IV SA/Wr 481/14

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej w sprawie ze skargi Z. Z. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej. Skarżący na urzędowym formularzu złożył m. in. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pomocy prawnej w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej, co wynika z rubryki nr 3.5 i nr 4 formularza. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z żoną i dwoma niepracującymi dorosłymi synami. Otrzymuje dochód z tytułu zasiłku dla bezrobotnych w wysokości [...] zł brutto, a obecnie korzysta ze zwolnienia lekarskiego. Jest przewlekle chory, był operowany i wielokrotnie hospitalizowany. Żona otrzymuje emeryturę w kwocie [...] zł brutto. Synowie nie otrzymują dochodów. Podał, że nieruchomość o powierzchni [...]m2 została zajęta i zbyta przez komornika. Konto bankowe i samochód są również zajęte przez komornika. Wydatki związane z utrzymaniem obejmują: czynsz 350 zł, prąd 200 zł. Ponosi koszty leczenia w zależności od możliwości finansowych. Podał, że jest współwłaścicielem mieszkania i nie posiada oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Syn jest współwłaścicielem mieszkania i posiada nieruchomość rolną. Wniosek ten został zakwalifikowany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jak również wniosek o przyznanie tego prawa w pozostałych zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej. W myśl przepisu art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 243 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie zaś do art. 254 § 1 ustawy rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. W świetle powyższego wojewódzki sąd administracyjny jest uprawniony do rozpoznawania wniosków o przyznanie prawa pomocy złożonych w celu wszczęcia postępowania przed tym sądem lub wniosków o przyznanie tego prawa złożonych w toku postępowania toczącego się przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Przepisy powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują zatem możliwości przyznania prawa pomocy w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej. Natomiast możliwość ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego z urzędu) do sporządzenia skargi konstytucyjnej przewidują przepisy ustawy z dnia 1 sierpnia 1997r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. nr 102, poz. 643 ze zm.). Stosownie do art. 48 ust. 2 zdanie 1 wspomnianej ustawy, w razie niemożności poniesienia kosztów pomocy prawnej, skarżący może zwrócić się do sądu rejonowego jego miejsca zamieszkania o ustanowienie dla niego adwokata lub radcy prawnego z urzędu na podstawie Kodeksu postępowania cywilnego. Z tych względów sąd administracyjny nie jest władny do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego z urzędu) do sporządzenia skargi konstytucyjnej. Wojewódzki sąd administracyjny nie jest również uprawniony do przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 244 § 1 i art. 243 § 1 oraz art. 254 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.