IV SA/Wr 460/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 26 listopada 2008 r. sprawy ze skargi A. P. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie kontrolnego badania inwalidy postanawia odrzucić skargę. UZASANIENIE W dniu [...] Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wydała orzeczenie Nr [...] w sprawie kontrolnego badania inwalidy, w którym określiła kategorię zdolności A. P. do służby wojskowej, związek poszczególnych, rozpoznanych chorób i ułomności ze służbą wojskową oraz inwalidztwo. A. P. złożył odwołanie od powyższego orzeczenia do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W., w części dotyczącej określenia jego zdolności do samodzielnej egzystencji. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska, zaskarżonym orzeczeniem z dnia [...] Nr [...], utrzymała orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w mocy. W pouczeniu zaskarżonej decyzji wskazano, że w zakresie ustalenia grupy inwalidztwa i jego związku lub braku związku ze służbą wojskową oraz związku lub braku związku chorób i schorzeń ze służbą wojskową skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Niemniej jednak, A. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę, w której podkreślił, iż dotyczy ona pkt 11 f orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, tj. punktu, w którym określone zostało inwalidztwo z uszczegółowieniem, że u skarżącego nie stwierdza się niezdolności do samodzielnej egzystencji. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga złożona w niniejszej sprawie, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu podlegała odrzuceniu. W zakresie dotyczącym związku chorób ze służbą wojskową i określenia inwalidztwa skarga podlega odrzuceniu, gdyż od ostatecznych orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym ustalenia grupy inwalidztwa i jego związku lub braku związku ze służbą wojskową oraz związku lub braku związku chorób i schorzeń ze służbą wojskową, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. W dniu 27 października 1999r. w sprawie sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAP i US Nr 5, poz. 167 z 2000 r.) Sąd Najwyższy podjął uchwałę w Składzie Siedmiu Sędziów, zgodnie z którą: "Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w tej części, w której dotyczy zagadnienia związku choroby ze służbą wojskową w istocie regulowane jest przez przepisy prawa zabezpieczenia społecznego, czy też szeroko pojmowanych ubezpieczeń społecznych, co pozwala na przyjęcie, że orzeczenie tej komisji - jeżeli w swej treści zawiera ustalenie dotyczące związku choroby ze służbą wojskową - ma swoisty charakter prawny i wobec tego w tej właśnie części powinno być poddane tym regułom proceduralnym (w zakresie możliwości skierowania sprawy na drogę sądową), które właściwe są dla ubezpieczeń społecznych. W ogólności nie jest tu też bez znaczenia, że w ramach przeprowadzanej reformy ubezpieczeń społecznych, z jednej strony, doszło do większego wyodrębnienia i autonomii prawa ubezpieczeń społecznych, a z drugiej strony, poddania w szerszym zakresie regułom tego prawa także tych stosunków, które są następstwem powołania do odbycia niezawodowej i zawodowej służby wojskowej. To zaś przemawia za tym, by sprawy z zakresu zabezpieczenia społecznego były w całości poddane specjalnemu orzecznictwu do spraw pracy i ubezpieczeń społecznych, a nie sądownictwu administracyjnemu". Uchwała ta zachowała aktualność na gruncie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Konkludując powyższe rozważania stwierdzić zatem należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W., jako dotycząca określenia inwalidztwa, niewątpliwie nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Na marginesie tylko wskazać należy, że w zaskarżonym orzeczeniu zawarto prawidłowe pouczenie o tym, że w powyższym zakresie skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. W tej sytuacji skargę w tej jako niedopuszczalną należało odrzucić, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono w sentencji postanowienia.