IV SA/Wr 466/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi Z.R. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2019 r. sygn. akt. IV SAB/Wr 153/19 oddalającym w całości skargę Z.R. na przewlekłość postępowania Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia odrzucić skargę. Wyrokiem z dnia 14 listopada 2019 r. sygn. akt IV SAB/Wr 153/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę Z.R. (dalej: strona, skarżący) na przewlekłość postępowania Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. (dalej: organ) w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem skarżący odebrał w dniu 27 grudnia 2019 r. W dniu 26 października 2020 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę, domagając się wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wskazanym wyżej wyrokiem oraz przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu oraz zwolnienia od kosztów. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2020 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu oraz umorzył postępowanie w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych z tej przyczyny, że domaganie się przez skarżącego prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu stanowi nadużycie tego prawa (celem skarżącego nie jest faktyczna obrona swoich praw w postępowaniu sądowym, lecz inicjowanie postępowań sądowych stanowiące cel sam w sobie) natomiast zwolnienie od kosztów w niniejszej sprawie przysługuje z urzędu. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że zarzuty kierowane przez skarżącego są bezpodstawne i nie zasługują na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego musi poprzedzać sprawdzenie jej wymogów formalnych, w tym terminowości wniesienia takiej skargi i powołanych w niej podstaw wznowienia. W pierwszej kolejności skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega badaniu przez Sąd pod kątem dopuszczalności o dwojakim charakterze, a mianowicie dopuszczalności samej skargi i dopuszczalności wznowienia postępowania. Przy czym o dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego decyduje zachowanie ustawowego terminu oraz oparcie skargi na ustawowych podstawach wymienionych w przepisach ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi. Podstawy żądania wznowienia postępowania wymienione zostały w przepisach art. 271, art. 272§1 i art. 273 §1,2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2019 , poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), natomiast badanie dopuszczalności wznowienia obejmuje ocenę zasadności skargi. Wskazać w tym miejscu należy, że skarga o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego podlega odrzuceniu nie tylko wtedy, gdy powołana w niej postawa wznowienia została sformułowana w sposób dający się podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę, ale także wówczas gdy w rzeczywistości podstawa taka nie występuje ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16.05.2007r. IIICSK 56/07). Przechodząc zatem do badania dopuszczalności przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania zauważyć należy, że w badanej sprawie skargę o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2019 r., wydanego w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 153/19 oparto na podstawach określonych w przepisach art. 271 i art.273 § 2 p.p.s.a. Wyrok tutejszego sądu z dnia 14 listopada 2019 r. sygn. akt IV SAB/Wr 153/19 jest prawomocny od dnia 11 lutego 2020 r. Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Stosownie do art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. W myśl art. 280 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (§ 1). Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (§ 2). Mając powyższe na uwadze przedmiotem badania sądu w realiach niniejszej sprawy była okoliczność, czy skarga o wznowienie postępowania sądowego została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Stwierdzając zatem, że wskazywane przez stronę okoliczności w sposób formalny odpowiadają podstawom wznowienia wymienionym w ustawie procesowej regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi, należy jedynie zbadać, czy skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w terminie trzymiesięcznym, licząc od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia postępowania. Jak wynika z twierdzeń skargi skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia w dniu 7 października 2020r.. Jednak jak sam podkreśla było to zapoznanie się z treścią wyroku NSA z dnia 17 września 2020 r. sygn.. akt. I OSK 313/20 oddalającego skargę kasacyjną skarżącego w sprawie IV SA/Wr 81/19. Z powyższego wynika, że w mniemaniu skarżącego podstawy do wznowienia postępowania dotyczą innego postępowania. Skarga w badanej sprawie została złożona w dniu 26 października 2020 r. i w swej treści dotyczyła wielu różnych postępowań dotyczących skarżącego. Natomiast skoro wyrok którego dotyczy skarga o wznowienie postępowania uzyskał walor prawomocności z dniem 11 lutego 2020 r. zaś skarga o wznowienie złożona została w dniu 26 października 2020 r. , to należy uznać, że została złożona z uchybieniem terminu wskazanego w art. 277 p.p.s.a. W konsekwencji, w wyniku przeprowadzonego w niniejszej sprawie badania przesłanki dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd stwierdził, że skarżący nie zachował terminu do jej wniesienia. Z tych względów skarga o wznowienie postępowania jako wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu podlegała odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.