IV SA/Wr 465/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędziowie : Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (spr.) Protokolant : st. sekretarz sądowy Dorota Hurman po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 23 października 2014 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję; II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] Rektor Uniwersytetu W., działając na zasadzie art. 200 ust. 3 i art. 207 ust. 2 ustawy, ogólnie powołanych przepisów rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie studiów doktoranckich (Dz. U. z 2013 r., poz. 1581) oraz art. 104 i art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a., po rozpoznaniu wniosku A.K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] odmawiającą przyznania stronie stypendium doktoranckiego w okresie od dnia 1 października 2013 r. do dnia 30 września 2014 r. Jak podał organ orzekający w motywach rozstrzygnięcia, strona złożyła wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2013/2014, który - zgodnie z § 2 ust. 4 i 7 Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie Wrocławskim stanowiącego załącznik do Zarządzenia nr 57/2013 Rektora Uniwersytetu W. z dnia 23 kwietnia 2013 r. - został negatywnie zaopiniowany przez Wydziałową Komisję Doktorancką na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. (dalej: Wydziałowa Komisja Doktorancka) opiniującą wnioski o przyznanie stypendium doktoranckiego. Na podstawie § 1 ust. 2 lit. c Uchwały Rady Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 16 września 2013 r. nr 145/IX/2013 w sprawie określenia liczby stypendiów doktoranckich w roku akademickim 2013/2014 oraz określenia wysokości pojedynczego stypendium doktoranckiego - dla trzeciego roku Stacjonarnych Studiów Doktoranckich Nauk Prawnych przewidziano osiem stypendiów doktoranckich. Ponieważ jedno stypendium doktoranckie w ramach tego limitu wykorzystano - zgodnie z § 4 Szczegółowych kryteriów ubiegania się o przyznanie stypendium doktoranckiego na Stacjonarnych Studiach Doktoranckich Nauk Prawnych na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. załączonych do Zarządzenia nr 8a/2013 Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. z dnia 24 kwietnia 2013 r. - do rozdysponowania pozostało ostatecznie 7 stypendiów doktoranckich. Zgodnie z przywoływanymi w poprzednim zdaniu kryteriami, Wydziałowa Komisja Doktorancka ds. opiniowania wniosków o przyznanie stypendiów doktoranckich przyznała stronie m.in. za jej postępy w przygotowaniu pracy doktorskiej, zaangażowanie dydaktyczne, publikacje naukowe, aktywność naukową, a także za średnią ocen 5,0 uzyskaną w danym roku studiów doktoranckich - 17,32 pkt. Wyżej wymienione punkty ustalono w sposób następujący: 1) ocena postępów w przygotowaniu pracy doktorskiej w danym roku akademickim: - praca zgodna z planem – 1 pkt; 2) osiągnięcia doktoranta w zakresie publikacji naukowych i aktywności naukowej: - autorstwo monografii naukowej: 0,63 pkt+ 0,52 pkt+0,92 pkt+0,25 pkt = 2,32 pkt; - publikacja w czasopiśmie naukowym wydawanym przez Wydział, nie wymienionym w wykazie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego lub uzyskującym wg tego wykazu mniej niż 3 pkt - 3 pkt; - wygłoszenie referatu, komunikatu, posteru na konferencji naukowej międzynarodowej lub organizowanej przez zagraniczną jednostkę naukową - 3 pkt (przy czym na karcie osiągnięć w tym miejscu widnieje przekreślenie i oznaczenie 0 pkt. Jest to fragment prac technicznych Wydziałowej Komisji Doktoranckiej, która w tym zakresie po wyjaśnieniu wątpliwości uznała wskazane osiągnięcie); - wygłoszenie referatu, komunikatu, posteru na konferencji naukowej krajowej - 4 pkt (na karcie osiągnięć w tym miejscu widnieje przekreślenie i oznaczenie 2 pkt. Jest to fragment prac technicznych Wydziałowej Komisji Doktoranckiej, która w tym zakresie po wyjaśnieniu wątpliwości uznała wskazane osiągnięcia i przyznała ostatecznie 4 pkt); 3) średnia z ocen uzyskanych w danym roku studiów doktoranckich (średnia 5,0) przeliczona na punkty: 4 pkt. Uzyskane punkty pozwoliły stronie zająć 11 pozycję na liście rankingowej osób rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego, tj. pozycję poza limitem miejsc stypendialnych do wykorzystania (7 miejsc). Strona, powołując się na przepis § 2 ust. 11 Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. stanowiący o tym, że: doktorant wnioskujący o przyznanie stypendium doktoranckiego, po zapoznaniu się z opinią komisji oceniającej jego dorobek, ma prawo złożyć szczegółowo uzasadnione i udokumentowane zastrzeżenia do ogłoszonej listy rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego. (Zastrzeżenia, skierowane do przewodniczącego komisji, należy składać wyłącznie na piśmie w terminie 7 dni od momentu ogłoszenia list) złożyła w dniu 18 października 2013 r. zastrzeżenia do ogłoszonej listy rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego, wnosząc o ponowne przeliczenie punktów. Strona zwróciła się o uwzględnienie 12 punktów za przeprowadzone zajęcia dydaktyczne i 2 punktów za czynny udział w konferencji. W tym celu przedłożyła: - opinię promotora stwierdzającą ilość przeprowadzonych przez nią zajęć ze studentami; - kserokopię karty z oceną przebiegu studiów doktoranckich z semestru zimowego (III) w roku akademickim 2012/2013; - kserokopię karty z oceną przebiegu studiów doktoranckich z semestru IV w roku akademickim 2012/2013; - kserokopię sprawozdania z działalności dydaktycznej w roku 2012/2013; - wydruk z USOS z jej zajęciami w roku akademickim 2012/2013. Powyższe dokumenty miały stanowić, w opinii strony, uzupełnienie materiału dowodowego w zakresie przeprowadzonych godzin dydaktycznych. Strona jednocześnie stwierdziła, że: - postanowienia Regulaminu i Szczegółowych kryteriów wyłaniania grupy najlepszych doktorantów na drugim i kolejnych latach Stacjonarnych Studiów Doktoranckich Nauk Prawnych nie statuują obowiązku załączenia przez doktoranta kart osiągnięć na studiach doktoranckich lub sprawozdania z przeprowadzonych zajęć; - wydziałowa Komisja Doktorancka była w posiadaniu wiedzy w zakresie ilości przeprowadzonych przez nią zajęć, tj. karty osiągnięć na studiach doktoranckich znajdującej się w dyspozycji Dziekanatu Studiów Doktoranckich, a konkretnie Kierownika studiów doktoranckich. Tak więc, znana była organowi z urzędu; - argument podnoszony przez Wydziałową Komisję Doktorancką potrzeby oparcia się na załączonych przez doktoranta kart osiągnięć czy sprawozdań, w celu uzyskania informacji o doktorantach prowadzących zajęcia na różnych Wydziałach jest nietrafiony; - istnieją argumenty przemawiające za koniecznością skorzystania przez Wydziałową Komisję Doktorancką z akt osobowych doktoranta. Strona zarzuciła również brak jednoznacznego doprecyzowania – w "Szczegółowych kryteriach wyłaniania grupy najlepszych doktorantów na drugim i kolejnych latach Stacjonarnych Studiów Doktoranckich Nauk Prawnych" - sposobu punktowania konferencji. Ostatnim zastrzeżeniem strony było nieuwzględnienie punktów z innych publikacji niż z ostatniego roku akademickiego, tym bardziej, że według strony w "Regulaminie przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie Wrocławskim" i w "Szczegółowych kryteriach", o których mowa powyżej - nie ma ograniczenia dla możności przedstawienia całokształtu dorobku. Wydziałowa Komisja Doktorancka po zapoznaniu się w dniu 22 października 2013 r. z przedstawionymi przez stronę zastrzeżeniami i po ponownej weryfikacji zebranej dokumentacji postanowiła nie uwzględnić przedstawionych przez wnioskodawczynię zarzutów (patrz: protokół z posiedzenia z dnia 22 października 2013 r.). Nie zgodziła się z faktem, że na doktorantce nie ciążył obowiązek dołączenia stosownych dokumentów potwierdzających osiągnięcia w zakresie prowadzonych zajęć dydaktycznych. Wydziałowa Komisja Doktorancka podkreśliła, że w przedmiotowym postępowaniu: - mamy do czynienia z konkursem, w ramach którego doktoranci przedstawiają i dokumentują swoje osiągnięcia; - przepis § 1 ust. 4 Szczegółowych kryteriów ubiegania się o przyznanie stypendium doktoranckiego na Stacjonarnych Studiach Doktoranckich Nauk Prawnych jednoznacznie stanowi, że stypendium doktoranckie przyznawane jest na rok akademicki, na podstawie należycie udokumentowanego wniosku doktoranta. Wraz z wnioskiem doktorant na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich przedkłada Kartę osiągnięć wraz z opinią opiekuna naukowego/promotora. Wzór karty stanowi załącznik do niniejszych szczegółowych kryteriów; - wydziałowa Komisja Doktorancka to odrębne od Kierownika studiów doktoranckich - wynikające z prawa powszechnie obowiązującego - gremium, powołane na podstawie odrębnych przepisów do przeprowadzenia postępowania konkursowego i w ramach swoich kompetencji uprawnione do dokonania oceny i zaopiniowania wniosków, wraz z przedstawioną przez doktoranta dokumentacją; - ponadto w § 3 ust. 2 pkt 4 Szczegółowych kryteriów ubiegania się o przyznanie stypendium doktoranckiego na Stacjonarnych Studiach Doktoranckich Nauk Prawnych istnieje wyraźna informacja, że należy załączyć kserokopie kart osiągnięć na studiach doktoranckich za rok akademicki poprzedzający rok złożenia wniosku. Wydziałowa Komisja Doktorancka w zakresie uznawania osiągnięć w obszarze czynnego udziału w konferencjach naukowych, dokonała stosownej oceny zgodnie z regulacjami zawartymi w § 3 ust. 2 pkt 3 tiret 6-8 Szczegółowych kryteriów ubiegania się o przyznanie stypendium doktoranckiego na Stacjonarnych Studiach Doktoranckich Nauk Prawnych o następującym brzmieniu: " (...) - Czynny udział w konferencji (wygłoszenie referatu, komunikatu, posteru) musi być udokumentowany certyfikatem lub harmonogramem konferencji podpisanym przez organizatora konferencji lub potwierdzony przez kierownika Instytutu/Katedry, właściwego ze względu na miejsce przygotowywania doktoratu i opiekuna naukowego/promotora (w przypadku współautorstwa liczba punktów dzielona będzie przez liczbę autorów) - Konferencja naukowa międzynarodowa - konferencja naukowa, w której wzięli udział przedstawiciele co najmniej 5 jednostek naukowych, a co najmniej 1/3 uczestników prezentujących referaty reprezentowała zagraniczne ośrodki naukowe - Konferencja naukowa krajowa - konferencja naukowa, w której wzięli udział przedstawiciele co najmniej 5 jednostek naukowych." Przedstawiona przez stronę dokumentacja nie spełniała wymagań opisanych w powołanej wyżej regulacji. Wydziałowa Komisja Doktorancka zajęła stanowisko po uwzględnieniu również uwag zgłoszonych przez nieobecnego na posiedzeniu promotora strony. W tych okolicznościach, na podstawie art. 200 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572 ze zm.), § 2 Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. stanowiącego załącznik do Zarządzenia nr 57/2013 Rektora Uniwersytetu W. z dnia 23 kwietnia 2013 r. oraz art. 104 k.p.a., zapadła decyzja Rektora z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] odmawiająca przyznania stronie stypendium doktoranckiego w okresie od dnia 1 października 2013 r. do dnia 30 września 2014 r. Od powyższej decyzji strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podniosła w nim m.in., że złożony przez nią wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego został wniesiony w terminie i nie zawierał braków formalnych. Świadczy o tym jego merytoryczne rozpoznanie przez Komisję i umieszczenie jej na liście osób rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego z ilością 17,32 punktów. W związku z powyższym przedłożenie przez nią na etapie zastrzeżeń Kart osiągnięć na studiach doktoranckich czy też sprawozdania z działalności dydaktycznej, nie stanowiło uzupełnienia braków formalnych wniosku. Przedłożenie wskazanych dokumentów było tylko uzupełnieniem materiału dowodowego, w zakresie przeprowadzonych godzin dydaktycznych, by móc wykazać, że przyznanie 12 punktów jest odzwierciedleniem jej zaangażowania dydaktycznego na studiach doktoranckich. Do odrzucenia niniejszych zastrzeżeń, jak podała wnioskodawczyni, także nie doszło. Uwzględnienie punktów za prowadzone godziny dydaktyczne (w liczbie 12) i 2 punktów za czynny udział w konferencji w zupełnie innym świetle, jak wskazała strona, przedstawia jej dorobek naukowy i dydaktyczny, a ponowne przeliczenie punktów powinno umożliwić jej uzyskanie 31,32 punktów, a tym samym zajęcie znacznie wyższego miejsca na liście. Jak dalej wskazała strona Komisja przyjęła, że nie udokumentowała faktu przeprowadzenia zajęć dydaktycznych przez nieprzedłożenie kart osiągnięć na studiach doktoranckich lub sprawozdania z przeprowadzonych zajęć, do czego w ocenie Komisji była zobligowana, mocą Regulaminu i Szczegółowych kryteriów ubiegania się o przyznanie stypendium doktoranckiego na Stacjonarnych Studiach Doktoranckich Nauk Prawnych na Wydziale Prawa Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W.. Postanowienia Regulaminu i Szczegółowych kryteriów nie statuują jednak obowiązku załączenia przez doktoranta kart osiągnięć na studiach doktoranckich lub sprawozdania z działalności dydaktycznej. Postanowienia wspomnianego wyżej Regulaminu i Szczegółowych kryteriów są jednoznaczne i wskazują na brak konieczności przedkładania kart osiągnięć doktoranta czy sprawozdania z działalności dydaktycznej. Według strony Wydziałowa Komisja Doktorancka przyjmując określone reguły oceny wniosków powinna powiadomić o tym doktorantów przed dniem 30 września 2013 r., tj. przed datą składania wniosków o stypendium. Wnioskodawczyni zwróciła również uwagę na swoją trudną sytuację materialną i docenienie jej dorobku dydaktycznego i naukowego zarówno przez jej promotora jak i innych pracowników Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii. Strona poinformowała o swojej bezinteresownej i dobrowolnej pracy przy opracowywaniu Regulaminu Samorządu Doktorantów i ordynacji wyborczej oraz o lokacie na liście osób uprawnionych do stypendium Rektora dla najlepszych doktorantów. W odpowiedzi na wniosek dotyczący ustosunkowania się do powyższych zarzutów, Wydziałowa Komisja Doktorancka opiniująca wnioski o przyznanie stypendium doktoranckiego, przedstawiła w piśmie z dnia 10 grudnia 2013 r. następujące wyjaśnienia: - postępowanie w zakresie przyznawania stypendium doktoranckiego ma charakter konkursu, w ramach którego zgodnie z przyjętymi kryteriami Wydziałowa Komisja Doktorancka oceniła przedstawiony w ramach postępowania stypendialnego cały materiał prezentujący osiągnięcia strony. Analizując przedstawioną dokumentację postępowała zgodnie z kryteriami przyjętymi w Zarządzeniu nr 57/2013 Rektora Uniwersytetu W. z dnia 23 kwietnia 2013 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. oraz w Szczegółowych kryteriach ubiegania się o przyznanie stypendium doktoranckiego na Stacjonarnych Studiach Doktoranckich Nauk Prawnych na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii; - zgodnie z § 2 ust. 4-6 wspomnianego wyżej Regulaminu doktorant zobowiązany jest do złożenia kompletnego wniosku wraz z załącznikami, w przewidzianym przepisami terminie. Termin do złożenia wniosku nie podlega przywróceniu a doktorant, który złożył wniosek niekompletny lub po wyznaczonym terminie nie może otrzymać stypendium doktoranckiego; - § 1 ust. 4 Szczegółowych kryteriów ubiegania się o przyznanie stypendium doktoranckiego na Stacjonarnych Studiach Doktoranckich Nauk Prawnych na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii jednoznacznie stanowi, że stypendium doktoranckie przyznawane jest na podstawie należycie udokumentowanego wniosku doktoranta. Zatem wymóg ten, zgodnie z przepisami ciąży na doktorancie. Strona, w zakresie zaangażowania dydaktycznego, zobowiązana była do należytego udokumentowania zrealizowanych samodzielnie zajęć. Zgodnie ze wspomnianymi Szczegółowymi kryteriami każdy doktorant w tym zakresie zobowiązany był do przedstawienia Karty osiągnięć na studiach doktoranckich lub sprawozdania z wykonania zajęć dydaktycznych. W § 3 ust. 2 pkt 4 Szczegółowych kryteriów wyraźnie sformułowany jest obowiązek załączania kserokopii kart osiągnięć na studiach doktoranckich. W przedmiotowej sprawie brak wskazanej wyżej dokumentacji (strona nie załączyła ani Karty osiągnięć na studiach doktoranckich ani sprawozdania z wykonania zajęć dydaktycznych); - wydziałowa Komisja Doktorancka jest całkiem innym niż Kierownik Studiów Doktoranckich organem. Jest powołana na podstawie odrębnych przepisów do przeprowadzenia ściśle określonego postępowania konkursowego i w ramach swoich kompetencji uprawniona jest do dokonania oceny oraz zaopiniowania wniosków. Gdyby uznać za właściwe stanowisko strony w zakresie "tożsamości podmiotu zaliczającego dany okres na studiach doktoranckich" jak i Przewodniczącego Wydziałowej Komisji Doktoranckiej, obowiązek zaopiniowania wszystkich doktorantów w zakresie przyznawania stypendium doktoranckiego ciążyłby na Kierowniku Studiów Doktoranckich, który powinien w każdym przypadku działać z urzędu. Sytuacja taka w oczywisty sposób jest niedopuszczalana. Przepisy w zakresie stypendium doktoranckiego przewidują procedurę konkursową, w ramach której doktoranci sami przedstawiają stosowną dokumentację. Dokumentacja ta podlega weryfikacji przez Wydziałową Komisję Doktorancką, która w zakresie przewidywanego postępowania, zgodnie z ustalonymi kryteriami, opiniuje przedstawiony przez doktoranta materiał potwierdzający uzyskane osiągnięcia. Wydziałowa Komisja Doktorancka nie może działać z urzędu zarówno w zakresie proceduralnym, jak i materialnym; - w odniesieniu do osiągnięć w obszarze czynnego udziału w konferencjach naukowych, Wydziałowa Komisja doktorancka dokonała oceny zgodnie z regulacjami zawartymi w § 3 ust. 2 pkt 3 tiret 6-8 Szczegółowych kryteriów ubiegania się o przyznanie stypendium doktoranckiego na Stacjonarnych Studiach Doktoranckich Nauk Prawnych na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii. Wskazane przepisy mają charakter materialnoprawny i jednoznacznie definiują pojęcia konferencji naukowych, międzynarodowych i krajowych. Dokumentacja przedłożona przez stronę nie pozwala na zakwalifikowanie do jednej z wyżej wskazanych kategorii deklarowanego udziału w konferencji. W dniu 18 grudnia 2013 r. strona zapoznała się z pisemnym stanowiskiem Wydziałowej Komisji Doktoranckiej, dołączając do wspomnianego wyżej wniosku opinię prawną Krajowej Reprezentacji Doktorantów oraz Wydziałowej Rady Doktorantów na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W.. Przedstawione opinie wspierały argumentację strony. W dniu 20 grudnia 2013 r. strona złożyła swoje uwagi do stanowiska Wydziałowej Komisji Doktoranckiej podnosząc, że: - nie zgadza się ze stwierdzeniem Wydziałowej Komisji Doktoranckiej, że postępowanie o przyznanie stypendium doktoranckiego miało charakter konkursu; - złożony przez nią wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego był wniesiony w terminie i nie zawierał braków formalnych, w związku z tym nieuzasadniony jest wniosek Wydziałowej Komisji Doktoranckiej jakoby zawierał on braki formalne; - Wydziałowa Komisja Doktorancka nierzetelnie przywołała podstawę prawną w zakresie udokumentowania osiągnięć dydaktycznych doktoranta; - niezasadne jest zapatrywanie Komisji co do niemożności działania z urzędu w zakresie posiadanej wiedzy dotyczącej przedmiotowej sprawy; - nieuzasadnione i sprzeczne z wcześniejszym wyjaśnieniem Wydziałowej Komisji Doktoranckiej jest argumentacja co do oceny punktowej dotyczącej udziału w konferencji; - stanowisko Wydziałowej Komisji Doktoranckiej zostało sporządzone tylko przez jej Przewodniczącego, bez informacji o stanowisku pozostałych członków Wydziałowej Komisji Doktoranckiej; nie uwzględniono w nim głosu promotora, którego wyłączono z prac Komisji, o czym nie poinformowano strony; - niezrozumiałym jest fakt nieuwzględniania punktów z innych publikacji niż z ostatniego roku akademickiego; - nieuwzględnienie - przedstawionych na etapie przedkładania zastrzeżeń do Przewodniczącego Wydziałowej Komisji Doktoranckiej - sprawozdania i oceny przebiegu studiów doktoranckich, przy ponownym rozpatrywaniu sprawy i wydawaniu opinii przez Wydziałową Komisję Doktorancką. W odpowiedzi na powyższe zarzuty strony Wydziałowa Komisja Doktorancka w piśmie z dnia 17 stycznia 2014 r. stwierdziła, że podtrzymuje swoje poprzednie stanowiska, tj. zawarte w protokole posiedzenia z dnia 22 października 2013 r. i w piśmie z dnia 10 grudnia 2013 r. Strona zapoznała się z argumentacją Wydziałowej Komisji Doktoranckiej w dniu 31 stycznia 2014 r. i po raz kolejny w dniu 3 lutego 2014 r. złożyła zastrzeżenia. Wnioskodawczyni podtrzymując poprzednie zarzuty dodatkowo stwierdziła, że stanowisko Wydziałowej Komisji Doktoranckiej zawarte w protokole z dnia 22 października 2013 r. jest nieważne, bowiem nie zostało podpisane przez wszystkich jej członków. Zwróciła też uwagę, że protokół ten podpisany został m.in. przez osobę, której kompetencje do reprezentowania spraw doktorantów zakończyły się wraz z upływem roku kalendarzowego. Strona podkreśliła, że Wydziałowa Komisja Doktorancka nie ustosunkowała się do wszystkich przedstawionych przez nią zarzutów jak i do dołączonych opinii. Nie wzięła również pod uwagę w sprawie stanowiska jej promotora. Wydziałowa Komisja Doktorancka ponownie zapoznała się z kolejnymi zastrzeżeniami (zarzutami) strony wyjaśniając (w piśmie z dnia 10 marca 2014 r.): - odnośnie zastrzeżeń dotyczących składu Wydziałowej Komisji Doktoranckiej należy zauważyć, że reprezentant Samorządu Doktoratów był jak najbardziej kompetentny do zasiadania w niej, ponieważ jest doktorantem, który został zaproponowany na członka Komisji przez Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii i powołany do składu przez Rektora Uniwersytetu W; - co do nieobecności promotora strony na posiedzeniu w dniu 22 października 2013 r., Wydziałowa Komisja Doktorancka stwierdziła, że w dniu posiedzenia jego nieobecność była usprawiedliwiona, a swoje stanowisko przedstawił na piśmie, z którym Komisja się zapoznała. Nie przychyliła się jednak do treści tej opinii, co nie oznacza, że pominęła ją w toku obrad. Podczas posiedzenia Wydziałowa Komisja Doktorancka procedowała w regulaminowym składzie, ponieważ przez cały czas posiedzenia obecnych było trzech jej członków; - odnośnie braku podpisu Prof. dr hab. [...] pod pismem z dnia 22 października 2013 r. Komisja wyjaśniła, że brak ten nie ma wpływu na ważność pisma, ponieważ jego treść była przyjęta przez 3-osobowy skład; - w kwestii zaś nieodniesienia się do zarzutów i opinii przedstawionych przez Wydziałową Radę Doktorantów i Krajową Reprezentację Doktorantów i uwag strony, stwierdziła, że postępowanie w zakresie przyznawania stypendium doktoranckiego ma charakter konkursu, w ramach którego zgodnie z przyjętymi kryteriami Wydziałowa Komisja Doktorancka opiniuje osiągnięcia doktorantów. Komisja oceniła przedstawiony w ramach postępowania stypendialnego cały materiał prezentujący osiągnięcia strony. Analizując przedstawioną dokumentację postępowała zgodnie z kryteriami określonymi w Regulaminie przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. oraz w Szczegółowych kryteriach ubiegania się o przyznanie stypendium doktoranckiego. Dalej, po raz kolejny przedstawiła prezentowane już wcześniej stanowisko; - odnośnie naruszenia przepisów art. 7, art. 12, art. 77 k.p.a. stwierdziła, że zarzuty w tym zakresie są niezasadne, ponieważ przepisy te nie mają zastosowania do prac Wydziałowej Komisji Doktoranckiej, gdyż nie jest ona organem administracji publicznej powołanym do załatwiania spraw administracyjnych w drodze decyzji; - odnośnie publikacji imiennej listy rankingowej wyjaśniła, że publikując listę nie naruszyła przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, ponieważ postępowanie miało charakter jawny i ogłoszenie listy wynika z przepisów Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W.. Strona własnoręcznym podpisem we wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego, wyraziła zgodę na gromadzenie i przetwarzanie przez Uniwersytet W. danych osobowych do celów stypendialnych, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 cytowanej wcześniej ustawy o ochronie danych osobowych. Zarzuty w tym zakresie nie mają żadnego wpływu na wynik sprawy; - zdaniem Wydziałowej Komisji Doktoranckiej ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy nie obejmuje "reaktywacji" konkursu dotyczącego przyznania stypendiów doktoranckich, tylko zmierza do wydania decyzji końcowej przez organ II instancji. Wydziałowa Komisja Doktorancka nie jest organem, który zobowiązany byłby do odnoszenia się do argumentacji strony w zakresie ponownego rozpatrzenia jej wniosku. W dniu 24 marca 2014 r. strona zapoznała się z całym materiałem zgromadzonym podczas procesu odwoławczego w sprawie i w dniu 12 marca 2014 r. przedstawiła jeszcze kilka zastrzeżeń i zarzutów. Zauważyła, że złożone przez Wydziałową Komisję Doktorancką stanowisko jest tożsamym pismem jak w sprawie dotyczącej nieprzyznania jej zwiększenia stypendium doktoranckiego. Podtrzymała argument co do nieważności stanowiska Wydziałowej Komisji Doktoranckiej w sprawie obecności przedstawiciela Samorządu Doktorantów w jej składzie. Zauważyła brak w dokumentacji pisma promotora dotyczącego jego nieobecności na posiedzeniu w dniu 22 października 2013 r. i informacji o składanym przez niego separatum i niejednomyślności Wydziałowej Komisji Doktoranckiej w sprawie. Strona podtrzymała w szczególności stanowisko co do postępowania konkursowego, tożsamości podmiotu i wiedzy znanej organowi (Wydziałowej Komisji Doktoranckiej). Podkreśliła, że na etapie ponownego rozpatrywania sprawy zarówno Karta jak i Sprawozdanie przedłożone przez nią w chwili składania zastrzeżeń do Przewodniczącego Wydziałowej Komisji Doktoranckiej winny być uwzględnione. Strona jeszcze raz podniosła, że w toku postępowania naruszono wymogi ustawy o ochronie danych osobowych. W tym stanie prawnym i faktycznym organ stwierdził, że: - zgodnie z obowiązującym § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich doktorant składa wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego zawierający m.in. informacje potwierdzające spełnienie kryteriów, o których mowa w § 11 cytowanego rozporządzenia. Paragraf ten stanowi: "1. Stypendium doktoranckie na pierwszym roku studiów doktoranckich może być przyznane doktorantowi, który osiągnął bardzo dobre wyniki w postępowaniu rekrutacyjnym. 2. Stypendium doktoranckie na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich może być przyznane doktorantowi, który: 1) terminowo realizuje program studiów doktoranckich; 2) wykazuje się zaangażowaniem w: a) prowadzeniu zajęć dydaktycznych w ramach praktyk zawodowych albo b) realizacji badań naukowych prowadzonych przez jednostkę organizacyjną uczelni albo jednostkę naukową; 3) w roku akademickim poprzedzającym złożenie wniosku o przyznanie stypendium doktoranckiego wykazał się znaczącymi postępami w pracy naukowej i w przygotowaniu rozprawy doktorskiej." - § 16 ust. 2 obowiązującego do dnia 17 grudnia 2013 r. rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 października 2011 r. w sprawie studiów doktoranckich oraz stypendiów doktoranckich stanowił również o tym, że składany przez doktoranta wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego zawiera informacje m.in. o spełnieniu niezbędnych kryteriów do przyznania stypendium doktoranckiego, w tym informację o zaangażowaniu się w prowadzenie zajęć dydaktycznych w ramach praktyk zawodowych; - zgodnie z § 2 ust. 4 Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie Wrocławskim doktorant ubiegający się o przyznanie stypendium doktoranckiego składa kompletny wniosek; - zgodnie z § 2 ust. 6 cytowanego wyżej Regulaminu: "Doktorant, który złożył wniosek niekompletny lub po wyznaczonym terminie nie otrzyma stypendium doktoranckiego."; - w świetle powyższego nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości to, że obowiązek dołączenia wszystkich dokumentów niezbędnych do przyznania stypendium doktoranckiego ciąży tylko na doktorancie; - przedłożone na etapie składania zastrzeżeń do ogłoszonej listy rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego dokumenty (Karta osiągnięć jak i Sprawozdanie z działalności dydaktycznej) nie mogły stanowić podstawy do rozstrzygania w sprawie, gdyż rażąco naruszonoby cytowane w pkt 3 i 4 przepisy prawa; - zmiana składu Wydziałowej Komisji Doktoranckiej nie była możliwa bez stosownego wniosku w tej sprawie do Rektora, dlatego udział Ł. C. w posiedzeniach Wydziałowej Komisji Doktoranckiej powołanej przez Rektora Uniwersytetu W. był uzasadniony, a jego głos ważny; - pismo promotora strony dołączone jest do dokumentacji dotyczącej przyznania stypendium doktoranckiego i stanowi załącznik do załącznika D protokołu z posiedzenia Wydziałowej Komisji Doktoranckiej w dniu 22 października 2013 r.; stanowisko zostało uwzględnione podczas obrad i rozstrzygnięć Wydziałowej Komisji Doktoranckiej; - w czasie postępowania w sprawie nie naruszono wymogów ustawy o ochronie danych osobowych, bowiem strona podpisując wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego, wyraziła jednocześnie zgodę na gromadzenie i przetwarzanie przez Uniwersytet W. danych osobowych do celów stypendialnych, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy; - w niniejszej sprawie stosowano przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego właściwe do jej charakteru. "Odpowiednie" stosowanie Kodeksu postępowania administracyjnego - zgodnie z art. 207 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym - oznacza, że niektóre przepisy winno stosować się bezpośrednio (wprost), niektóre przepisy z pewnymi modyfikacjami, a niektórych się w ogóle nie. Tym samym, stwierdzenie strony, że zostały naruszone jej prawa w toku prowadzonego postępowania należy uznać za nieuzasadnione. Na powyższą decyzję A. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wnosząc o jej uchylenie w całości jak i o uchylenie poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: I. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik postępowania, a to: 1) § 11 i 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 grudnia 2013r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (Dz. U. z 2013 r., poz. 1581) i § 16 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 października 2011 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (Dz. U. z 2011 r. nr 225, poz. 1351) poprzez ich błędną wykładnię sprowadzającą się do przyjęcia, że "kompletny wniosek" o stypendium, to wniosek udowodniony; 2) § 3 ust. 2 pkt 2 Szczegółowych kryteriów ubiegania się o przyznanie stypendium doktoranckiego na Stacjonarnych Studiach Doktoranckich Nauk Prawnych na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego w związku z § 2 ust. 4 Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. polegające na przyjęciu, że złożony kierownikowi studiów doktoranckich wniosek o przyznanie zwiększenia stypendium doktoranckiego jest kompletny wówczas, gdy wykonane przez doktoranta godziny dydaktyczne są przez niego udokumentowane w tym wniosku, podczas gdy udokumentowanie takie dotyczy niektórych tylko osiągnięć dydaktycznych, wyraźnie wskazanych w § 3 Szczegółowych kryteriów, nie dotyczy zaś godzin dydaktycznych, przez co wniosek jest kompletny wówczas, gdy nie zawiera on żadnych dokumentów obrazujących wykonane godziny, jedynym zaś wymaganym tu elementem jest wskazanie odpowiedniej liczby punktów we wniosku; II. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, a to: 1) art. 7, 77 i 107 k.p.a. poprzez niedokonanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, w szczególności poprzez nie wezwanie skarżącej do uzupełnienia materiału dowodowego (o ile organ uznał, że nie udowodniła ilości przeprowadzonych godzin dydaktycznych), nieuwzględnienie złożonych przez nią w toku zastrzeżeń dowodów, tj. oceny przebiegu studiów doktoranckich, opinii promotora, sprawozdania z działalności dydaktycznej, jak i opinii Wydziałowej Rady Doktorantów i opinii Krajowej Reprezentacji Doktorantów, a tym samym nierozpatrzenie całego materiału dowodu w sprawie; 2) art. 220 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że uprawnione jest oczekiwanie organu do udokumentowania przez doktoranta faktu przepracowania samodzielnie określonej ilości godzin dydaktycznych, w sytuacji, gdy wiedza ta jest znana organowi z urzędu. W dalszej części skargi skarżąca w zasadzie podtrzymała swe dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości bada legalność zaskarżonego aktu, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd ma prawo, a także obowiązek, dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nawet wówczas, gdy taki zarzut nie został podniesiony w skardze. Nie będąc związany granicami skargi, sąd zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, a także tych wszystkich przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w rozpatrywanej sprawie doszło na naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...] kwietnia 2014 r., utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia [...] listopada 2013 r. odmawiającą przyznania skarżącej stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2013/2014. Powodem odmowy przyznania stypendium było – jak wskazały w uzasadnieniach swoich rozstrzygnięć organy obu instancji – nieosiągnięcie przez skarżącą odpowiedniej ilości punktów, pozwalających na jego przyznanie. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), dalej: ustawa, a konkretnie art. 200 ustawy, przepisy rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (Dz. U. z 2013, poz. 1581), oraz Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie W. stanowiącego załącznik do Zarządzenia Rektora Uniwersytetu W. z dnia 23 kwietnia 2013 r. nr 57/2013, dalej: Regulamin, a także Szczegółowe kryteria ubiegania się o przyznanie stypendium doktoranckiego na Stacjonarnych Studiach Doktoranckich Nauk Prawnych na Wydziale Prawa Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W., dalej: Szczegółowe kryteria. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się w istocie do kwestii podstawy obliczenia przez organ orzekający ilości punktów uzyskanych przez skarżącą za postępy w przygotowaniu pracy doktorskiej, zaangażowanie dydaktyczne, publikacje naukowe i aktywność naukową oraz średnią ocen uzyskaną w danym roku studiów doktoranckich, decydujących o prawie do przyznania stypendium doktoranckiego. Organ orzekający, w oparciu o przepisy Regulaminu i Szczegółowych kryteriów założył, że skoro skarżąca wraz z wnioskiem o przyznanie stypendium nie przedstawiła kompletnej dokumentacji, z której wynikałaby rzeczywista ilość omawianych punktów, to skutek jej niedołączenia obciąża wyłącznie skarżącą. Z kolei, tylko załączona do wniosku dokumentacja stanowić może podstawę wyliczeń. W rozważanej sprawie szczególnie istotne znaczenie ma jednakże brzmienie art. 207 ust. 1 ustawy, który stanowi, że do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów, stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Do tego rodzaju decyzji należy zaś niewątpliwie decyzja w zakresie przyznania stypendium doktoranckiego. Odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a., w rozumieniu powołanego przepisu, polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony jednak przy uwzględnieniu specyfiki szkoły wyższej. Nakaz ten należy rozumieć tak, że wszystkie gwarancje, jakie przysługują adresatowi decyzji administracyjnej na podstawie przepisów k.p.a., winny mieć zastosowanie także do adresata decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach doktorantów, chyba że szczególne cechy sprawy wprost to uniemożliwiają. Odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. oznacza, iż pewne jego regulacje znajdą zastosowanie wprost, inne z pewnymi modyfikacjami, natomiast jeszcze inne z uwagi na specyfikę podmiotu, jakim jest uczelnia publiczna, nie będą miały zastosowania przed tym organem, który tylko pełni funkcję organu administracji publicznej w ściśle określonym zakresie spraw wyznaczonych w art. 207 ust. 1 ustawy. Bezsprzecznie jednak zdaniem Sądu, postępowanie w przedmiocie przyznania stypendium doktoranckiego jest postępowaniem administracyjnym i z mocy art. 207 ust. 1 ustawy mają w nim m.in. zastosowanie te normy k.p.a., które odnoszą się do kwestii postępowania dowodowego (art. 75 k.p.a. i następne) itp. Organ orzekający w tym przedmiocie zobowiązany jest zatem do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, przy czym podkreślenia w tym miejscu wymaga, że strona nie jest zwolniona od lojalnego współdziałania w wyjaśnianiu okoliczności faktycznych. Rację ma zatem organ orzekający w sprawie, że powinna ona przedstawić wszystkie informacje niezbędne do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak również udostępnić dowody znajdujące się w jej posiadaniu lub które tylko ona może przedstawić, potwierdzające okoliczności wskazane w uzasadnieniu wniosku wszczynającego postępowanie. Zasadnie twierdzi, że wynika to wprost z powołanych na wstępie regulacji szczegółowo określających proces starań o stypendium doktoranckie. Obowiązki te jednak w żaden sposób nie wyłączają wymogu dążenia przez organ administracji do wyjaśnienia prawdy materialnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.), oznaczają natomiast, że składająca wniosek powina aktywnie współdziałać z organem w celu ustalenia wszystkich okoliczności sprawy. W sprawach, w których strona nie przedstawiła, jak też organ nie znalazł z urzędu dowodów potwierdzających fakty i zdarzenia, z których strona wywodzi dla siebie określone (z reguły korzystne) skutki prawne, przed wydaniem decyzji negatywnej organ administracji powinien zawsze wezwać stronę do uzupełnienia materiału dowodowego poprzez przedstawienie przez nią brakujących dowodów, czy też sprecyzowania dotychczasowych niejasnych, czy też ogólnikowych wyjaśnień. Wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania stypendium doktoranckiego, wymaga bowiem przeprowadzenia postępowania również z uwzględnieniem art. 80 k.p.a. W niniejszej sprawie tego rodzaju działania organu zabrakło. Powołując się na brzmienie stosownych postanowień Regulaminu oraz Szczegółowych kryteriów organ orzekający założył, że negatywne rozstrzygnięcie w sprawie może podjąć wyłącznie na podstawie załączonego do wniosku o przyznanie stypendium materiału dowodowego i że sposób sformułowania tych przepisów niweluje wynikający z przepisów k.p.a. obowiązek wezwania strony do uzupełnienia materiału dowodowego. Ponieważ zaś skarżąca, na etapie składania wniosku, nie przedstawiła mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia Karty osiągnieć na studiach doktoranckich lub Sprawozdania z wykonania zajęć, nie wziął pod uwagę wynikającej z nich ewentualnej wyższej punktacji, uprawniającej skarżącą do uzyskania prawa do stypendium doktoranckiego. Jest to tym bardziej niezrozumiałe, że przed podjęciem ostatecznego rozstrzygnięcia dowody te zostały przez skarżącą przedłożone. Co więcej, skarżąca niejednokrotnie podnosiła, że organy orzekające miały do nich dostęp z urzędu. Istotna w tym konspekcie jest okoliczność, że w § 2 ust. 4 Regulaminu przyznawania i wypłacania stypendiów doktoranckich na stacjonarnych studiach doktoranckich w Uniwersytecie Wrocławskim stanowiącego załącznik do Zarządzenia nr 57/2013 Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. postanowiono, iż "doktorant ubiegający się o przyznanie stypendium doktoranckiego składa kompletny wniosek kierownikowi studiów doktoranckich, najpóźniej do 30 września. Wzór wniosku o przyznanie stypendium dla pierwszego roku studiów stanowi załącznik nr 1 do Regulaminu, a dla drugiego i dla kolejnych lat studiów - załącznik nr 2 do niniejszego Regulaminu. Określając kompletny wniosek odwołano się do wzoru wniosku, który nie zawiera danych w postaci kart osiągnięć na studiach doktoranckich lub sprawozdania z przeprowadzonych zajęć. Stąd powoływanie się na wymóg złożenia kompletnego wniosku w tym zakresie nie jest zasadne, tym bardziej , że skarżącą uzupełniła wniosek o stosowne dokumenty, które złożyła w dniu 18 października 2013 r., więc przed wydaniem decyzji I instancyjnej. W tym stanie rzeczy, postępowanie dowodowe przeprowadzone przez organ orzekający jawi się jako oczywiście wadliwe. Dokonana sądowa kontrola zaskarżonej decyzji wykazała zatem konieczność zastosowania w niniejszej sprawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Według tego przepisu zaskarżony akt podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Trzeba zaznaczyć przy tym, że Sąd w pierwszej kolejności ocenia prawidłowość zastosowania przepisów postępowania administracyjnego w toku załatwiania sprawy. Przepisy te rzutują bowiem na prawidłowość ustalenia stanu faktycznego. Tylko należycie ustalony stan faktyczny sprawy pozwoli natomiast ocenić zasadność zastosowania konkretnych norm prawa materialnego, co w zaistniałym stanie sprawy było niemożliwe. Biorąc pod uwagę to co powiedziano wyżej Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Sąd odstąpił od orzekania w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji gdyż jako orzeczenie negatywne nie ma ona przymiotu wykonalności (art. 152 p.p.s.a.).