopada 2019 r. został skutecznie wyeliminowany z porządku prawnego w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. a skarżącej przyznano wnioskowane świadczenie we wskazanym przez nią okresie. W tej sytuacji brak jest aktualnie przedmiotu zaskarżenia, co powoduje, że orzekanie przez Sąd w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] listopada 2019 r. stało się bezprzedmiotowe. W tej sytuacji skoro organ po przeprowadzeniu analizy zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie i w konsekwencji w trybie autokontroli, działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił skargę w całości to niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.