IV SA/Wr 472/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 21 lutego 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 472/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Ł. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Powyższe orzeczenie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego (matce – D. L.) w dniu 2 maja 2013 r. Wnioskiem złożonym dnia 13 maja 2013 r. pełnomocnik skarżącego zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata i zwolnienie z kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 14 maja 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Pouczył jednocześnie, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia z kosztów sądowych. Pismem z dnia 17 maja 2013 r. nr 65/UA/2013, które wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu 22 maja 2013 r., Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącego adwokata A. M.-S. W dniu 6 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącego zapoznała się w siedzibie tutejszego Sądu z aktami sprawy. Jednocześnie wniosła o wydanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, który został jej doręczony dnia 13 czerwca 2013 r. W dniu 20 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 21 lutego 2013 r., dopełniając czynności wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego oświadczyła, że biorąc pod uwagę obowiązek pełnomocnika prawnego, ustanowionego z urzędu, w zakresie dokładnego zapoznania się z aktami sprawy, jak i zapadłym orzeczeniem, celem podjęcia stosownej decyzji dotyczącej ewentualnego zakwestionowania wydanego wyroku, należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej jest nie tylko uzasadniony ale i konieczny. Tym bardziej, że w związku z doręczeniem pełnomocnikowi wyroku Sądu z dnia 21 lutego 2013 r. wraz z uzasadnieniem w dniu 13 czerwca 2013 r. został zachowany termin wskazany w treści art. 87 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ustawodawca w przepisach art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. ustanowił szczególne warunki, którym powinien odpowiadać wniosek o przywrócenie terminu: 1) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, 2) w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 4) równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W orzecznictwie podkreśla się, że wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7-dniowym jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. W przypadku pełnomocnika profesjonalnego ustanowionego z urzędu termin ten liczy się od momentu, gdy miał on możliwość zapoznania się z aktami sprawy (zob. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., I OZ 278/12, publ. LEX nr 11451800). Zważyć należy, że w niniejszej sprawie nie został zachowany 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. W aktach sprawy brak informacji na temat tego, kiedy pełnomocnik skarżącego dowiedziała się o fakcie wyznaczenia jej z urzędu do reprezentowania skarżącego. Niemniej jednak, w dniu 6 czerwca 2013 r. stawiła się osobiście w siedzibie tutejszego Sądu i zapoznała z aktami sprawy składając jednocześnie wniosek o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Z kolei, wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącego złożyła dopiero w dniu 20 czerwca 2013 r., licząc termin 7-dniowy na jego złożenie od dnia doręczenia jej wyroku wraz z uzasadnieniem, tj. od dnia 13 czerwca 2013 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a. termin 7 – dniowy został przekroczony. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że omówione kryteria przywrócenia terminu ujmowane są jeszcze surowiej w odniesieniu do osób, które z racji wykonywanego zawodu występują jako pełnomocnicy stron (zob. postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2011 r., II GZ 199/11, LEX nr 1081679). Osoby te zobowiązane są do zachowania podwyższonej staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnych uczestników obrotu prawnego. Kryterium należytej staranności jest podwyższone z racji, że adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy posiadają stosowne przygotowanie i znajomość procedur sadowoadministracyjnych zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy. Profesjonalny pełnomocnik ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się pełnomocnika. Zaniedbania osób, którymi posługuje się skarżący, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają strony od winy w niezachowaniu terminu. Skoro więc, w dniu 6 czerwca 2013 r., w siedzibie tutejszego Sądu pełnomocnik skarżącego osobiście zapoznała się z aktami sprawy, to od tego momentu rozpoczął bieg 7-dniowy termin na złożenie wniosku w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Nieuprawnionym było zatem uznanie, że rozpoczęcie biegu omawianego terminu należy łączyć z momentem doręczenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu odpisu wydanego w sprawie wyroku wraz z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.