IV SA/Wr 467/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia z dnia [...] nr [...] Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. przekazał wniosek J. B. o umieszczenie w Domu Pomocy Społecznej według właściwości. W postanowieniu zawarte zostało pouczenie, że służy na nie zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożone za pośrednictwem Ośrodka w terminie 7 dni. Na to postanowienie J.B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisów art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Wskazać należy, że w zakwestionowanym postanowieniu zawarte zostało nieprawidłowe pouczenie o sposobie jego zaskarżenia, tj. że na postanowienie służy zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, gdy tymczasem stanowi ono rozstrzygnięcie organu I instancji i służy na nie zażalenie do organu II instancji, tj. do właściwego Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wnosząc skargę w niniejszej sprawie, co prawda działając w zaufaniu do pouczenia udzielonego przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, skarżący nie wyczerpał jednak przysługujących mu środków zaskarżenia od postanowienia z dnia [...]. Z kolei, błędne pouczenie nie mogło spowodować merytorycznego rozpoznania przez Sąd sprawy. Może ono jednakże być podniesione przez skarżącego we wniosku skierowanym do organu II instancji o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W takim zaś przypadku organ właściwy winien termin do wniesienia zażalenia przywrócić. Jak wyżej powiedziano, sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.