IV SA/Wr 481/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska- Ilków (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale IV w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 grudnia 2018r. sprawy ze skargi B.G. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia terminu oddala skargę w całości. Wojewoda D. postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2018 r. Nr [...] na podstawie art. 58 oraz art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku B. G. reprezentowanej przez pełnomocnika A. G. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia 20 kwietnia 2018 r., nr [...], orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 9 kwietnia 2018 r. postanowił odmówić przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu podał, że decyzją administracyjną Prezydenta Miasta W. z dnia 20 kwietnia 2018 r., nr [...], orzeczono o utracie przez Beatę G. statusu osoby bezrobotnej z dniem 9 kwietnia 2018 r. W uzasadnieniu decyzji podano, iż zainteresowana nie stawiła się w wyznaczonym przez urząd pracy terminie i nie powiadomiła w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. Pozbawienie statusu bezrobotnego nastąpiło na okres 270 dni, gdyż było to czwarte niestawiennictwo w wyznaczonym terminie. Ww. decyzja została wysłana na adres korespondencyjny podany przez B. G. na karcie rejestracyjnej, tj. ul. [...], za pośrednictwem urzędu pocztowego. Przesyłka była dwukrotnie awizowania, tj. w dniu 10 maja 2018 r. i 18 maja 2018 r. i wobec niepodjęcia jej przez adresata został zwrócona do nadawcy, tj. Powiatowego Urzędu Pracy we W. w dniu 25 maja 2018 r. Zgodnie z art. 44 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.), została skutecznie doręczona stronie w dniu 24 maja 2018 r. Opisana decyzja z dnia 20 kwietnia 2018 r., zawierała pouczenie o terminie wniesienia od niej odwołania, które zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego winno być wniesione w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji, tj. do dnia 7 czerwca 2018 r. Z przedłożonych organowi odwoławczemu dokumentów wynika, że pismem wysłanym dnia 29 czerwca 2018 r. pełnomocnik A. G. (pełnomocnictwo z dnia 25 czerwca 2018 r.), wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i równocześnie złożył w tym dniu odwołanie od wyżej wymienionej decyzji. W uzasadnieniu podał, że z uwagi na to, iż stale przebywa w domu, bowiem w dniach 8-15 co miesiąc, czeka na dwa zasiłki z MOPS oraz karty socjalne z ZUS, a także jako kurator i prawny opiekun nad dwiema siostrami B. G., do 20 każdego miesiąca oczekujący na emeryturę stwierdza, że listonosz nie poinformował go o liście poleconym i nie było w skrzynce listowej pierwszego awiza z dnia 10 maja 2018 r. W dniu 18 maja 2018 r. otrzymał emeryturę i listonosz również nie powiadomił go o liście, natomiast drugie awizo z dnia 18 maja 2018 r. wyjęła ze skrzynki jego żona D. z plikiem druków reklamowych, ale już po terminie odbioru z poczty. W zaistniałej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z powodu braku awiza uważa za słuszny i zasadny. Pełnomocnik A. G. (ojciec strony), również podał, że w urzędzie pracy znajduje się kilka upoważnień jego jako pełnomocnika B. G. i prosi o adresowanie na jego imię i nazwisko wszelkiej korespondencji dotyczącej córki. Do ww. pisma pełnomocnik strony załączył kserokopię faktury z dnia 9 kwietnia 2018 r. z apteki we W. na kwotę 45,44 zł za leki oraz zaświadczenia lekarskiego o niezdolności B. G. do pracy od dnia 9 kwietnia 2018 r. do dnia 13 kwietnia 2018 r. ( 5 dni). Organ przywołał treść art. 58 § 1 i 2 k.p.a. i stwierdził, że zostały ustanowione w nim cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie. Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin, tj. wnieść odwołanie. Osoba zainteresowana ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Uprawdopodobnienie musi dotyczyć tego i tylko tego okresu, w którym miała być dokonana czynność procesowa. W przedmiotowej sprawie B.G. nie spełnia łącznie czterech przesłanek wyżej wymienionego przepisu k.p.a. Pełnomocnik strony złożył w dniu 29 czerwca 2018 r., wniosek o przywrócenie terminu oraz wskazał, że sprawa dotyczy odwołania od decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia 20 kwietnia 2018 r. nr [...], ale wniosek ten został złożony po upływie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, choroba zainteresowanej trwała do dnia 13 kwietnia 2018 r., a termin odebrania przesyłki poleconej upłynął w dniu 25 maja 2018 r. Pełnomocnik strony także nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania oraz nie wykazał, że niemożliwe było dopełnienie tego obowiązku z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Argument, że zainteresowana chorowała od dnia 9 kwietnia 2018 r. do dnia 13 kwietnia 2018 r. (5 dni) oraz, że ze skrzynki listowej nie zostało wyjęte awizo informujące o przesyłce poleconej, skierowanej na adres podany na karcie rejestracyjnej nie może być podstawą do uznania braku winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania. Z przedłożonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej wynika, że zainteresowana nie odebrała dwukrotnie awizowanej przesyłki pocztowej. Strona stosowną argumentacją nie uprawdopodobniła braku swojej winy oraz nie wykazała, że niemożliwe było dopełnienie obowiązku odebrania przesyłki aż do dnia 25 maja 2018 r. Organ podkreślił, że nie każda sytuacja stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Przede wszystkim sytuacja taka musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi nastąpić takie zdarzenie, którego nie dało się wcześniej przewidzieć. Pełnomocnik strony nie wykazał okoliczności, że np. B. G. nadal chorowała lub, że zgłaszał Poczcie Polskiej uszkodzenie skrzynki pocztowej i zaginiecie adresowanej na jego adres korespondencji, a także nie wykazał należytej staranności i nie zgłosił takiego zdarzenia w urzędzie pracy. Osoba posiadająca status bezrobotnego powinna bezwzględnie zapoznać się z treścią korespondencji, która została do niej wysłana przez urząd pracy. Nie można zatem stwierdzić, iż jest prawdopodobne, że istniała i to przez cały okres, tj. od dnia 24 maja 2018 r. niezależna od zainteresowanej przeszkoda uniemożliwiająca jej złożenie odwołania. Pilną i terminową przesyłkę pocztową można np. przekazać do wysłania dorosłemu domownikowi. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, że brak staranności nie przesądza o braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji organ odwoławczy, wobec braku przesłanek art. 58 k.p.a., był obowiązany odmówić B. G. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania na decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia 20 kwietnia 2018 r., nr [...]. Skargę na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik wnioskodawczyni i wniósł o przywrócenie terminu "a przede wszystkim wydania wyroku w oparciu o fakty". Uzasadniając skargę podał, że decyzją z dnia 20 kwietnia 2018 r. odebrano na 270 dni skarżącej ubezpieczenie, tj. pozbawiono leków osobę cierpiącą na bardzo ciężką chorobę co może się wiązać z dalszymi niebezpiecznymi skutkami dla zdrowia. Podał, że w uzasadnieniu wojewody "trudno jest doszukać się faktu, że sprawa ma 2 etapy". Pierwszy etap to wtedy gdy występuje bez pełnomocnika, drugi etap z pełnomocnikiem "w tym etapie w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 25 czerwca 2018 r. strona dowiaduje się, że jest skreślona od 9 kwietnia 2018 r. tj. straciła prawa statusu bezrobotnej". Dodatkowo kazano jej "uzyskać odpis zwolnienia lekarskiego (...). Jest to wystarczające by wnieść o przywrócenie terminu (...). Zwolnienie z dnia 9.04.2018 r. – zobowiązywało PUP wyznaczyć nowy termin do stawienia się znając temat – termin byłby w okolicy końca maja – i na to czekała strona oraz jej pełnomocnik". Stwierdził, że padają oskarżenia wobec pełnomocnika, że powinien złożyć skargę na Poczcie Polskiej i powinien zawiadomić PUP o sytuacji. Tymczasem skargę na poczcie może złożyć adresat przesyłki – a nie był nim pełnomocnik, "awizo gdybym je miał 10 i 18 to nie ujawnia się Nadawcy i poczta nie może ujawnić osobie postronnej więc te zarzuty są chybione. Więcej one wskazują naruszenie prawa i odstąpienie od zaadresowania do pełnomocnika. Prawo stanowi jednoznacznie, że od pierwszego upoważnienia pełnomocnik reprezentuje stronę to prawo złamano 20.04.2018 r. oznacza to, że pominięcie pełnomocnika – skutkuje uznanie, że dokumenty nie doręczono stronie, co oznacza słuszny wniosek o przywrócenie terminu a nawet anulowanie zapadłych decyzji." Ponadto podał, że córka nie ma telefonu – nie utrzymuje kontaktów z matką i siostrami. Jeżeli list przychodzi na adres wskazany do korespondencji, to nie może go otworzyć bo grożą mu 3 lata więzienia i nie wie czy to pilny list "nie może kontaktować się – nie może pisać pism do nadawcy, jako nikt. Oznacza to, że adres do korespondencji jest ważny wraz z uznaniem ojca za pełnomocnika, który przeczyta i podejmie działania i takich było wiele upoważnień". Podał, że w 2017 r. jako pełnomocnik podjął działania, które doprowadziły do zmiany decyzji przez Prezydenta. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, a uzasadniając ten wniosek przywołał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody D. z dnia 29 sierpnia 2018 r. Nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia 20 kwietnia 2018 r. orzekającej o utracie przez B. G. statusu osoby bezrobotnej. Warunki przywrócenia terminu określa art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2017 r. poz. 1257 ze zm.) dalej: k.p.a. Stanowi on, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Stan faktyczny stanowiący podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia był następujący. Opisana wyżej decyzja z dnia 20 kwietnia 2018 r. została wysłana na adres korespondencyjny wskazany przez skarżącą. Urząd pocztowy przesyłkę tę awizował dwukrotnie w dniu 10 i 18 maja 2018 r. Przesyłka nie została odebrana przez adresata i Urząd pocztowy zwrócił ją nadawcy w dniu 25 maja 2018 r. Organ przyjął na podstawie art. 44 § 4 k.p.a., że przesyłka została skutecznie doręczona stronie 24 maja 2018 r. Wniosek o przywrócenie terminu w imieniu skarżącej złożył w dniu 29 czerwca 2018 r. jej ojciec – A. Do wniosku zostało dołączone pełnomocnictwo dla A. G. Nosi ono datę 25 czerwca 2018 r. Powyższy stan faktycznego znajdujący potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach administracyjnych, twierdzenia zawarte we wniosku oraz skardze nie dają podstawy do uznania, że skarżąca uprawdopodobniła, że uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 20 kwietnia 2018 r. bez swojej winy. Przede wszystkim należy podkreślić, że dokonano prawidłowo ekspedycji korespondencji. Została właściwie zaadresowana. Wskazywała imię i nazwisko skarżącej i wskazany przez nią adres. Należy też podkreślić, że pełnomocnik w jej sprawie został ustanowiony dopiero na etapie złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Zatem w tym okresie korespondencja nie mogła być adresowana na nazwisko pełnomocnika. Urząd pocztowy na przesyłce odnotował dwukrotne awizowanie przesyłki w dniu 10 i 18 maja 2018 r. W tych okolicznościach organ miał podstawy do uznania, że przesyłka została skarżącej skutecznie doręczona (art. 43 § 4 k.p.a.). Została bowiem spełniona procedura określona w art. 44 § 1 - § 3 k.p.a. Przede wszystkim należy podkreślić, że skarżąca wskazała określony adres do przekazywania korespondencji i jest ona odpowiedzialna za jej odbiór i współpracę z organem. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że istotnie nie zostało jej doręczone (pozostawione w skrzynce pocztowej) pierwsze awizo, przyznała, że w skrzynce znajdowało się drugie awizo, ale zostało ono wyjęte ze skrzynki pocztowej po terminie. Z powyższego wynika, że skarżąca w ogóle nie interesowała się kierowaną do niej korespondencją. Według twierdzeń odwołania i skargi awizo zostało wyjęte przez żonę pełnomocnika. Nie zostało również uprawdopodobnione twierdzenie pełnomocnika, że w okresie od 8 do 20 maja był obecny w domu z uwagi na konieczność odbioru kierowanej do niego korespondencji i nie został powiadomiony przez doręczyciela o korespondencji kierowanej do córki. Należy w tym miejscu przywołać charakterystyczne dla powstałej sytuacji zdanie zawarte w skardze, mówiące, że "skarżąca nie ma telefonu i nie kontaktuje się z matką i siostrami – więc zakładając, że list przychodzi na adres korespondencji podpisujący nie może go otworzyć bo grozi mu 3 lata więzienia i nie wie czy to pilny list, nie może skontaktować się – nie może pisać pism do nadawcy jako nikt. Oznacza to, że adres do korespondencji jest ważny wraz z uznaniem ojca za pełnomocnika". Z powyższego fragmentu skargi wynika, że skarżący jako domownik obawia się z przyczyn wskazanych wyżej odbierać korespondencji adresowanej do córki, jak również to, że skarżąca nie interesuje się pozostawianą korespondencją. Oczywiste jest, że organ nie może bez odpowiedniego pełnomocnictwa kierować korespondencji ze wskazaniem nazwiska ojca skarżącej. Skarżąca jest bowiem osobą pełnoletnią, ma pełną zdolność do czynności prawnych. Należy też podkreślić, że dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania istotne jest spełnienie warunków określonych w wymienionym wyżej art. 58 k.p.a. natomiast nie może być podstawą do jego uwzględnienia fakt – istotny wprawdzie obiektywnie dla strony, że jest ona pozbawiona ubezpieczenia zdrowotnego i jest osobą chorą. Taka sytuacja zdrowotna uzasadnia szczególną staranność w realizowaniu zobowiązań wobec Powiatowego Urzędu Pracy. Reasumując uznać należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że bez własnej winy uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 20 kwietnia 2018 r. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak wyżej.