IV SA/Wr 48/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.H. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji I instancji. Ustanowiony przez T. H. pełnomocnik wniósł w jego imieniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej utrzymującą w mocy decyzję Wojskowego Komendanta Uzupełnień W.-2 z dnia [...], tj. kartę powołania Nr [...] seria B. Jednocześnie, w skardze pełnomocnik zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącego wskazał, że zachodzi duże niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu oraz spowodowania trudnych do odwrócenia dla niego skutków. Przy czym dodał, że skarżący stoi na stanowisku, iż treść przepisu art. 60 ust. 2a ustawy o powszechnym obowiązku Rzeczypospolitej Polskiej, nie wyklucza wstrzymania wykonania przez sąd decyzji o powołaniu do odbycia zasadniczej służby wojskowej w przypadku spełniania przesłanek ustawowych (podobnie WSA w Szczecinie w postanowieniu z dnia 14 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 491/08). Jak dalej podał pełnomocnik skarżącego, bezpośrednio przed powołaniem do odbycia zasadniczej służby wojskowej, skarżący prowadził własną działalność gospodarczą, a zbyt krótki czas od momentu powołania (10.10.2008 r.) do momentu rozpoczęcia odbywania zasadniczej służby wojskowej (05.11.2008 r.), uniemożliwił mu właściwe zabezpieczenie swoich interesów poprzez np. ustanowienie zaufanej osoby jako pełnomocnika, czy też zawarcie umowy spółki i przekazanie wszystkich spraw bieżących wspólnikom. Z kolei, w ramach prowadzonej działalności skarżący m.in. zatrudniał pracownika, zaciągnął kredyt oraz leasingował samochód osobowy. Wszystkie te zobowiązania zaciągnął w okresie przed otrzymaniem jakichkolwiek informacji od WKU o możliwości powołania go do służby. Obecnie skarżący został pozbawiony możliwości bieżącego spłacania swoich zobowiązań, co może doprowadzić do przymusowego ściągnięcia tych należności i narazić na dodatkowe koszty. W ostateczności zaś doprowadzić to może do konieczności likwidacji prowadzonej przez niego działalności i wieloletniego spłacania powstałych długów. Nadto, nagłe zerwanie kontaktów z dotychczasowymi kontrahentami stawia skarżącego w złym świetle i powoduje utratę jego wiarygodności, a w konsekwencji oznaczać będzie dla skarżącego de facto "śmierć" w branży. Wypracowana przez ponad dwa lata działalności marka firmy skarżącego, przy obecnej konkurencji, może zostać zaprzepaszczona bezpowrotnie. Odpowiadając na wniosek skarżącego w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Wojskowego Komendanta Uzupełnień W.-2 z dnia [...] – karty powołania, pełnomocnik Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego podał, że skarżący stawił się do służby wojskowej w dniu 5 listopada 2008 r. Z tą datą karta powołania została wykonana. Skarżący przestał być poborowym. Uzyskał status żołnierza. Skoro decyzja (karta powołania) została wykonana, to nie można już wstrzymać jej wykonania. Pełnomocnik organu administracyjnego powołał się przy tym na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 października 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 417/08, w którym Sąd stwierdził, że wstrzymanie przez Sąd zaskarżonej decyzji z natury rzeczy może dotyczyć wyłącznie decyzji jeszcze nie wykonanej. Dodatkowo podniósł, że w sytuacji skarżącego nie zachodzą okoliczności mogące świadczyć, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący prowadząc działalność gospodarczą miał prawne możliwości ustanowienia pełnomocnika, działającego w jego imieniu w okresie odbywania służby wojskowej. Na dokonanie tej czynności miał miesiąc czasu. Jest to wystarczający okres by odpowiedniemu pełnomocnikowi oświadczenie woli w takim zakresie złożyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. § 5 tego artykułu stanowi, że postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Przywołany przepis art. 61 § 3 cytowanej ustawy zawiera generalną regulację dotyczącą ochrony tymczasowej. Ochrona ta uzależniona jest od istnienia, w konkretnej sprawie, przesłanek w nim wymienionych, to jest trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Niemniej jednak, instytucji wstrzymania wykonania decyzji nie można zastosować w sytuacji, gdy decyzja została już wykonana. Tymczasem w badanej sprawie, jak wynika z notatki służbowej sporządzonej w dniu 30 stycznia 2009 r. przez referenta administracyjno-prawnego Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego we W. M. K. (akta administracyjne), skarżący w dniu 5 listopada 2008 r. zgłosił się do Jednostki Wojskowej [...] w Ż., celem odbycia zasadniczej służby wojskowej. Zatem, skoro obowiązek, który nałożony został na skarżącego decyzją został wykonany, nie ma podstaw do jej wstrzymania. Tym samym, mając na względzie to co wcześniej powiedziano, należało orzec jak w sentencji postanowienia.