IV SA/Wr 476/09

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w [...] postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W jego uzasadnieniu podniósł, że jest osobą samotnie gospodarującą, utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej tj. dodatku mieszkaniowego w kwocie 60,65 zł i z zasiłku stałego w wysokości 416,35 zł przyznanego z uwagi na całkowitą niezdolność do pracy z powodu inwalidztwa. Wykazał że ponosi wydatki związane z utrzymaniem tj. energia elektryczna 27,25 zł, leki 123,97 zł i 72,44 zł i realizuje obowiązek alimentacyjny w wysokości 100 zł. Z akt administracyjnych wynika nadto, że skarżący jest osobą rozwiedzioną. Wskazał, że nie posiada mieszkania ani innych nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Jest najemcą lokalu socjalnego. Przepis art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z treści art. 245 § 2 powyższej ustawy wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokat obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym. Natomiast art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym– gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, że skarżący jest osobą samotną, całkowicie niezdolną do pracy, chorą, utrzymującą się z niskich świadczeń z pomocy społecznej, nie posiadającą majątku, a także realizację prawa skarżącego do sądu przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.