IV SA/Wr 472/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Rektora Wrocławskiej Szkoły Informatyki Stosowanej we W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia odmówić wstrzymania wykonanie zaskarżonej decyzji. S. P., zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzję z dnia 9 kwietnia 2014 r. Rektora Wrocławskiej Szkoły Informatyki Stosowanej we W. w przedmiocie skreślenia z listy. Jednocześnie do skargi, dołączył wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a.. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że zaskarżona decyzja może spowodować znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Dodał, że do decyzji zostało dołączone wezwanie do zapłaty kwoty 1640 zł. Skarżący stwierdził, że jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy i obecnie odbywa staż. Jego stypendium miesięczne wynosi 955,40 zł. Aby uregulować to zadłużenie zmuszony jest zadłużyć się, a przez to miałby długotrwały problem z zaspokojeniem podstawowych potrzeb życiowych. Koszt wynajęcia mieszkania, opłacenia należności rachunkowych oraz kosztów zakupu produktów żywieniowych, odzieżowych oraz innych w całości pokrywa kwotę otrzymanego przeze niego stypendium. Konsekwencje egzekucji kwoty 1640 zł mogą, zdaniem skarżącego, być trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot tej kwoty może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Należy stwierdzić, iż w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej aktu musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jego wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Wojewódzkie sądy administracyjne nie są zobowiązane na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. do wzywania stron o uzupełnienie wniosków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., w sytuacji braku ich należytego uzasadnienia przez strony. Skarżący we wniosku o wstrzymanie opisał swoją sytuację materialną, twierdząc, że koszt wynajęcia mieszkania, opłacenia należności rachunkowych oraz kosztów zakupu produktów żywieniowych, odzieżowych oraz innych w całości pokrywa kwotę otrzymanego przez niego stypendium, oraz że bez stypendium nie jest w stanie utrzymać się. Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Dla wykazania – na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. – że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Wniosek strony skarżącej dla uznania jego zasadności powinien zostać poparty stosowną argumentacją. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Zdaniem Sądu, skarżący pomimo opisania swojej sytuacji majątkowej, nie uprawdopodobnił, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania jej wykonania. Nadto należy podkreślić, że przedmiotem zaskarżonej decyzji jest skreślenie skarżącego z listy studentów. W istocie skarżący nie wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a wstrzymanie realizacji egzekucji wynikającej z wezwania do zapłaty kwoty 1640 zł, którego konsekwencją jest zaskarżona decyzja. Świadczy o powyższym wykazywana we wniosku niemożność poniesienia wymienionych w wezwaniu kwot. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł, jak w sentencji postanowienia